SERBEST VEZİN

İSTİKLAL, AZADİ, HÜKÜMETE MERDOMİ...

2009-07-02T13:04:00.004+03:00

Mücadele yürüten İran halkına destek için İran Konsolosluğu önünde toplandık. 20 kişi biz, aynı sayıda gazeteci ve yüzün üzerinde polisle birlikte güneşin altında bekleşip durduk. Açıklamamız okundu. Konsolosluk önüde muhalefeti simgeleyen yeşil kurdelalar astık... Serince bir yerde oturup çay-kahve içtik ve ahval üzerine sohbet ettik... Müthişiz yani...

UFUK URAS'UN HAZİRAN ÇALIŞMA RAPORU

2009-07-02T10:31:00.002+03:00

Haziran Ayi Faaliyet Raporum:

1.6: Deri-Is Sendikasi Baskani ve yonetimi ile gorusme. Tarik Ziya Ekinci ve Nihat Sargin ile gorusme. Petrol-Is Baskani ve yonetim ile gorusme.

2.6: Turnusol’a yazi. Munise Aren ile gorusme.

4.6: Egitim-Sen Genel Baskani Zubeyde Kilic ve beraberindeki heyet ziyaret etti. Bandirma korfezindeki kirlenme nedeniyle, Cevre Bakanina Cevre gunu dolayisiyla sozlu soru sordum. Cevre Komisyonu Baskani Haluk Ozdalga ile gorustum.

5.6: Besiktas Mahkemesi’nde Cocuk tutuklularin davasina katildik. Basin aciklamasi yapildi. Emekli-Sen’e Taksim’de ziyaret. Sendikaya uye oldum. Ahmet Turk ve DTP heyetiyle gorusme.

6.6: Adana’da basin toplantisi. Adana Egitim-Sen’i ziyaret, yuruyus ve basin aciklamasi. “Birlikte Basarabiliriz” toplantisi. Adana TV’de program.

7.6: SHP Kongresine katildik. Findikli Dereleri Platformu paneline katildik. Mehmet Bekaroglu ile sohbet.

9.6: Dev-Lis’liler ziyarete geldi. Universite sinavlari ustune birlikte basin aciklamasi yaptik. Venezuella Buyukelciliginde resepsiyon.

10.6: Nufus ve Kalkinma Grubu’na katildim. Nufus ve Surdurulebilir Ekonomik Kalkinma Grubu Baskanligi’ni ustlendim. Kamusal alanda dumansiz hava toplantisina katildim. Meclis Baskani plaket verdi. Mithat Sancar ve Sezgin Tanrikulu ile sohbet.

11.6: Istanbul Dishekimleri Odasi Baskani ve yonetim Kurulunun ziyareti.

12.6: Birlesik Metal Is Baskani ve yonetim kurulu ile gorusme. Sodev yemegine katildim.

15.6: Tekstil-Is Baskani ziyarete geldi. SKY-Turk’de program.

16.6: Kanal A haber programi. ATV- Sabah grevcileri ziyaret etti. Grev onlugu hediye ettiler. Turan Eser ve Turgut Oker ziyaret ettiler.

17.6: Mecliste basin toplantisiyla istifamizi ve ozgurlukcu sol hareketin deklerasyonunu arkadaslarimizla birlikte ilan ettik. TV 24, TNT, TRT ve Haber-Turk gorus aldi. Partiye ve Meclis Baskanligi’na istifa dilekcelerimi yolladim. Bianet soylesi yapti. Mulkiyelilerde toplandik.

18.6: 15-16 Haziranla ilgili gundem disi konusma yaptim. Cem Tv ile gorusme. Ispanya Bask Partisi yoneticileri ziyaret etti. TRT, NATO uzerine cekim yapti. Newsweek gorus aldi.

19.6: Star gorusme yapti. Disisleri Bakani Ahmet Davutoglu ile havaalaninda gorusme. Venezuela Buyuk Elcisiyle Amsterdam’daki Bolivarci devrim ile dayanisma toplantisina katildik.

21.6: Parlamentolararasi Venezuela Dostluk Grup Baskanvekili olarak kapanis konusmasi yaptim. Hollanda’daki devrimcilerin piknigine katildim. Pandora dergisi soylesisi yayinlandi.

22.6: Cumhurbaskani danismani ile Chavez’in Turkiye’ye davet isini gorustum.

23.6: Cankaya Dergisi ile gorusme. Fransiz Buyukelciligi’ndeki resepsiyonda gazetecilerle sohbet.

24.6: Danistay’da Efemcukuru koylulerinin altin madeni sirketine karsi actiklari davaya katildik. Mecliste basin aciklamasi. Haberturk’le canli yayin. Aksam roportaj yapti. Meclis calisanlari ile donem sonu yemegi.

25.6: Nufus ve Kalkinma Grubu toplantisi. Danismanimin raportor olmasina karar verildi. Yargitay’da Dev-Yol davasina katildik. Basin gorus aldi. “Devrimci Yol’un soylendigi gibi salt bir dergi cevresi olmayip, siyasi bir devrimci halk hareketi oldugunu ve bu devrimci degerlerin gunumuze de isik tuttugunu” televizyonlara ifade ettik. 32. Gun programinda asker-siyaset iliskisi tartisildi.

26.6: Besiktas’da, aralarinda Tekstil- Is Baskani’nin da bulundugu Esp davasina katildim. Nedim Sener’in Hrant’in kitabi ile ilgili acilan davasina katildik. Tumtis Baskani ve yonetim kurulu ile gorusme.

27.6: Koordinasyon toplantisi. Divrigi Dergisi ile soylesi.

28.6: Divrigi pilav gununde konusma. TTB Baskani Gencay Gursoy ve Disk Baskani Suleyman Celebi ile sohbet. Alper Tas’a basarilar diledim.

29.6: Yeni Harman ile soylesi. Hava-Is Sendikasi’nin yayinlarinin Meclise girisinin engellenmesi ustune soru onergesi verdik.

30.6: Gunduz Vassaf hak ihlalleri ve magduriyetleri uzerine bir uluslararasi toplanti onerdi. Haber-Turk’de Balcicek Pamir’in konugu oldum. Kamudaki engellilerle ilgili kadro kullanimi konusunda soru onergemize Bakandan yanit geldi. Meger 41 bin kadro bos duruyormus.

HASANKEYF'İN KEYFİ İYİCE KAÇMIŞ DURUMDA

2009-07-02T10:16:00.004+03:00

Hasankeyif'te işler iyice çarbo... Bu ayın sonunda ise pandomima kopuyor... Bu konuyu geçen ay STGM danışmanları olarka Diyarbakır'da yaptığımız bir toplantıda ele aldık. Batman üzerinden ilçeye gittik. Dicle kıyısında sofra kurduk ve gene bu konuyu konuştuk... Aşağıda konuya ilişkin Radikal'de çıkan haber var. İlginizi çekecektir...
Çevre ve Orman Bakanı Veysel Eroğlu, Hasankeyf'e Ilısu Barajı'nın yapılması konusunda kararlı. Eroğlu, 'uluslararası kredi desteği sağlanamasa bile' barajın yapımının durmayacağını, bu durumda öz kaynaklarla inşaatın bitirileceğini söyledi

SERKAN OCAK

“Yeni Hasankeyf’in temelleri 30 Temmuz’da atılacak. ‘Tarihi korumaya çalışanlar’ bugüne kadar ne yaptı, bir yeri mi tamir etti? Beş kuruş faydası yok bu insanların. Laf laf laf...” diye eleştiren Eroğlu, Hasankeyf’in kurtulması için imza veren Orhan Gencebay, Tarkan ve Orhan Pamuk’u ise eleştirilerin dışında bıraktı: “Onlar iyi niyetli.”
Tarihi Hasankeyf’i sular altında bırakacağı gerekçesiyle yıllardır tartışma konusu olan ‘Ilısu Barajı’ için Avusturya, Almanya ve İsviçre’deki üç kredi kuruluşu kredi sağlayacaktı. Ancak bu üç ülke, kredi için Türkiye’nin önüne 153 kriter koymuş (biyolojik çeşitlilik araştırması, tarihi eserlerin planını çıkarılması, barajdan etkilenecek insanlarla istimlak koşulları konusunda anlaşma gibi...) ve Aralık 2008’e kadar da tarih vermişti. Aralık 2008 geldiğinde ‘kriterlerin yerine getirilmediği’ belirtilerek kredi askıya alındı. Türkiye’ye ek süre verildi. Ek süre 6 Temmuz’da doluyor. Ek sürenin dolmasına kısa süre kala hükümetin Ilısu konusunda atağa geçtiği anlaşıldı.
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan başkanlığında 10 Haziran Çarşamba yapılan toplantıda, Hasankeyflilerin taşınacağı ‘Yeni Hasankeyf’ için 30 Temmuz’da temel atılma kararı alındı.
Radikal’in sorularını yanıtlayan Çevre ve Orman Bakanı Eroğlu, 6 Temmuz’a kadar bekleyeceklerini ancak gerekirse öz kaynakları kullanarak barajı yapacaklarını açıkladı:
“Daha hiçbir faaliyete başlanmadan ‘Kriterler yerine getirilmeli’ denildi. Ancak avans verilmedi. Avans verilince de süre bitti. 2008’de krediyi askıya aldılar. 6 Temmuz’da üç kredi kuruluşunun son kararıaçıklaması gerekiyor. Açıklamazsa iyi niyetli olmadıklarını düşüneceğiz. Kredi alınmazsa bile baraj kendi öz kaynaklarımızla yapılacak.”
Eroğlu, Hasankeyf’te baraj yapımına karşı olanları da sert bir dille eleştirdi: “Beş kuruş faydası yok bu insanların. Zeynel Abidin Türbesi var, onu mu tamir ettiler? Artuklu Köprüsü’nü mü onardılar? Hep laf, laf, laf... Yaygara yapanların maksadı başka. Atatürk Barajı için de bu yaygaralar yapılmıştı.”
Orhan Gencebay ve Tarkan’ın ardından Nobel ödüllü yazar Orhan Pamuk da ‘Hasankeyf Yok Olmasın’ kampanyası için imza atmıştı. Eroğlu, onları ‘yaygaracı’lardan ayırdı: “Aslında Hasankeyf’i korumaya çalışıyorlar. Tabii ki iyi niyetli bir hareket. Biz yeterince bu insanları bilgilendiremedik.”

‘Başbakan da inanamadı’
Bölgedeki tarihi eserlerin korunacağını, bunun için 25 milyon avro ayrıldığını belirten Eroğlu, Hasankeyf’le şu anda turist gelmediğini, ama projeyle birlikte bölgenin turistik çekim merkezi olacağını düşünüyor:
“Burası yeni Hasankeyf’e birlikte cazibe merkezi haline gelecek. Asıl turisti baraj yapıldıktan sonra göreceksiniz. Başbakan bile Yeni Hasankeyf’in son halini görünce inanamadı.”

CEZAEVLERİNDEN MEKTUP VAR...

2009-06-24T13:01:00.001+03:00

Bir buçuk aydır bu köşeyi unuttuk. Ama daha yoğun ve epeyce koşuşturmayı kolayladık... Bu kez bir mektup; yakıcı bir mektupla merhaba diyorum...

TEKİRDAĞ F TİPİ TUTSAKLARINDAN MEKTUP VAR
Belki az cok taniyorsunuz, belki de hicbir fikriniz yok. Belki de yasaminizin bir doneminde bizlerle kesisti yollariniz, belki bir arkadasinizdan biliyorsunuz ya da bir akrabanizdan dolayi taniyorsunuz bizleri.

Bu mektupta asil yazacaklarimiza gecmeden once bir de biz kisaca tanitalim kendimizi. Kimimiz on sekizindeyiz, kimimiz elli yasini gectik. Kimimiz issizdik, kimimiz muhendis; kimimiz isci, memur; kimimiz ogrenci, isportaci, esnafiz.

Neden burada yattigimizi da, neden hapishanede oldugumuzu, 'suc'umuzu da bilmek hakkiniz. Kimimizse 'Hapishanelerde Neler Oluyor? Bilmek Hakkiniz!' kampanyasi cercevesinde tutsaklarin yaygin olarak cesitli kisi ve kurumlara gonderdigi mektupta, bir cagrida bulunuluyor.
Bu mektup Tekirdag F tipi tecrit hucrelerinde tutuklu bulunan devrimciler tarafindan yazilmistir.

Sendikalarda, derneklerde, meslek odalarinda orgutlendik; kimimiz gecekondu yikimlarina direndik; kimimiz polisin terorune, baskisina, hukuksuzluguna karsi boyun egmedik, karsi koyduk. Ancak hepimiz, IMF'nin, Dunya Bankasinin somuru politikalarina, AB'nin ve ABD'nin kuklasi haline gelen, ulusal onurumuzu ayaklar altina alan iktidarlara karsi ciktik. Haklarimiz ve ozgurluklerimiz icin mucadele ettik.
Sonucta buradayiz.

Asil konumuza gelelim. F tiplerini ne kadar biliyorsunuz? Tecrit iskencesi nedir, hic duydunuz mu? Bilmiyoruz. Ama Almanya'daki Nazi kamplarini duymussunuzdur. Ya da bugunun dunyasinda ABD'nin Guantanamo'daki hapishanesini veya Irak'taki Ebu Gureyb hapishanesi' ni mutlaka duymus olmalisiniz. Iste ulkemizdeki F tiplerinin de o Nazi kamplarindan, Guantanamo ve Ebu Gureyb'lerden farki yoktur. Turkiye'deki F tipleri 19 Aralik 2000'de 28 tutuklunun yakilarak,
kursunlanarak olduruldugu, yuzlercesinin yaralandigi 'Hayata Donus' operasyonunun ardindan acildi. F tiplerindeki uygulamalar soyle:
- F tiplerine gelen herkes daha once elle ve elektronik cihazlarla defalarca aramadan gecirilmesine ragmen giriste atlet ve kulotunuz da uzerinizde kalmayacak sekilde cirilciplak soyulur.. Dayatilan bu onursuz ve ahlaksiz aramaya direnirseniz, dayak yersiniz.
- Hastane ya da mahkemeye gidip gelirken daha hapishaneden cikmadan gidiste BES, donuste BES kez olmak uzere tam ON kez aramadan gecirilirsiniz.
- Kaldiginiz hucreler TEK ya da UC kisiliktir. Tek kaliyorsaniz hic kimseyle, uc kisi kaliyorsaniz yaninizdaki IKI KISI disinda
-gardiyanlar haric- kimseyle konusamaz, kimsenin yuzunu bile goremezsiniz. Hastane ve mahkemelere goturulurken bile hucrelere bolunmus araclarla goturulursunuz.
- Mahkemeye sunacaginiz el yazisi savunmaniz once hukuki bir bilgi ve yetkiye sahip olmayan gardiyanlar tarafindan denetlenir. Gardiyanlar tarafindan 'sakincali' bulunmaz ve 'olur' denilirse dilekcenizi mahkemeye ulastirabilirsiniz. Yoksa el konulur.
-Avukatinizla gorusmeye giderken yaniniza kagit kalem almaniz yasaktir. Hucrenizden en fazla elli adim uzakliktaki avukat gorusune giderken, gidis ve donuste tam uc kez aranirsiniz.
- Bir haksizliga ugradiginizda verdiginiz dilekcenin akibetini bilemezsiniz. Isleme konulup konulmadigini ogrenmek icin bile dilekce ustune dilekce yazmak zorundasiniz. (Ek bilgi; dort yildir F tiplerinden verilen on binlerce suc duyurusu dilekcelerine ragmen ne uygulamalar degismistir, ne de keyfi dayatmalarda bulunan tek bir gorevli cezalandirilmistir. Keza gelen ve giden mektuplarimizin da akibeti belli olmaz, tipki dilekcelerimiz gibi.
- Acil ve hayati rahatsizliklari nedeniyle revire cikmak isteyip de 'doktor carsida', 'doktor uzmanlik sinavlarini kazanip gitti'
cevaplariyla doktor yuzu gormeden olenler veya bizzat 'doktor' tarafindan hastalarin kovulmasi F tiplerinin 'siradan' olaylaridir.
F tiplerindeki tecrit uygulamalarini daha da uzatabiliriz. Hem de sayfalarca. Ama gerek yok. Saniriz aktardigimiz bu birkac madde bile yeterince anlatiyor tecriti.
Ve simdi yeni Ceza Infaz Kanunu (CIK) ile butun bu yasadiklarimiz, maruz kaldigimiz tecrit iskencesiyle sessiz sedasiz hucrelerimize gomulmek istemiyoruz.
Yeni CIK'in tek bir maddesi degil, bastan sona butun maddeleri incelendiginde tecrit iskencesinin, hukuksuzlugunun yasal uygulamalar haline getirildigi gorulecektir. Bu mektubu, bilmediginiz, duymadiginiz ya da simdiye kadar da yanlis bilgilendirildig iniz F tipleri, tecrit ve Yeni CIK konusunda GERCEKLERI bir de bizden ogrenin diye yazdik. Ama sadece bu gercekleri bilesiniz, ogrenesiniz diye degil. Bu gercekleri baskalarina da aktarmanizi istiyoruz. F tiplerindeki tecrite ve bu tecriti yasal bir uygulama haline getirecek olan yeni CIK'e karsi cikmanizi istiyoruz.

Isterseniz once dile getirdigimiz bu gercekleri arastirin, sorusturun; biz burada soyledigimiz her cumleyi dilerseniz belgelerle, taniklarla kanitlayabiliriz. Bize yazmaniz, sormaniz yeterli. Ancak bu soylediklerimizin gercek olduguna inanir, ikna olursaniz bir sorumluluk da yuklenmis olacaksiniz. Her seyden once vicdanen, adalet duygunuza karsi bir sorumluluktur bu. Kendinize karsi duydugunuz ya da duyulmasini istediginiz sayginin zedelenmemesi icin bu sorumlulugu
yerine getirmelisiniz. 'Bana ne' dediginizde bilin ki, en basta insanliginizdan bir seyler kaybetmis olacaksiniz. Biliyoruz, belki agir bir itham oldu ama ne yazik ki boyle olacaktir. Dusunun Ve unutmayin, 20 Ekim 2000'de F tipleri ve tecrite karsi baslatilan olum orucunda simdiye kadar 123 insan oldu. 600'den fazla insan sakat kaldi. Belki ilk defa duydunuz, belki de gormek, duymak istemediginiz bu gercekle bir kez daha karsilasmis oldunuz bu satirlarla.

Sonuc olarak istesek de istemesek de, bir direnis yontemi olarak dogru ya da yanlis da bulsaniz, olumlerin yasandigi bir GERCEK'TIR. Ve bilirsiniz ki, kimse durduk yerde olmez, olemez. Tecrit denilen politikanin nasil bir sey oldugunu anlamaniz icin hatirlatmak istedik bunu da.BU MEKTUBUMUZLA BIR ZINCIR OLUSTURMAK ISTIYORUZ. Tecrit denilen karanlik kuyuda bogulmak istenenleri bogdurmamak icin uzatilan bir zincir olsun, bu zinciri olusturmak icin; Mektubumuzun
fotokopilerini cekerek tanidiklariniza, esinize dostunuza postalayabilirsiniz ; mektubumuzu internet ortaminda dagitabilirsiniz; sendikaciysani z ya da bir dernekteyseniz panonuza asabilirsiniz;

gazeteciyseniz kosenizde yer verebilirsiniz, haber yaptirabilirsiniz;

ev kadiniysaniz misafirlerinize okutabilirsiniz; esnafsaniz isyerinize asabilirsiniz ;

milletvekiliyseniz meclis kursusunden okuyabilirsiniz;

bu mektubu bir gazete ya da dnergide okuduysaniz kupuru kesip cuzdaniniza koyup yakinlariniza okutabilirsiniz. Kisacasi sozlu ya da bu haliyle yazili olarak elden ele, kulaktan kulaga BIR ZINCIR OLUP ulasmali bu gercekler.

Insan dusuncesinin baska ve zorla yok edilmesine karsiysaniz, iskenceye, haksizliklara ve adaletsizliklere karsiysaniz, insanin sadece mezarda yalniz kalabilecegine inaniyorsaniz ve TECRIT denilen bu silahin bir gun size de yonelmesini istemiyorsani z BU ZINCIRE BIR HALKA DA SIZ EKLEYIN! F tiplerinde tecritin kaldirildigi, olumlerin durduruldugu gunlerde gorusmek umuduyla hoscakalin.

*TEKIRDAG F TIPI HAPISHANESI' NDEN DEVRIMCI TUTSAKLAR*

İYİ BİR EKONOMİST ARIYORUM... GERÇEKTEN...

2009-05-08T09:15:00.001+03:00

EKONOMİ ÜZERİNE !...
Mevsim yaz, aylardan Ağustos ayı. Riviera kıyısında küçük bir kasaba, yaz sezonu, ancak yağmur yağıyor, yani kasaba bomboş. Herkesin borcu var ve kredi ile yaşıyorlar. Şans eseri bir otele zengin bir Rus geliyor ve resepsiyona 100 $ bırakıp, odaya bakmaya çıkıyor. Otel sahibi parayı hemen alıp, et marketine olan borcunu ödüyor. Market sahibi 100 doları kaparak, hemen toptancıya olan borcunu vermeye gidiyor. Toptancı büyük bir sevinçle parayı alıp, kriz nedeniyle kredili hizmet veren son defa birlikte olduğu fahişeye götürüyor. Fahişe parayı alıp aynı otele giderek oraya olan borcunu ödüyor... Ve o anda Rus müşteri odadan geri dönüyor ve odayı beğenmediğini söyleyip 100 $ parasını alarak kasabayı terk ediyor. Rus müşterinin bu ziyaretinden somut olarak hiç para kazanan olmuyor, ancak: TÜM KASABA BORÇ LARINDAN KURTULUYOR VE GELECEĞE ÜMİTLE BAKIYOR ... :))

UFUK URAS'IN NİSAN AYI FAALİYET RAPORU

2009-05-07T08:53:00.004+03:00

Ufuk Uras’ın Nisan Ayı Faaliyet Raporu da geldi. Yayımlıyoruz. Meclis'in tek sosyalist milletvekilinin yoğun temposuna dikkat edelim. Konuşan, dertlenen, kumpasçılık yapan, dükkancı solcuların, milletvekilimizin yarısı kadar çalışmalarını diliyorum...

1.4: Bir İrlanda gazetesi ile mülakat. Seçilen DTP’li belediye başkanlarını, Tunceli, Diyarbakır, Batman, Siirt, Şırnak, Hakkari, Van, Iğdır, Viranşehir’i kutladım. Ayvalık adayımızı ve Samandağ, Dikili ve Çamlıhemşin Belediye Başkanlarını kutladım. Ermeni vakfı seçimlerine şaibe karıştırıldığı iddiası üzerine yetkililerle görüştüm. CNN’de Reha Muhtar’ın programına katıldım.
3.4: İktisatçılar Haftasına katıldım. Gündüz Vassaf, Besim Üstünel ve Binnaz Toprak ile sohbet.
4.4: ÖSP toplantısı.
5.4: Beypazarı ve Karaşar köyünü ziyaret.
6.4: Barak Obama Genel Kurulda konuştu. Basın görüş aldı. Kütüphaneciler Derneği Başkanı ziyaret etti.
7.4: ODTÜ Uluslararası İlişkiler Klübü öğrencileri ile söyleşi. SODEV gençliği ziyaret etti ve erken evlilikler ile ilgili kampanyalarına destek istediler. Alp Selek’le Pınar Selek’in hukuki durumunu konuştuk. Mayıs’da Yaşam Kooperatifi ziyaret etti.
8.4: Mecliste TVler çeşitli konularda görüş aldılar.
9.4: İşçi partililer, İlkay-Necmi Demir’in oğlu Güneş’i dövmüşler, arayıp geçmiş olsun dedim. Kadın eşitliği komisyonundan, kadın vekil aday lehine çekildim.
10.4: Zihni Sinir‘in atölyesini ziyaret. Kanal A ile Kıbrıs Ergenekonu üzerine söyleşi. ATV ile bağlantı.
11.4: İstanbul Film Festivalinde İl Divo filmi, İtalyan Ergenekonu ile mücadele sürecini anlatıyor. Beyoğlu Sinemasının kapatılması konusunu görüştük.
14.4: Divriği Dergisi ziyareti. Sivas İl Başkanımızın ziyareti. Divriği’de oyların düşmesi değerlendirdi.
15.4: PirSultan Derneği Başkanı Fevzi Gümüş ile Mecliste görüştük. Necdet Saraç ziyaret etti. Şinasi Sahnesinde “Rita’nın şarkısı” oyunu. DTP operasyonları ve Ergenekon son dalgası ile ilgili basın açıklaması yaptık.
16.4: Meclis İçişleri komisyonuna katıldım ve 1 Mayıs tatili ile ilgili verdiğimiz yasa teklifi üzerine konuştum.
18.4: Cumartesi annelerine katıldım.
20.4: Hrant’ın davası. Oral Çalışlar ile davayı izledik. Basın görüş aldı. Rakel ve Fransa’dan gelen avukatlarla öğlen yemeği. Koordinasyon toplantısı. Üyesi olduğum Beyoğlu ilçe konferansı olmuş, haberim bile olmadı. Eskiden yazılı, sözlü çağrı yapılır, bütün üyelere ulaşılırdı.
21.4: DTP’nin İçişleri Bakanı ile ilgili, 62 ölüm hakkındaki gensorusu reddedildi.
22.4: Meclis kapısında çocuk evlilikleri üstüne SODEV’in eylemine katıldım. Uluslararası bir barış grubu ziyaret etti. Kesk Başkanı ve beraberindeki heyet ziyarete geldi. Çalışma Bakanını Disk ve Kesk başkanları ile buluşturarak Taksim konusunu görüştük. 1 Mayıs resmi tatil oldu. DTP’nin basın toplantısını ve oturma eylemini destekledik. Sabaha kadar Mecliste kaldık.
23.4: Meclis kütüphanesinde, TRT’nin Egemenlik Haftası canlı yayın paneline diğer partilerin temsilcileriyle katıldım. Genel Kurulda yaptığım konuşma, değişik çevrelerce olumlu karşılandı. Havaalanında Kemal Kılıçtaroğlu ile sohbet.
24.4: Taksim’de, “Çocuklar için Adalet” inisiyatifinin, tutuklu çocuklar için gerçekleştirdiği protesto eyleminde konuşma yaptım. TMMOB’da 1 Mayıs belgeseli çekimleri yapıldı. Momo –Kızkardeşim filmini izledik.
25.4: Şirin Cemgil’in cenazesine Ertuğrul Kürkçü ile gittik. Cemevinde bir konuşma yaptım. Deniz Türkali, Hale Soygazi, Yıldırım Türker ve Halil Ergün ile sohbet.
26.4. Kınalı Adası’nın muhtarı ile sohbet, Seçimlerde bizi destekleyince, çeşitli kesimler de onu desteklemiş, 700 oyla seçilmiş. Belediye Meclisi üyesi ve Adalar Belediye Başkanının danışmanı Raffi Hermon’la sohbet ve adanın sorunları konusunda bilgi alındı.
27.4: DSİP’lilerle sohbet. Koordinasyon toplantısı.
28.4: Genç sinema yönetmenlerinin ziyareti. Genel Kurul.
29.4: Yeşiller Partisi Başkanı Cem Özdemir, eşi, Alman gazeteciler ve Büyükelçilik temsilcileri ziyaret etti. Hukuk Fakültesi’nde Dekanı ziyaret ve “Yarınlar Bizimdir” inisiyatifinin panelini, Eğitim Sen Genel Başkanı Zübeyde Kılıç ile gerçekleştirdik.
30.4: Ankara’lı bazı Partililerin ziyareti. 7. Paket kampanyasını yürüten yurttaşlar ziyarete geldiler. Basına açıklama yapıldı. Topladıkları imzaları Meclis Başkanlığına gönderdik.
1.5: Sabah Saruhan Oluç ile Taksim’e çıktık. Türk-İş heyeti ile karşılaştık. Onları kutladıktan sonra Pangaltı’ya geçtik. Heyetle gaz yiye yiye Taksim’e çıktık. Büyük mutluluk duyduk. Sky Türk, Kanal 24, Ntv görüş aldı. Akşam da Haber-Türk’ün programı vardı.

ÜÇ DENİZ ve TAMAS'dan TRUBADUR ŞARKILARI...

2009-04-30T10:46:00.003+03:00

Dün gece (29 Nisan, cumartesi gecesi) 30 yıllık dostlarım Sevinç ve Ferda Ereren'in de Üç Deniz Topluluğu olarak katıldıkları bir Trubadur Şarkıları dinletisi izledim. Gene Üç Deniz Topluluğu'nun bir üyesi olan Dr. Erdal Şalikoğlu'nun yirmi yıla yakın bir zamandır birlikte müzik çalışması yaptığı Kobzos Kiss Tamas ile birlikte düzenlenen konserin adı; "Bin Yılın Rüzgarı / Trubadur Müziğinden Aşık Veysel'e" başlığını taşıyordu...
Bi'miktar akademik kıvamda konser oldu. Tamas, 10 kadar ezgiyi seslendirdi. 11-13. yüzyıl arası Güney Fransa'da ortaya çıkan ozanların (trubadurların) dillendirdikleri ve esasen 'ayıpça/yasaklı' şarkılardan ezgiler dinledik... Çoğunlukla asillerin söyledikleri ve yazdıklarıymış bu şarkılar. Arslan Yürekli Rişar'dan Portekiz Kralı 'Akıllı' filancanın şarkılarını dinledik. Carl Orff'un Carmina Bruna için esin kaynağı olan ezgilerinin orijinalinden üç eser dinledik...
Trubadur herkese kolay dinleme olanağı sunan bir tür değil... Kendinizi sahiden dinlemeye ve anlamaya vermelisiniz. Kolay değil, 1000 yıl öncesinin ezgileri... Müzikal dil ve cümleleri nedeniyle aşina olmadığımız bir tarz.
Ben çok severek; arkadaşlarımdan gurur duyarak ve zenginlendiğim hissiyle ayrıldım...

KRİZ ORTAMINDA KİTAPÇI AÇTIK; ÜÇ DENİZ KİTAPÇI

2009-04-26T09:22:00.005+03:00

Açılışımıza en önce üç yakın akrabam geldi. Üç güzel insan... Feryal ve ağabeyi Ayhan ile Duygu... Güzelce söyleşmek olanağı bulduk. Sağolsunlar...

Sevgili arkadaşlar, merhabalar. Üç arkadaş bir araya geldik ve krizin bizleri iyice sarsalamasının etkilerini azaltmak için; zaten hayat boyu meşgalemiz olan ‘kitap’ yeniden ‘işimiz’ olsun çabasıyla bir dükkan açmaya karar verdik. Her üçümüz de kitabı iyi tanıyoruz. Şimdiye değin ayrı ayrı kitapçı dükkanları da açmıştık… Okuyoruz, yazıyoruz ve ayıptır söylemesi kitabı (siz dostlarımıza) satmak istiyoruz… Kitaplarımız ‘ucuz kitap’; yayınevlerinden hayli çok sayıda kitap edinmeye girişip, bi’miktar ucuza alınca ucuza kitap satma olanağımız da olabilecek gibi… Ayrıca her türlü siparişinizi üç gün içinde getirebilme olanağımız da var. Yeni ya da sahaf kitabı… Ederi üzerinden buluruz… Ama kendi kitaplarımızın tamamı cidden kriz ortamıyla gırgır geçer gibi: On yıl öncesinin fiyatlarıyla kitap satıyoruz… Herkesi bekleriz efendim… Kadıköy’de meydanından Osmanağa Camii’ni geçip Boğa Heykeline doğru yürürken ilk sağ sokaktayız. Pavlonya sokak. Güzel bir bahar çiçeğinin adını alan sokağımızda başka kitapçılar da var… Hemen camiin arkasındaki ikinci han olan Nuhoğlu Hanın üst girişinde bizi göreceksiniz: Üç Deniz Kitapçı… Artık açığız ama bu hafta sonundan itibaren törenler; konfetiler ve havai fişekleriyle kitabı (ve kendimizi) uçurmak istiyoruz…

Sevgilerimizle

ÜÇ DENİZ KİTAPÇI (Adnan, Muzaffer Olça ve Erhan Cuma Ünay)

YAŞASIN 23 NİSAN, NEŞE DOLAMIYOR İNSAN...

2009-04-25T08:26:00.005+03:00

Bu habere yakışacak fotoğrafı başka yerde arayacak değilim :-)

ÖDP İstanbul Milletvekili Ufuk Uras, 23 Nisan dolayısıyla TBMM'de yaptığı konuşmada, ülkenin "çok dinli, çok dilli, çok kültürlü, çok kimlikli ve elbette çok sorunlu bir coğrafyada" konumlandığına dikkat çekerek, yaşanan sorunların çözümünün siyasal zeminde mümkün olduğunu, Meclis iradesinin bu yönde hareket ederek taşıdığı sorumluluğun gereklerini yerine getirmeye çağırdı.

Uras'ın 23 Nisan dolayısıyla TBMM kürsüsünden yaptığı konuşmanın tam metni şöyle:
"Yurttaşların bizden beklediği, güçlü bir demokratikleşme hamlesiyle ülkenin sorunlarını çözmektir"
"Dünyanın en zorlu coğrafyalarından birinde, büyük bir dünya savaşının ardından güç şartlarda ve nice canlar pahasına kurulan Cumhuriyet’in 85 yılını, onun kuruluşunu gerçekleştiren Meclisimiz’in 89 yılını geride bıraktık. Dileğimiz daha nice 23 Nisanları, barış, refah, mutluluk, özgürlük, kardeşlik ve demokrasinin hüküm sürdüğü bir ülkede, eşit koşullarda bir arada yaşamaktır.
Türkiye Cumhuriyeti, 20. Yüzyıl’ın ilk çeyreğinde, bir imparatorluğun enkazı arasından yükselerek, çok dinli, çok dilli, çok kültürlü, çok kimlikli ve elbette çok sorunlu bir coğrafyada kendine yer açmıştır. Meclis’in kuruluşundan bu yana gelişmeler kat etmiş ve dünya ülkeleri arasında önemli bir konum elde etmiş olmamıza karşın, bir başka açıdan, insan uygarlığının uzun macerası içerisinde halen emekleme dönemini yaşayan bir ülke durumunda olduğumuzu da ifade etmek abartılı olmayacaktır.
Hem Meclis ve Anayasa, hem de siyasi partiler sistemine dayalı demokrasi modeli bakımından, Birleşmiş Milletler çatısı altındaki birçok ülkeyle kıyaslanmayacak kadar deney sahibi ve birçok başlangıç sorununu geride bırakmış durumdayız. Ancak, bir devlet politikası olarak benimsendiği ileri sürülen “batılı demokratik ülkeler topluluğu içinde yer almak” hedefinin epey uzağında bulunduğumuz da bir gerçektir.
TBMM’nin halk iradesinin tecelli ettiği kurum olduğuna dair ortak bir söylem genel kabul görse de, yetkilerini layıkıyla kullanabildiği hala çok tartışmalıdır. Sık sık askeri darbelere veya muhtıralara muhatap olduğu gibi, kendi uhdesinde bulunan demokratik bir anayasa yapma yetkisini bile tam olarak kullanamamaktadır. 29 yıldır Türkiye’nin örtülü vesayet rejimi altında yaşamasına neden olan, 12 Eylül 1982 Darbe Anayasası’nı esastan değiştirmek hala mümkün olmamıştır. Bu militarist özlü Anayasa’yı değiştirme yönünde bazı sınırlı adımlar atılmıştır. Ama bu görevin esası halen önümüzde duruyor. Bu dönemin milletvekilleri ve partileri olarak, Türkiye’nin siyasal tarihinde anlamlı bir iz bırakmak istiyorsak, bu Anayasa’yı değiştirme konusunda bahanelere sığınmadan, iktidarı ve muhalefetiyle birlikte harekete geçmeliyiz.
“Az hukuk devleti, üzerine birazcık demokrasi” anlayışı ile Türkiye olsa olsa yeni sorunlar yaşar. Az demokrasili cumhuriyet de, az demokrasili laiklik de Türkiye’ye uymaz. Yurttaşların bizden beklediği, güçlü bir demokratikleşme hamlesiyle ülkenin sorunlarını çözmektir.
Elbette Anayasa değişikliği denilince ilk akla gelen, siyasal rejimin her türlü vesayetten kurtarılmasıdır. Türkiye demokrasisinin “kendine has” bir yönü olduğundan söz edilecekse, bunun da ne yazık ki bir vesayet demokrasisi olduğunu artık kabul etmeliyiz. Meclis’ten beklenen kararlılık ve cesaret bu noktada gösterilmelidir. Seçimle gelip seçimle gidilen, açıkça denetlenebilen ve hesap verebilen kurumlar sistematiğine dayalı, yasama, yürütme, yargı ve askeriyenin çarpık ilişkisinden kurtarılmış bir demokrasiye kavuşturulmalıdır.
Anayasa değişikliğinden söz etmişken, vatandaşlık kavramımızın mevcut haliyle tarihimizden devraldığımız büyük bir sorunun, yani Kürt Sorunu’nun demokratik ölçüler içerisinde, eşitlik temelinde ve barışçı yollarla çözümüne hiçbir katkıda bulunmadığını da açıkça görmeliyiz. Bu konudan çok çektik. Çok insanımızı kaybettik. Kendi aramızda demokratik yollardan çözmeyi beceremediğimiz için, dış müdahalelere açık hale geldik. Bin yıldır bir arada yaşadığımız insanlarımızın bir bölümünün dilini, kültürünü, kimliğini bir türlü içimize sindiremedik. Onlara kendi kafamıza göre kimlikler uydurmaya kalktık. Bu tür garipliklerle yıllar kaybettik. Şimdi Kürt’e Kürt demeden, kendi dilini konuşmasını, öğrenmesini, yazmasını, hayatın her alanında kullanmasını sağlamadan, bunun anayasal ve yasal güvencelerini ortaya koymadan daha fazla adım atamayacağımız belli değil mi?
O halde, herhangi bir etnisiteyi ima etmeyen bir anayasal vatandaşlık tanımı getirmeli, herkesin kendi dilini ve kültürünü öğrenmesi, öğretmesi, kullanabilmesi için modern dünyanın bulduğu çözüm yollarının bizde de uygulama alanı ve fırsatı bulması için gerekli anayasal ve yasal adımlar gecikmeden atılmalıdır.
Alevi yurttaşlarımız da halen son derece haklı beklentiler içindedir. İlköğretimde din dersleri mecburiyeti, bütün tartışmalara ve yargı kararlarına rağmen hala sürdürülmektedir. Diyanet İşleri Başkanlığı bugünkü adaletsiz yapısı ile tartışmanın tam göbeğinde yer almaktadır. Bu sorunda da çözüm adımları atılamamaktadır.
Artık Kürt ve Alevi yurttaşlarımızın kültürel talepleri ve hakları insanlık tarihinin bu konudaki kazanımlarına denk gelecek şekilde düzenlenmelidir. Yapılacak demokratik düzenlemeler Türkiye Cumhuriyeti’ni zayıflatmaz; tam tersine bağımsızlığın da, egemenliğin de, demokrasinin de Cumhuriyet’in de güçlenmesine yol açar. Herkesin ‘gönüllü yurttaş’ olmasını sağlar. Bir arada yaşama iradesini güçlendirir.
Bu konuların önemi ve aciliyeti ortadayken, başarılı bir yerel seçim geçiren DTP’ye karşı bütün Türkiye’de sürdürülen operasyona değinmeden geçmek mümkün değil. İktidarın niyetinin sorgulanmasına neden olacak kadar zamanlaması dikkat çekici bir operasyonla karşı karşıyayız. Adalete intikal etmiş bir konu olduğu için, üzerinde derinlemesine mülahazalarda bulunmak mümkün değildir. Ancak bu adımın, önümüzdeki aylarda Kürt Sorunu’nda içine girilmesi öngörülen yeni mecraya dair, her türlü barışçıl umut ve beklentiyi tersine çevirdiği aşikardır. Diyarbakır’ı “fethetmeye” girişmek, bölgedeki seçim sonuçlarını “Ermenistan sınırına dayanmış bir risk” olarak yorumlamak ne kadar hatalıysa, Kürt Sorunu’nu adli bir mesele haline indirgemeye devam etmek de o kadar hatalı olacaktır. Ne Kürt yurttaşlarımızın ne de Türkiye toplumunun meselenin bu tür yollarla hallolacağına dair hiçbir inancı yoktur. Kürt Sorunu’nun çözümünde son derece önemli bir partner, bu çatının altında şu sıralarda oturuyorken, konuyu savcılara, askere, ABD’ye havale etmek, aklın, vicdanın ve siyasal mantığın kabul edebileceği bir şey değildir. Kimlikleri tek tipleştirmenin, asimilasyonun, askeri ve polisiye tedbirlerle sorunu çözermiş gibi yapmanın zamanı çoktan geçmiştir.
Sayın Başkan, Değerli Milletvekilleri,
Son aylarımızı yoğun olarak meşgul eden bir başka önemli konu da, yine adalete intikal etmiş olan Ergenekon Davası’dır. Bu davanın kapsamını elbetteki görevli savcılar çizecektir. Bizim ilgilendiğimiz yönü, bu davanın Türkiye’nin yarım yüzyıllık tarihinin karanlık yönleriyle olan ilişkisi, devamlılık ve sistematik bir bağ gösteren korkunç muhtevasıdır.
Bildiğiniz gibi Türkiye, son elli yılının siyasal ve toplumsal hayatını olgun bir demokrasinin olağan ve durağan iklimi içerisinde geçirmiş bir ülke değildir. Özellikle, NATO’ya girişini takip eden yıllardan itibaren, siyasal süreçleri olağan dışı müdahalelerle rotasından çıkan, yasal düzlemde görünmeyen kimi odak ve çevrelerin karmaşık ilişkiler ağı içerisinde, kanlı olayları sahnelediği ve belli projeksiyonlar altında oradan oraya sürüklediği bir ülke olmuştur. Her türlüsünden darbeler ve muhtıralar birbirini kovalamıştır. Mahiyeti ve gerçek sorumluları bir türlü ortaya çıkmayan, siyasal suikastler ve kanlı olaylar sahnelenmiştir.
Bu karmaşık ve karanlık ilişkiler ağı içinde, devletin üniformalı ve üniformasız, silahlı ve silahsız kimi kurum ve mensuplarının da yer aldığı, yıllardır belgeli ve belgesiz şekilde ileri sürülmektedir. Son 10 yılımızda bu konular daha fazla konuşulur ve tartışılır olmuştur. Seçimler yoluyla iktidara gelenleri, arkasına sivil toplum kurumlarının ve koşullandırılmış halkın desteğini alarak asker zoruyla iktidardan düşürme hedefini güden projeler, “Günlükler” adıyla basına düşmüştür. Olayın bunlarla sınırlı olmadığı, infial yaratacak olayların da planlandığı herkesçe bilinmektedir.
Bu dava, devlet kurumları ve sivil toplum açısından, yıllardır hesabı verilmeyen ve vicdanları ezen ağırlıklardan kurtulma fırsatıdır. Gerçek manada denetlenebilir, demokratik ve şeffaf bir devlet yapılanması ve hesap veren bir rejim inşa edilebilmesi bakımından geçilmesi zorunlu hale gelmiş bir köprüdür. Siyasal ve toplumsal hayatımızı kuşatmış, ardına devlet gücünü almış, hukuksuz ve kanlı habis bir urun, bünyeden atılması gerekir. O nedenle, bu konuyu sağcı-solcu, şeriatçı-laik, AB’ci-ulusalcı, diktatör-özgürlükçü gibi saflaşmalara kurban etmemek, büyük ölçüde bu Meclis’in çatısı altında toplananların elindedir.
Çetelere, derin devlete, darbecilere, Gladyo’ya veya suç örgütlerine karşı soruşturma yürütülmesi, bunların yargılanması ve cezalandırılması on yıllardır dillendirdiğimiz bir taleptir. Ancak Ergenekon ve benzeri örgütlenmelerin tasfiyesinin nasıl yapıldığı en az tasfiyenin kendisi kadar önemlidir. Bu tasfiye hukuk içinde, demokratik yollarla yapılmalı, yeni hukuksuzluklar yaratılmamalıdır. Onlarca yıldır sola ve toplumsal muhalefete reva görülen baskıcı, hukuksuz ve anti demokratik yöntemlerin uygulanmasına göz yumulmamalıdır.
Evet, insanların haksızlığa uğramasına, teşhir edilmelerine, siyaseten karşı karşıya gelinen çevrelere gözdağı verilmesi anlamına gelen uygulamalara, halen mali ve özellikle de siyasi ayaklarına dokunulmamasına, demokratik hukuk ilkelerinin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi içtihatlarının ve kararlarının çiğnenmesine ve hırpalanmasına izin vermeyelim. Daha davanın kendisi sonuçlanmadan, halkın vicdanında kaybedilmesine yol açmayalım. Meclis olarak, savcılık ya da avukatlığa soyunmayı bir yana bırakıp temsil ettiğimiz halkın vicdanı olalım.
Yakın tarihimiz de gösterdi ki, Türkiye toplumu fikir mücadelelerinin kör dövüşüne dönüştürüldüğü demokrasi dışı darbe dönemlerinden çok çekmiştir. Meclis iradesi bu tür dönemlere ve girişimlere yol vermeyecek kararlılığı ve yaratıcılığı bugün mutlaka göstermelidir. Bu konuları örtbas etme yerine araştırılmasına önayak olmalıdır.
29 yılın ardından Meclis’in 1 Mayıs’ın Emek Bayramı olarak kutlanması ve bu amaçla tatil edilmesi için gösterdiği çaba da önemlidir. Elbette işçiler 1 Mayıs’ı coşkulu şekilde kutlayacaklar, ama ülkenin ekonomik durumunun parlak olduğunu ileri süremeyiz. Geçen yıl dünya mali krizinin ilk dalgaları Türkiye’yi vurmaya başladığında, gelişmelere dikkat çekmiş ve özellikle toplumumuzun iktisaden en zayıf ve güçsüz kesimlerinin hak ve çıkarlarının korunmasına hükümetin özel çaba göstermesi gerektiğini ifade etmiştim. Geçen süre ne yazık ki aksi yönde gelişmelere sahne oldu ve giderek derinleşen kriz emeğiyle geçinenlerin bütün hayatlarını alt üst etti. İşten çıkarmalar ve işsizlik artık rekor kırıyor. Çaresizlikler cinnetlere yol açıyor. Alınan tedbirlerin hemen hiçbiri bu kesimlerin zor hayatlarını olumlu yönde değiştirmeye hizmet eden şeyler değil. Tek gelir kapısı çalıştığı iş olan milyonlarca insan umutsuzluğa terk ediliyor.
Bu bakımdan umuyorum ki, krizin faturasını yoksulların ve emekçilerin sırtına yıkmanın uluslararası şampiyonu IMF’ye bir kez daha ekonominin dümeni teslim edilmez. Çünkü IMF, yoksulların, işsizlerin ve çalışanların içinde bulunduğu güç şartları değil, kendi borç verdiği paranın faiziyle birlikte tahsilini esas almakta, bunun için devletin sosyal sorumluluklarını bir yana bırakmasını istemekte ve kamu harcamalarının sınırlandırılmasını talep etmektedir. Halkın dilinde bunun karşılığı “Bütün faturayı halka ödetmektir.’’
Türkiye’nin tarihten devraldığı sorunların kimi belli bir zaman dilimi içerisinde çözüme kavuşsa bile, bazıları daha sancılı olarak varlığını sürdürüyor. Ermenistan’la ilişkilerimiz de böyledir. 1915’de yaşanan ve insanlığın taşımakta güçlük çekeceği ağır olaylar, bu küçük ve yoksul komşumuzla ilişkilerimizin olağan bir mecraya girmesini hep önlemiştir. Bu tarihle yüzleşmenin yakıcılığı, iktidarları etkin tutumlar geliştirmekten alıkoymuştur. Her 24 Nisan geldiğinde, bazı ülkelerin alması muhtemel tavır Türkiye’de hep gerilime neden olmuştur. Bu tablonun artık değişmesi gereklidir. Cesur adımların atılmasına ve güçlendirilmesine ağırlık verilmelidir. 1915 ortak acısının 94. yılında sınır kapılarını açalım ve tarih ve kültür bakımından bir çok şeyi paylaştığımız Ermenistan’ın kardeş halkıyla yeniden kucaklaşalım. Elbette bir komşu ile olan ilişkilerin düzeltilmesi, diğer dost ve kardeş ülkelerle ilişkilerin bozulması üzerine inşa edilemez. Bu bakımdan Azerbaycan’la münasebetlerimizin güçlenmesi ve geliştirilmesi için de azami çaba göstermeliyiz.
Bizim de çocuklarımıza, genç ve gelecek nesillere mutluluk, refah, demokrasi, özgürlük, eşitlik ve adalet içerisinde yaşayan bir toplum ve ülke bırakma sorumluluğumuz var. Bu çatı altında aldığımız her kararın ve çıkardığımız her yasanın Türkiye’yi böyle bir hedefe ne ölçüde yaklaştırdığını sıkı sıkıya takip etmek ve gereğini yerine getirmek yükümlülüğüyle karşı karşıyayız.
Bu vesile ile TBMM’nin yurttaşlarımızın gönlündeki saygın konumunu daha da geliştirecek ve güçlendirecek gelişmelere imzasını atmasını diliyorum...

İRAN CAMİİNİN MÜDÜRÜ İLE PAPAZ OLDUK...

2009-04-18T23:59:00.006+03:00

Geziyi BirGün'e yazacak olan Dr. Sadreddin Apaydın... Tiflis sokaklarındayız...

Blog durgunlaşmış ve okurlar da mahsunlaşmış(mış)... Ehh, kolay mı Gürcüstan'ı baştan başa dolaştık... Yazısı aşağıda başlıyor... Metin bütünleşik bir metindir. Okuyup aşağı inin ve öylece bitirin... Fotoğraflarda ise hafif bir çuvallama var. Gecenin bir vakti yaptığım için, yorgun ve bezgin halde, bu kadar olabildi. Özür diliyorum... Umarım, önümüzdeki yaz Azerbaycan'a da gidebilirim ve Ermenistan, Gürcüstan ve Azerbaycan'ı 'Kafkasya Gezileri' kitabımda toparlarım. Çünkü iki ülkeye ilişkin geniş yazılar bitti... Durum budur...

Yandaki fotoğrafta İran Hamamı ve İran Camii'ni görüyorsunuz... Aşağıdaki binada bedenlerini, yukarıdaki yapıda da ruhlarını temizliyorlar (herhalde)...

Girdik camie. Bir müdür karşıladı. İyi bir pozisyon ama herif yanlış herif. Bana afra tafra yaptı. Atıştık. Bağırdım adama. Cami ikiye bölünmüş vaziyette ve 'Ben -daha önceki imamdan aldığımız bilgiye göre- burada Sünniler ve Şiiler ayrı ayrı namaz kılarlarmış' deyince, afralandı. Bir torba lafı da yüklendi oturdu...

HADİ BAKALIM, GÜRCÜSTAN'A YOLA ÇIKIYORUZ

2009-04-18T23:50:00.005+03:00

Gori'ye Stalin'in doğduğu şehre uğradık... Batum-Tiflis yolunun tam ortasında. Yol boyunca böyle çömlek satış yerleri vardı. Otobüs yanaşınca binalarda duran yaşlı hanımlardan 30 kadarı çıkıp satış umuyorlardı... Aşağıda yandaki fotoda Stalin'i görüyorsunuz... Doğduğu kent Gori'de... Bir tür Umre Ziyareti sayınız...

Bir grup gazeteci ve turizmci ile birlikte Gürcüstan’ın Acara Özerk Bölgesi Cumhuriyeti’nin davetlisi olarak; bu kadim ve güzel ülkeye gittik… Yönetim yapısından söz etmeliyim: Bizi davet eden Teimuraz Diasamidze, Turizm ve Tanıtma Şubesi Genel Müdürü olarak anılıyor ama muhatap olunduğunda ‘Sayın Turizm Bakanı’ diye, hitap ediliyor. Benzeri titrlere sahip şube müdürlerinin tamamı da Acara Özerk Bölge Cumhuriyeti’nin bakanı mevkiinde… Devlet Bakanı olarak tanımlanan ama gene Acaralılar’ın resmen Devlet Başkanı saydığı kişi ise Levan Varshalomidze… Turizm Bakanı 32 yaşında, başkan da 37 yaşında… Sovyetler’den kalma alışkanlıkla yaşlı yönetici aramamalı; çünkü, her düzeyde kesinlikle gençler egemen… Acara’nın başkenti Batum’da da, Gürcüstan’ın başkenti Tiflis’de de… Beş yıldır çıkarılan ve kesinlikle uygulanan yasalarla, halkın da büyük desteğini alan Saakaşhvili hükümetinde yaşlı-başlı kimse yok gibi. Mafya silinmiş ülkeden. Yüzlercesini gördüğümüz otobüs ve kamyonların şoförlerinden ve iş yapmaya gelen çevrelerden öğrendiğimiz kadarıyla beş yıldan önceki dönemlerde sınırdan itibaren arabaları durduran ve gidilecek yere kadar eşlik eden ‘kanarya’ nitelemesiyle anılan eli silahlı mafyadan gençler, yüz dolardan başlayan fiyatlarla tarife çıkarırlarmış… Gece hava karardığı andan itibaren sokaklarda kimse durmazmış… En küçük para miktarına insanların öldürülmesi şaşırtıcı değilmiş… Şimdi kimse kimseyle kavga etmeyi bile aklına getirmiyor, çünkü her iki taraf için de 7’şer yıl hapsi var… Düzen bozucu hiçbir girişime prim verilmiyor…

HER YERDE SANATIN İZİ ÇOK GÜÇLÜ BİÇİMDE...

2009-04-18T23:45:00.003+03:00

Bu binalardan yüzlerce var. Renk, renk... Sovyetler zamanında yapılmış toplu konutlar. Aşağıdaki heykelcikler ve anıtlardan da yüzlerce var...

Yüzlerce yılda onlarca kez işgale uğramış böylesine eski topraklarda pek çok döneme ilişkin derin izler kalmış… Tarih kokan bu ülkede sanatın da izini her yerde ama her metrekarede görmeniz, bu değerli coğrafyayı kalıcı ve sahici kılmış… Daha Sarp kapısından içeri (yürüyerek) girdiğimizde, herkesin pasaport kontrolünden geçip gelmesini beklerken küçük meydanı çevreleyen dükkânların arka duvarlarında 2. Dünya Savaşı’na katılan askerleri anmak için yapılan rölyef üzerinde; yaşananların halk üzerindeki etkileri vurgulanmış… Gene bir diğer yanda ise Sarpi köyünden savaşa gidip ölen askerler, fotoğraflarıyla birlikte gösteriliyor…
Artık yoldayız ve fotoğrafçılar için büyük mutluluk. Bir düğün alayı var önümüzde… Kiralık bir Limuzin’den inen gelinle damat ve birkaç arabadan dökülen şık kadınlar ve adamlar… Hemen sağ yamaçtan coşkunca akan orta boy bir şelalenin döküldüğü noktada da bir heykel… Gürcüstan Hıristiyanlığının kurucu iki önemli kişisinden Aziz George burada ve halk arasındaki ritüel yerine getiriliyor… Ziyaret, fotoğraflar ve hızla başka bir noktaya hareket. Hemen iniyor, biz de fotoğraflama işlemine girişiyoruz. Olur olmaz her pozisyona objektif uzatan spor muhabiri gibiyiz. Topluca koşuşturuyoruz. Konvoy önde biz arkalarında Batum’a doğru gidiyoruz…
Kente girebilmiş değiliz. Gonio Kalesi’nde mola verdik. Bizim düğüncü kafile de orada. Kral Kolho’nun erkek çocuğunun burada yaşamış olması nedeniyle yapılan bir kale. M.Ö. 7-8. yüzyıllara tarihleniyor. Gonio Apsoros Kalesi’nden çıkıp 6 gün boyunca geceli gündüzlü hep yağacak olan ilk yağmur taneleri eşliğinde başkente doğru yola çıkıyoruz…

BATUM KENTİ 100 ÖNCE PLANLANMIŞ... MÜTHİŞ

2009-04-18T23:40:00.002+03:00

Üç gün Batum’da üç gün de Tiflis’de olacağız… Otele yerleşip, yakın çevreye dağılıyoruz… Otelden dışarı kapağı atan kendini İlia Chavchavadze Devlet Tiyatrosu’nun görkemli binasının önünde buluyor… Tiyatroya adını verdikleri Chavchavadze eski bir yazar ve adı kenti bir uçtan diğer uca kesen önemli bir bulvara da verilmiş… Zaten yazar ve şairlerin adları kentin her yerinde… Puşkin ve Mayakovski caddeleri var. Gene çok eski dönemlerde yaşayan yazar Rustaveli caddesi ve Picasso ile kıyaslanan Pirosmani caddesi. Ünlü Gürcü asıllı Rus besteci Borodin nedense es geçilmiş, ama Çaykovski caddesi var… Bu arada futbolcu Shevchenko adı ile Paris Komünü caddesi de var…

ÇAKIRKEYİF KAFAYLA POLİTİKA NUMARALARI

2009-04-18T23:32:00.002+03:00

Burasının bu bölümdeki yazıyla ilgisi yok. Turizm Meslek Okulu da bize bir sofra hazırladı. En güzeli buradaydı... Gene kadeh kaldırıyoruz... Konuşan müdür, sarışın hanım da rehberimiz Nona... Burasının fotosunu ise epeyce aşağıda bulacaksınız... Olur böyle şeyler :-)

Makinelere pil lazım olunca bakkal aranmaya başladık. Azıcık yürüdük ki, epeyce yüksek tavanıyla bir köşede tek başına duran bir bakkal gördük. İçeride onlarca rölyef, altın yaldızlı büyük aynalar ve tavan olduğu gibi dini öyküleri anlatan sarmal ikonlarla bezeli… Bakkal ise bildiğimiz bakkal gibi ama sadece gibi… Bin çeşit –bir kısmı Türkiye’den- bisküvi var… Zaten henüz market olamamışsa, çoğu bakkalda bisküvi çeşitleri gibi ıvırzıvır türünden ürün ile kesinlikle bolca içki var. Başka bir şey yok ama muhabbet var… Bakkala girince, arkada bir köşede yüksekçe yuvarlak bir masa ve etrafında bakkalı işleten ailenin bütün bireylerini gördük. Çok sayıda meze ve ev yapımı votka ile şarap var… Büyük baba, baba ve kadınlar ile iki delikanlı, hep birlikte içip muhabbet ediyorlar. Pil yok, gelin içki var dediler. Çekinerek yanaştık. Böylece bütün seyahatimiz boyunca kahvaltı masaları da dahil olmak üzere soframızdan (ve hayallerimizden!) hiç eksik olmayacak içki muhabbeti başlamış oldu. Közde patlıcan, üzerinde cevizli bir sos ve onunda üzerinde nar taneleri; kıyılmış halde bulduğumuz müthiş lezzetli bir enginar salatası; beyaz ve isli peynir, elbette patates tava ve yeşillik demeti… Laf olsun torba dolsun kabilinden lafa daldım. Caddenin adı K(onstantin). Gamsakhurdia üzerine sohbet açtım… Hristiyan laz diye tanımladığımız Megrel halkının önderlerinden. SSCB’nin son Dışişleri Bakanı Edvard Şavardnazde göreve geldiği sırada çıkan çatışmalarda öldürülen lider ise Konstantin’in oğlu. Şimdilerdeki muhafetin önderi de bu tarihi kişiliğin torunu… Kuruluş günleri olan 9 Nisan’dan başlayarak 9 gün boyunca geceli gündüzlü miting yapan muhalif kesimin lideri de aynı aileden geliyor… Destek buldukları söylenemez. Bu nedenle bakkalda hafifçe demlenen heyet canlanıyor ve kadınlardan biri ‘Megrel diye bir şey yok, herkes Gürcüdür’ kabilinden bir şeyler söylüyor. Gülümseyerek… Çakırkeyif olmanın rahatlığıyla ve bir gerçeğin altını hafifçe çizerek… Karşılıklı olarak tek kelime dil bilmeden 45 dakika muhabbet ediyoruz. Habire kadeh yuvarlıyoruz. Henüz paramızı yerli para birimi Lari’ye çeviremediğimiz için bir kuruşluk bir şey de satın alamıyoruz. Ertesi gün(ler)e buluşmaya söz verip bol bol fotoğraf çekerek ayrılıyoruz… Kentin alt yapısı değişiyor. Bütün sokaklarda büyücek iş makinaları ve işçiler çalışır durumda. Bir kiliseye giriyoruz…

ON YILLARCA DİNDEN UZAK DURUNCA, COŞMUŞLAR

2009-04-18T23:25:00.003+03:00

Kapadokyalı kadın misyoner Saint Nino, bölgeye gelip hıristiyanlığı yaymış... Sovyet ülkesi olunca da din falan yasaklanmış. Rehber, 'Ateistler ve komünistler yıktı' deyince, 'One Minute' dedim. 'Ben her iki kesimi de temsil ediyorum. Üstelik dağ-taş kilise. Hepsi yerli yerinde' deyince, bizim taksiciler gibi hemen benden oluverdi. İşi şakaya vurdular... Keratalar...

On yıllarca dinden uzak dur(durul)unca büyük çoğunluk artık kendini dine vermiş durumda. En faal binalar kiliseler ve her yerde ciddi bir dindarlık görmek olası. Bir tek ürünün satıldığı özel çarşılar gibi burada da dini malzemelerin; kitapların, küçük ikonların ve benzeri malzemelerin satıldığı dükkânlar bir aradalar ve hayli ilgi görüyorlar… Bütün seyahatimiz boyunca onlarcasını gördüğümüz ve pek çoğuna da içine girdiğimiz için aynı cadde üzerinden bulunan ama adını not almadığımız kiliseye giriverdik. İçeride çocukların koral etkinliğinin provası bitmiş. Aileleriyle ve papazla sohbet ediyoruz… Ertesi günkü akşam ayini ve iki gün sonrası için -Kutsal Cuma’ya- hazırlanıyorlarmış… İsa’nın Kudüs’e gelişinin anıldığı ve yere şimşir yaprakları (o dönem defne yaprakları) serildiği özel gün. Bu ritüeli mümkünse 7 kilisede izlemek önemli ve değerlidir, diyorlar… Gene kolay fotoğraflar ve içten yolculamalarla otele, yemek faslına koşuyoruz…

HER ÖĞÜN 10 KEZ KADEH KALDIRDIK: GAO MARCOS... ŞEREFE DİYORUZ BİRBİRİMİZE

2009-04-18T23:15:00.006+03:00

Macahelli Nuri Köse kadeh kaldırıyor bu kez. Konuşmalar daima onore edici olacak... Karşısındaki yeşilli NTV'den Ahmet Kayacık

Burada yemek işi tamamen ikinci planda sanki. Çünkü henüz ilk lokmayı gövdeye gönderemeden davetin önemli kişisi kalkıyor ve kadehini günün; o anın ve grubun değerine vurgu yapılacak bir yönüne kadeh kaldırıyor. Topluca şerefe diyoruz: Gao Marcos. Bunu her yemekte ortalama 10 kez yapıyoruz. Topluca kadeh kaldırma işi, çok aşina olduğumuz bir hale geldi. Öğlen ve akşamları 100 civarında Gao Marcos demişizdir… Sanki asıl işimiz konuşmalar yapmak ve içkilerimizi yudumlamak ama araya bi’miktar da yemek konmuş gibi… Masa bahane, muhabbet şahane… Doğrusu yemeklerde pek seçme şansımız yoktu ve gerek de yoktu… Aynılık bi’miktar bezdirici de olsa, bunca insanın toplu hareketi sırasında seçimli yemekleri hazırlamak hem zaman hem de fazladan para demekti. Davet sahipleri doğru davranarak; bizlere, soğuklardan oluşan çok zengin bir meze olanağı ile çılbır, dana haşlama ve tavuk kızartma ile mantar sundular… Unutmadan söylemeliyim; herkesin ısrarla ve özlemle beklediği Haçapuri de vardı. Yani peynirli pide ve mısır ekmeği… Tabii açık ve leziz şaraplar eşliğinde…

MÜZELER VE BÜYÜK BOTANİK BAHÇESİ (ORMANI)

2009-04-18T23:05:00.003+03:00

Yeni kitapçı dükkanım(ız) Kadıköy'de Pavlonya sokakta olunca; Botanik Bahçe'de bulunan pavlonya ağacı önünde fotoğraf çektirmek şart oldu. Yanımda, yazı yazmaya başladığım DoğaKaradeniz dergisinin editörü Arzu...

Acara beşe bölünmüş; Khelvachauri, Kobuleti, Keda, Shuakhevi ve Khulo… Batum’un sahil bölgesinde ve Özgürlük Meydanı’nın hemen yamacından hareketle Acara Devleti Tarih ve Doğa Müzesi’ne gidiyoruz. Haliyle bir rehber eşliğinde geziyoruz… Acara’nın 1809’da kurulduğunu öğrenirken etnografik ve tarihi bilgiler almamız sürüyor: Doğusu’nda Arsiyani dağı var, Kanlı dağ ise en yüksek dağı (2990 m.)… En batısında ise Şavşati Dağları var. Dört katlı geniş ve son derece iyi düzenlenmiş müzede 150 bin obje sergileniyor ve arşivlenmiş durumda. Doğa müzesi de aynı yapı içinde olunca Karadeniz’de 147 tür balık çeşiti olduğunu ve 200 metrenin altında hayat bulunmadığını öğreniyoruz. Bizim bildiğimiz ise, genellikle 40 metrenin altındaki zehirli ve yoğunlaşmış metan gazı bulunduğu yönünde. Rus Harbi (1887-88) sırasında yıkılan kent 1898’de planlanmış. Birbirini kesen bulvar ve caddelerle, onları bağlayan sokakların düzgün bir yerleşimi söz konusu. 350 kilometresi Türkiye’de, 26 kilometresi de Acara içinden akıp Batum’dan denize dökülen Çoruh Nehri epeyce alüvyon getirmiş. Bu bölgeyi düzenlemişler. Zaten İspani 1 ve 2 olarak adlandırılan ıslah edilmiş bataklık bölgeleri için onlarca yıl önce okaliptüs ağaçları getirilerek kurutma işlemine başlanmış… Hâlâ sürüyor.. Gezdiğimiz müze geçen yıl yüz yaşını kutlamış. Bunun şerefine bahçeye her nasılsa Gürcü balıkçılarca avlanmış olan balinanın iskeleti konmuş… Müzeye devlet müzesi statüsüyle birlikte 2005’te tarihçi ve etnograf Khariton Akhvlediani’nin adı verilmiş…
Müzedeki kalabalık görevli çoğunluğun tamamıyla vedalaşarak Botanik Bahçe’ye gidiyoruz. Bahçe dendiğine bakmayın, devasa birkaç orman iç içe sanki. Çiseleyen yağmur altında iki saat yürüdük. Binlerce ladinle, okaliptüsle, köknar ve çamla selamlaştık. Pavlonya da gördük sakura da. Çünkü 9 bölge oluşturmuşlar, dünyanın dört bir yanından getirilen ağaç ve fidanlarla… Her biri kategorilenmiş ve orman içine yayılmış pek çok yapıda çalışan 120 botanikçiye emanet edilmiş…

ACARA CUMHURBAŞKANI VE BAKKALIN KARISI

2009-04-18T22:56:00.005+03:00

Meşhur bakkal dükkanı burası. Acara'nın 37 yaşındaki başkanı da aşağıda bendenizle... Fotoğrafı Kamil Koç'un yolcular için hazırlanan Yolculuk dergisinin editörü Berna çekti

Tiflis’ten dünyanın dört bir yanına uçuş yapılıyor. Ama iç hat yok. Zahmetli bir 400 kilometre yaptık… Yol üzeri Stalin’in doğum yeri olan Gori’ye uğradık. Dönüşte de bizim için özel olarak açtılar ve epeyce bilginin eşliğinde gezindik…
Tiflis’e gece vakti ulaştık. Kenti alınmadık. Yol bozuk, tamirat var diyerek; biz ve bizim gibi pek çok aracı yan yollardan kentin dışına ve uzağına sürdüler. Şoförümüz kentin her bir noktasını biliyor olduğu için, muhalefetin düzenlediği yürüyüş ve mitingler nedeniyle alınmadığımız kente gecikmeli de olsa girdik. Tiflis’de bu mitingler 9 gün boyunca sürdü/sürüyor… 9 Nisan’da bağımsızlık yıldönümüne denk getirilerek yapılan mitingler akşamüzeri başlıyor ve epeyce ateşli konuşmalarla sürüyor. Hareket şimdilik kısıtlı görünüyor ve ‘Tiflis yanlısı’ Acara Özerk Cumhuriyeti Devlet Başkanı’ndan öğrendiğimize göre ‘cılız ve gereksiz bir muhalefet’ girişimi… Çünkü geçen yıl istenen erken seçim sonucunu da yüzde 60’lık bir çoğunlukla şu anki yönetim almış… Eskiye dönüş isteyenler, hüsrana uğrayacak diyorlar… Bakkalımız da Devlet Başkanı da…

BAKIMLI, GÜPGÜZEL BİR KENT; SİGHNAGHİ...

2009-04-18T22:49:00.005+03:00

Sighnaghi (Sığınak) kentine devlet, çok para dökmüş... Tiflis'in yakinlarında küçük bir kent. Çiçek gibi olmuş (yukarıda). Mitingler ise Parlamento'nun önünde oldu...

Tiflis’de gezintimiz doğal olarak miting alanı olan Parlamento önü ve onu kesen sokak ve caddelerde oldu. İstanbul benzeri çok tepeli ve ortasında büyücek bir nehir geçiyor bu eski kentin… Mitingler nedeniyle önlem olarak kimi işyerleri ve bazı devlet daireleriyle okullar kapalı gibi olsa da hayat gereken canlılığıyla sürüyor… Kafeler çalışıyor, taksiler işliyor, kiliseler dolup taşıyor; kadehler tokuşturuluyor…
Acara halkı ve Tiflis Gürcüleri Türkiye’yle olan eski ve giderek derinleşen ilişkilerini turizm alanında da umuyor ve bekliyor. Kazaklar’ın 200 civarı küçük otel inşasına giriştikleri ülkede; aynı zamanda ekolojik ve dağ turizmi de gelişen ve umut bağlanan sektörler… Yakın ilgi ve aldatılma duygusu yaşamadan (ve vize almadan) gidebileceğiniz tarih kokulu kadim bir ülke… Sizi bekliyor…

CİHANGİRLİLER GENE MÜTHİŞ İŞLER YAPIYOR...

2009-04-02T12:54:00.005+03:00

Kıskançlığımdan Cihangir etkinliğine, yıllar önce gene Cihangir parkında yapılan bir etkinlik için Ayaşpaşa derneği ve etkin işimizi tanıtmaya gittiğimiz sıradaki bir fotoğrafı koydum :-)

Cihangir’de sanat ve tasarım bir aradaPAZ-ART 5 NİSAN’da ROMA BAHÇESİ’nde
Geçtiğimiz yıl ilki düzenlenen sanat ve tasarım pazarı PAZ-ART, Cihangir ROMA BAHÇESİ’nde 5 Nisan Pazar günü yeniden açılıyor.
Cihangir Güzelleştirme Derneği’nin önerisiyle, Beyoğlu Belediyesi tarafından semt içinde nefes alınabilecek bir rekreasyon alanına dönüştürülen ROMA BAHÇESİ, PAZ-ART’a üçüncü kez ev sahipliği yapıyor.
Cihangir Güzelleştirme Derneği üyelerinin, Katalist tasarım ve Artane galerisinin gönüllü çabalarıyla düzenlenen sanat ve tasarım ürünleri pazarı PAZ-ART, 5 Nisan pazar günü 11.00-17.00 saatleri arasında İstanbullularla buluşacak.
Her ayın birinci ve üçüncü pazar günleri tekrarlanması planlanan PAZ-ART, İstanbul’daki tasarımcılar arasında öne çıkan isimleri ve sanatçıları bir araya getiriyor.
Cihangir Sanatkârlar Caddesi’ndeki ROMA BAHÇESİ, PAZ-ART’la birlikte İstanbullulara hafta sonları, boğaz manzarası ve sanatı bir araya getiren eşsiz bir manzara sunuyor.

Aralarında Nahide Büyükkaymakçı, Devran Mursaloğlu (D Art and Design), Cam Ocağı Vakfı, Camekan, Hatice Gökçe, Arzu Musa, Onok, Bülbül, Ahmet Kurt’un yer aldığı 40’ın üzerinde isim: A. Ezgi Yenidoğan, Take Away İstanbul, Artane, Art.i.Choke, Berrin Akyüz, Deniz Alpay, Deniz Pireci, Diktidikiyor, Evihan, Fivoabakkal, Fortune Cookies, Gaye Döşer, Günnur Güvenli, Hamam, Pınar Çevikoğlu, İlknur Güneş, Meliha Babalık, Meliha Coşkun, Reyhan Çezik, Safiye Mine Erdurak, Salih Demirci, Seher Özinan, Şeynaz Gider, Semra Aşçıoğlu, Şenay Akın, Zeynep Erdoğan, Serpil Erol, Songül Cabacı ile Antre Gourmet ve Duble’nin yemek standları PAZ-ART’ta yerlerini alıyorlar…

Cihangir Güzelleştirme Derneği

Sıraselviler Caddesi 186/2 34433 Cihangir - Beyoğlu / İstanbulT: 212 245 1114 - 244 5427 F: 212 245 1114 E: bilgi@cihangir.org.trDernek lokalimiz hafta içi hergün saat 13:00 / 18:00 arası hizmetinizdedir.

'YANDIM ALLAH' DİYENE, 'ŞEY' YAPILMAZMIŞ...

2009-04-01T09:28:00.004+03:00

Karikatüre bakar mısın, lütfen? Bizim seçmeni ne güzel ifade ediyor? Cumhuriyet tarihinin toplam borcundan daha fazla dış borcu geçen dönemki iktidarında yapan AKP'ye oy veren seçmeni görüyor musunuz, o karikatürde? Ya da 'ar etmez, bal etmez' vızıldanmasıyla sadece kafa şişiren ve göz boyayan CHP'ye oy veren seçmen, o karikatürde yok mu? Var... O karikatürde yok yok! Kimi solcuların -hasbelkader bir araya gelen- ittifakına oy vereceğine gidip gizli gizli CHP'ye oy veren yoldan çıkmış 'devrimci' de orada elinde odunlarla dikiliyor... Yetmez, derseniz onlar da var işte... Yurtseverlikle milliyetçiliği karıştırıp; seçmenin en saf halinden en salak haline transfer olarak MHP'ye oy veren dingiller de var o karikatürde; bir koşulla: odun olarak... Kalan varyasyonları kendiniz üretiniz... Haaa, bir de 15 yıl önce arkasına askeri alarak iktidar olan ve bu manasız algıdaki seçmenin abad ettiği ANAP'ı görüyor musunuz? Neredeyse bu seçimlerde sınır dışı edildiler; sadece Bozcaada'nın başkanı oldular. Karikatürde nerede derseniz; ateşin içinde :-)

'ELİM KIRILAYDI DA, FİLANCAYA OY VERMESEYDİM'

2009-03-30T12:56:00.001+03:00

‘SANDIK ASLANI’ SEÇMEN
NE OLDURDU, NE ÖLDÜRDÜ

Küresel kriz etkisini gösterdi ve halkı sıkıntıya sürükleyen AKP iktidarı, seçmen tarafından uyarıldı. Aslında bu uyarı, seçimlerin kış aylarına girerken yapılması ihtimalinde cezalandırmaya dönebilirdi… Seçmen beceriksiz iktidarın oy yüzdesini kısarak bi’miktar not kırarken, gene beceriksiz muhalefetin de heveslenmesine yol açmayacak kertede oyunu artırmıştır. Tabii bütün bunların büyük hesaplar kapsamında yapıldığını söylemek pek olası değil; çünkü seçmen de seçtiği partiler kadar beceriksiz. Bu halk, çok partili rejime geçildiği tarihten beri, oy verdiği günün ertesi sabahından itibaren, “Elim kırılaydı da, oy vermeseydim” deyip, sandık başına gittiğinde gene aynı beceriksizliği gösterip kendini yoksulluğa ve yoksunluğa mahkûm edenlere oy verebilmiştir. Hatta yükünü taşıdıklarını –güya- omuzundan atarken, benzer odakları yeni seçimlerde boşu boşuna sırtlanarak bu beceriksizliğini ezelden ebede göstermiştir…
Öte yandan çok öz bir genelleme yaparsak; Doğu’daki mücadelenin de iki yönü olduğunu gözlemleyebiliyoruz. DTP, gördüğü onca baskı ve zulme karşın; seçimlerde başarı kazanmış ve elindeki il sayısını 5’ten 8’e yükseltmiştir… Bu kesin bir başarıdır ama iyi irdelenmelidir. Etnik politikanın oy topladığı ama farklı bileşenleriyle keskinleşen mücadele ortamının getirisini; ne yazık ki DTP’ye koşut biçimde ve geliştirdiği ‘mikro milliyetçi’ söylemle MHP elde etmiştir. Batı kentlerinde zerresi görünmeyen faşist parti buralara giden ‘şehit’ cenazeler nedeniyle oylarını geliştirebilmeyi bilmiştir.
Dikkati çeken bir nokta da aslında yazıya giriş cümlesi ve sonuçların gerekçesi olarak gösterilmiş olunmasına karşın; hiçbir parti ekonomik felaketin bugünü ve gelecek boyutları üzerine hiç cümle kurmayarak seçmenin oyuna talip olmasıdır… Oysa, bunca yolsuzluk ve şaibe ile ekonomiye ve geleceğe ilişkin güven duyguları azalan başka halklar söz konusu düzen partilerinin hepsini yerle yeksan edebilirdi. Bunun gerçekleşememesinin temel bir nedeni de toplumsal muhalefeti sürdürecek enerjinin kimsede olmayışı. Solcular, sosyalistler birbirleriyle tamamen manasız bir boğuşma içinde vakit ve konum yitirerek; halkın memnuniyetsizliğini örgütleyememiştir. Örgütleyebilecek gibi de görünmemektedir… Ufuksuz, hazımsız, kumpasçılığı bir Bizans geleneği sanarak sahiplenmesi, öngörüsüzlüğü, tahammülsüzlüğü ve beceriksizliğinin nedenleri aramak yerine lokal bile sayılamayacak ‘tarihten bir sayfa’ benzeri ‘başarıları’ cilalamaktan başka bir girişimde bulunmayacaksa, hakikaten halkın solculara umut bağlamasının zaten anlamı yok. Böyle de oluyor nitekim…
Türkiye solunun bir parçası ve partisi olmak istiyorsa DTP, ‘Serok Apo’ figürünü acilen bir kenara bırakarak –gerektiği ilgi ve takibi elden bırakmayarak- etnik söylemini ‘reel politik’ ortamdan uzak bir dosyanın içinde unutmalıdır… Sol, sosyalist görünümlü partiler, particik ve odakların tamamı ‘küçük olsun benim olsun’ zevzekliğini bir kez olsun sonlandırmalıdır. Yalandan, ‘-mış-‘ gibi yaparak değil, kesinkes bir tutum olarak dükkâncıklarının kepenklerini indirerek Türkiye solunun partisi olmak yönünde tutum almalılar… Kimse kendini solun önemli bir bileşeni ve rengi olduğu vehmine de kapılmamalı; etnik oyları saymazsanız, halkın bu kesime teveccühü yüzde bir mertebesinde… Çalışmayana ilgi ve oy yok… Böyle olunca da iddianızı kendiniz bile ciddiye almayıp, palavraların uçuştuğu kulislerin dumanında ömür tüketiyorsunuz…

TANE TANE ENSTANTANELER…
Beyoğlu’nda AKP az kalsın kaybediyordu… Zorunlu göçle Beyoğlu’na gelmiş ailelerden binlerce kadına ‘meslek edindirme kursları’ açarak; oylarına göz ve el koyma çabası; CHP’nin iyice berbat Ermeni düşmanı bir gazeteci eskisini aday göstermesi ve solcuların bölünmüş ve hatta iyice dağılmış oylarına rağmen az kalsın kaybediyordu AKP…
Kadıköy’de ise Türkiye ölçeğinde süren ideolojik çarpışmanın tarafları oldu Selami beyle (CHP) Sinan hoca (AKP)… Sonuç, sosyal demokrat zannıyla verilen oyların sonucu milliyetçi CHP kesin bir zafer elde etti… Aslında kişisel olarak daha demokrat bir konumda olan AKP adayı ise yenildi. Umut ettiği halde… Ataşehir ve Sancaktepe’yi ayırarak Kadıköy’ü tamamen CHP’ye terk eden AKP ise ümitvar olduğu buralardan Ataşehir’de beklenmedik bir yenilgi aldı. Elindeki 6 ilçe belediyesini kaybettiği gibi… Sürpriz Adalar ilçesi oldu. Eski kaymakamlarını belediye başkanı seçen Adalılar, ‘çocukluk arkadaşları’ eski ANAP’lı, yeni AKP’li belediye başkanını bir kez daha seçmemiş oldu. Arkadaş hatırının da bir yere kadar gitmesi mümkündü. Böylece 22 Temmuz arifesinde bağımsız aday Ufuk Uras’a ciddi oy katkısıyla yüzünü gösteren Adalı oyları, bi’miktar alternatifsizlik nedeniyle de CHP’yi tercih etti…
Sandık başına ortalama bir tek oy bulabilen Bey-oğlu’nun ‘feminist’ bağımsız adayı Ülfet Taylı gibi bir başka kadın ve bağımsız aday da Kadıköy’de hüsrana uğradı. Onca çalışmaya ve birlik hayaline rağmen, ümit edilen oyun bile yüzde 80 altında alınan oylar, ‘oyları bölmek istemeyen’ kimi ‘solcu’lar tarafından milliyetçilere teslim edildi… Yeni bir seçime kadar beklemeden her düzeydeki isimlerin şimdiden saptanarak ve çok çalışarak; başka ittifaklara, birliğe ve seçimlere…

BİZ BU 'YARIM AKILLI' HALKLA NE YAPACAĞIZ?

2009-03-29T18:58:00.005+03:00

Seçim sonuçları üzerine yazmıyorum. Aşağıdaki haberi Hürriyet'ten apardım... Küresel iklim değişikliğinin Türkiye üzerindeki olası etkilerini ve önlem önerilerini haberleştirmişler. Dingil halkım da yorum yapmış: "TEMA daha etkin olmalı"... Bitti gitti. İşte halkımın sivil toplum faaliyetlerine verdiği önem ve destek. Haa, anlamından bihabermiş ne gam! Allah müstahakınızı versin e mi? Bir haltla ilişkilenmeyin; akşama kadar esin püfürün, eve gelen herkese şiddet yapın sonra dönün osura osura uyuyun... Ne zaman bu gezegende yaşağınızınız farkında olacaksınız... Ne berbat bir toplulukmuşsunuz ya...

Uluslararası İklim Değişikliği Paneli'nin (IPCC) Türkiye senaryosunda, ülkede yıllık ortalama sıcaklığın ileriki yıllarda 2,5-4 derece artacağı, Ege ve Doğu Anadolu'da artışın 4 dereceyi bulacağı tahmin ediliyor. Senaryoda, ülkenin güneyinin ciddi kuraklık tehdidiyle karşı karşı kalacağı, kuzey bölgelerde ise sel riskinin artacağı ifade ediliyor.
Afet İşleri Genel Müdürlüğünün hazırladığı “Afet Bilgileri Envanteri”nde iklim değişikliğinin etkilerine de yer verildi.
Çalışmada, fosil yakıt kullanımı, sanayileşme, hızlı nüfus artışı, enerji üretimi, ormansızlaşma gibi etkiler sonucunda atmosfere salınan gazların sera etkisi yarattığı belirtilerek, bunun dünya yüzeyinde sıcaklığın artmasına ve küresel ısınmaya yol açtığı kaydedildi.
Küresel ısınmanın kaçınılmaz etkisinin iklim değişikliği olduğu ifade edilen çalışmada, “iklimdeki önemli değişimler ve bunun etkileri şimdiden küresel ölçekte görülmeye başlanmış olup, bu etkilerin gelecekte daha da belirgin hale gelmesi beklenmektedir” denildi.

“NÜFUS ARTIŞI, ÇARPIK KENTLEŞME ETKİYİ TETİKLİYOR”

Çalışmaya göre, Uluslararası İklim Değişikliği Paneli'nin (IPCC) 3. tahmin raporunda, iklim değişikliğinden etkilenmeyecek ülke ve bölge bulunmadığı belirtildi. Son yıllarda özellikle ani meteorolojik değişikliklere bağlı gelişen ve yerleşim birimlerini tehdit eden şiddetli yağış, hortum, çamur-moloz akması gibi afetlerde artış gözlendi.
Türkiye'de de artan nüfus, çarpık şehirleşme ve yanlış arazi kullanımı, söz konusu afetlerdeki artışı tetikliyor.
IPCC'nin Türkiye senaryosuna göre (Ulusal Bildirim 1, 2007), Türkiye'de yıllık ortalama sıcaklıklar ileriki yıllarda, ortalama 2,5-4 derece arasında artacak, Ege ve Doğu Anadolu'daki artış 4 dereceyi bulacak. Türkiye'nin güneyi ciddi kuraklık tehdidiyle karşı karşıya olacak. Ege, Akdeniz ve Güneydoğu Anadolu'yu kapsayan bölgelerde kış yağışları yüzde 20-50 arası azalacak. Kuzey bölgelerde ise sel riski artacak.
Senaryodaki bu tablo dikkate alındığında, Türkiye'nin iklim değişikliğinin olumsuz veya tehlikeli etkileri açısından risk grubu ülkeler arasında yer aldığı belirtilen çalışmada, şu görüşlere yer verildi:
“Dünya genelindeki doğal afetler ele alınınca, 31 çeşit doğal afetin çoğunu hidrometeorolojik afetlerin oluşturduğu görülmektedir. Doğal afetlerin çeşitleri ve önem sıraları ülkeden ülkeye de değişmektedir. Örneğin, Akdeniz Bölgesinde doğal afetler kuraklık, seller, orman yangınları, heyelan, dolu fırtınaları, çığlar, donlardır.Ülkemizde ise en sık görülen meteorolojik karakterli doğal afetler ise dolu, su baskını, don, orman yangınları, kuraklık, şiddetli yağış, şiddetli rüzgar, yıldırım, çığ, kar ve fırtınadır.”

TÜRKİYE'DE ÖZELLİKLE HEYELANDA ARTIŞ VAR

“Afet Envanteri”nde yer alan bilgiye göre, dünyada son 20 yılda meydana gelen hidrometerolojik olaylarda ortalama yüzde 7,4'lük artış gözlendi.Türkiye özelinde bu minvalde bir araştırmanın su baskını, çığ ve heyelan esas alınarak yapıldığı kaydedilen çalışmada, şu bilgilere yer verildi:
- Su baskını; 1967-1987 yılları arasında su baskını olay sayısının tüm hidrometeorolojik afetler içindeki oranı yüzde 33, 1998-2008 yılları arasında bu oran yüzde 14'e geriledi. “Son yıllarda yapılan baraj sayılarındaki artışlar, dere ıslah çalışmaları ve köylerden kentlere göçlerin bu orandaki azalışı etkilediği” düşünülüyor.
- Çığ; Olay sayısının hidrometerolojik afetler içindeki oranı 1967-1987 dönemi için yüzde 3 olarak hesaplandı. Oran, 1998-2008 döneminde yüzde 8'e çıktı. Çalışmada, 2002 yılında “Çığ Araştırma Geliştirme Etüt ve Önlem” şubesinin kurulduğuna işaret edilerek, “Şubenin kurulması, çığ konusundaki çalışmaların bir adreste toplanmasını, daha çok veriye ulaşımı ve önlem çalışmalarının yapılmasını sağlamıştır. Dolayısıyla gerçek anlamda bir iklim değişikliğini bu veriden ifade etmek çok sağlıklı olmayacaktır” denildi.
- Heyelan; Olay sayısının hidrometeorolojik afetler içindeki oranı 1988-2008 yılları arasında artış eğilimi gösterdi. 1967-1987 yılları arasında oran yüzde 64 düzeyinde, 1988-2008 yılları arasında ise oran yüzde 78'e yükseldi.

ÖNERİLER
Afet işleri Genel Müdürlüğünün hazırladığı “Afet Bilgileri Envanteri”nde iklim değişikliğinin etkilerine yönelik de şu önerilere yer verildi:
- Afet İşleri Genel Müdürlüğünün sorumlu olduğu Afetler Yasasında iklim ilişkili afetleri yeniden tanımlamak,- İklimsel afetlerle ilgili özel risk azaltım önlemlerini araştırmak - geliştirmek,- Planlamacıların, mühendislerin ve diğer karar vericilerin iklim risk bilgisini kullanmalarını sağlamak,- Afet zararlarının azaltılması ve iklim değişikliğine adaptasyonu entegre etmek için detaylı iklim değişikliği senaryolarına göre, sektörel planların fayda maliyet analizlerine göre çalışmalar yürütülmesi,- Sigorta sisteminin yerleştirilmesi,- Halkın farkındalığının artırılması.

LAZCA KÜLTÜR SANAT DERGİSİ; SKANİ NENA...

2009-03-29T10:28:00.005+03:00

Birazdan horon vururlar. Konuşmayı da horonu da aşkla sever arkadaşlarım... FOTO: Başar Hatırnaz...

Laz arkadaşlarım, yıllardır kültürlerini yayma çabası içinde. Bilenleriniz vardır; Hemşinliyim ama hem köyümün adı nedeniyle hem de komşu kültür olması nedeniyle oğluma lazca bir isim verdim: Zuğa. Yani deniz... Köyün adını da Rum tüccarlar koymuş(muş)... Zaten iki adı var; Zuğa Deniz... Arkadaşlarımın çabalarını duyarmak istiyorum...

“Skani Nena” Kültür Sanat Dergisi

yayın hayatına merhaba dedi
Fatih Sultan Kar
Adında taşıdığı ‘Laz’ kelimesiyle Türkiye’de, hatta dünyada bir ilk olan Laz Kültür Derneği, Lazca masa takvimiyle bir ilk’e imza atmasının ardından şimdide “Skani Nena” isimli derginin ilk sayısını çıkararak laz kültürüne hizmet etmeye devam ediyor
Laz kültürüne ait değerleri incelemek, korumak, bu dile ve kültüre ait her türlü zenginliği insanlara tanıtmak amacıyla kurulan Laz Kültür Derneği’nin resmi açılışı 2008’in ocak ayında yapılmış, dernek yıl içerisinde birçok etkinlik gerçekleştirmişti. Bunlar arasında kuruluş toplantıları, kuruluş yemeği, Lazca dil, horon ve fotoğrafçılık kursu, sözlü tarih atölye çalışmaları, kahvaltılı Pazar toplantıları, gençlik toplantıları, anma ve konser programları yer aldı.
Skani Nen laz kültürünün belleği, arşivi olacak
Bütün bu çalışmaları yarınlara taşımak, laz kültürü üzerine yapılan araştırmaları daha geniş kitlelerle paylaşmak, laz kültürüne katkı sağlamak amacı ile yola çıkan “Skani Nena”
Dergisi ilk sayısı birbirinden zengin yazı fotoğraf ve belgelerle dolu 112 sayfadan oluşuyor ve arşiv niteliği taşıyor. Üç ayda bir yayınlanacak olan dergi laz kültürü alanında büyük bir boşluğu dolduruyor ve dergide bu alanda rüştünü ispatlamış kalemlerin yazıları yer alıyor
Skani Nena Dergisi Yayın Kurulu ilk sayılarının ön söz yazısına “çıkarken” başlığını atıyor

Laz Kültür Derneği’nin kuruluş amacını ve Skani Nena Dergisi’nin çıkış amacını hedeflerini şöyle sıralıyor :
Laz Kültür Derneği ‘Skani Nena’ ile yapacak. Laz dili ve kültürüyle ilgili bir külliyat oluşturacak
Lazlar, 2008 yılı başında daha önce hiç yapılmayanı yapmak için bir araya geldi. Yok olma tehlikesi altındaki dilleri Lazca’yı ve atalarının emaneti olan dört bin yıllık kültürlerini yaşatmak için bir dernek kurdu. Özünde bir ‘ilk’i taşıyan bu derneğin ‘ilk’i ‘Laz’ında saklı. Laz Kültür Derneği; Türkiye’de, hatta dünyada adında ‘Laz’ kelimesini taşıyan ilk dernek olmanın övüncüyle yola çıkıyor. Öncelikler listesinin başına bir yayın çıkarmayı koyan dernek, bunu ‘Skani Nena’ ile sağlam bir zemine oturtuyor.
Laz Kültür Derneği ne yapacak? Laz Kültür Derneği bundan sonra Lazca ve Laz kültürüne ilişkin ne kadar söz varsa söylenecek hepsini söyleyecek. Bunu da elinizde bulunan yayın organıyla, ‘Skani Nena’ ile yapacak. Laz dili ve kültürüyle ilgili bir külliyat oluşturabilmek amacıyla alanla ilgili çalışmalar yapılacak, insanlar bu alanda çalışma yapmaya teşvik edilecek ve bunlar yayınlanacak; birer eser olarak kültür dünyamıza kazandırılacak. Peki, bu dernekte, dergide kimler olacak? Bir kere gençler olacak. Sonra çocuklar, kadınlar, erkekler, yaşlılar... ‘Lazca için ben ne yapabilirim?’ diyerek bu büyük ‘imece’ye katılmak isteyen, işlerin bir ucundan tutmak isteyen insanlar olacak.
Laz Kültür Derneği ve Skani Nena, Lazca’yı ve Laz kültürünü yaşatmak için geçmişte sürdürülen çabaları ve birikimi sahiplenerek çıkarken yola bu uğurda taş üstüne taş koymuş tüm değerlere selam göndermeyi de ihmal etmiyor. Bunların en başında hiç kuşkusuz Lazlar için bir milat sayılan ‘OGNİ’ dergisi geliyor. Ardından ‘MJORA.’ Laz Kültür Vakfı girişimi, Sarp sınır kapısının açılmasıyla keşfedilen Helimişi Xasani, Türkiye’nin ilk Lazca rock müzik grubu ‘ZUĞAŞİ BEREPE’, tek başına ‘KAZIM KOYUNCU’, ‘SKANİ MJORA etkinlikleri’, Lazca kitaplar, sözlük ve derleme çalışmaları, destanlar, insanlar, Laz dili ve kültürünü gelecek kuşaklara taşıyabilmek için emek sarf etmiş insanlarımız...
Bireysel bazda sürdürülen çabalar artık Laz Kültür Derneği çatısı altında
Şimdi yepyeni bir yolun başındayız. Laz dili ve kültürü üzerine daha önce bireysel bazda sürdürülen çabalar ve yapılan çalışmalar için artık bir çatı kuruluş durumda. Bu çatı bize, bugüne kadar bireysel çabalarla sürdürmeye çalıştığımız işleri birlikte sürdürebilmemizin yolunu açacak. Artık tek tek değil birlik içinde yürüyeceğiz; dilimiz için, kültürümüz için, kimliğimiz ve gelecek kuşaklara aktarmakla yükümlü olduğumuz kültürel değerler için.
Bu kapı herkese açık
Yolumuzun zor, uzun ve dikenli olduğunun bilincindeyiz, ama genlerimizde bulunan imece kültürünü harekete geçirerek büyük işler başarabiliriz. Laz Kültür Derneği ve Skani Nena, tam da bunun için var. Gelin dilimiz ve kültürümüz için gücümüzü birleştirelim. Bu kapı herkese açık. Önemli olan yapabileceklerimizi iyi analiz etmek, potansiyelimize uygun alanlar seçerek başarının yolunu açmak.
Laz kültürünün ‘ana sütüyle’ az olsa da beslenenler, hemen, şimdi harekete geçmezse bu imkanı tadamayan çocuklarımız için yarın çok geç olabilir. Bunun için Lazona’da doğup büyümüş, en azından çocukluğunu o topraklarda geçirmiş, şimdi orta çağlarını sürmekte olanlara büyük görev düşüyor.
Unutmayın! Dün sizi besleyen toprakların bugün size ihtiyacı var. Dilinize ve kültürünüze duyarsız kalmayın. Durun ve arkanıza bir bakın. Sizler belki de Lazca’yı ve Laz kültürünü yaşatmak için bir şeyler yapabilecek son kuşaksınız. Bu büyük sorumluluğu yüreklerinizde hissetmiyor musunuz? Evet, diyorsanız gelin bize katılın. Yapacağınız nitelikli çalışmalarla lazca’nın modern dünyadaki varlığına bir katkı da siz sunun. Türk ve dünya kamuoyuna Lazlar’ın kim olduğunu, daha doğrusu kim olmadığını anlatmamıza yardımcı olun. ‘Temel’ cenderesine sıkıştırılmaya çalışılan Lazların aslında ruhları yaşadıkları toprakların iklimine göre şekillenen neşeli, esprili, çalışkan, üretken ve yaratıcı insanlar olduklarını yüksek sesle haykıralım. (FOTO: Başar Hatırnaz)

“Skani Nena” Kültür Sanat Dergisi İletişim için:
Nailbey Sokak Umut İş Merkezi No : 23 / 25 Daire : 9 Kadıköy / İstanbul
Tel : 0216 338 65 41 E Posta : iletisim@lazkulturdernegi.org.

HAMSİ DE KOYDUM... TA, TA... TAVAYA... SIÇRA...

2009-03-27T21:46:00.006+02:00

Merhaba, anacığımın yemek numaları aklıma geldi. Bu hamsi işinde de pek mahirdi... Çok güzel bir pilaki tarifi veriyorum. Hem malzemeye, hem de dizilişe özen gösterirseniz harika oluyor. Afiyet olsun.
Hamsi Pilaki (kaşarlı)
Malzeme : (4 kişilik )
½ kg hamsi
1 kuru soğan
Domates (iri, olgun)
2 adet yeşil biber
1 kahve fincanı zeytinyağı
100 gr eski kaşar
Tuz Karabiber
Yapılışı :
Hamsileri kılçıklarını çıkararak temizle, yıka, durula... Kapaklı teflon tava veya pilav tenceresine yağı koy... Yemeklik kıyılmış soğanı öldür... Küçük doğranmış yeşil biberi ve domatesi ekle, az daha kavur... Malzemenin birazını bir kaba ayır... Hamsileri, kuyruk merkezde, yıldız gibi tavaya/tencereye diz... Kalan malzemeyi üste ser... Tuz ve karabiberi ekle... Kapağını kapat, kısık ateşte 10 dakika pişir... Rendelenmiş kaşarı üstüne serp, 5 dakika daha pişir... Sıcak olarak servis yap...
NOT: Fotoğrafın yerinde bambaşka ve çok hoş bir fotoğraf olacaktı. Olamıyor... :-)

MUTFAK KÜLTÜRÜNÜN GELENEKLERİMİZDEKİ YERİ

2009-03-27T21:29:00.004+02:00

Rahmetli anacığım aklıma geldi. Nasıl da iyi kalpli, yufka yürekli ve kin tutmayan biriydi. Sinirleri alınmıştı sanki; kimseye kızmaz, arkasından konuşmaz ve dedikodu yapanı da uyarırdı... Dedim ya, mutfağı sevmezdi... Pırasaları dörde bölüp tencereye attığından olsa gerek, hiç sevmemiştim. Sonradan ne güzel bir yemek olduğuna aydım... Kuru fasulye, karalahana ve dolması ile pilav ve makarna... Başka bir şey bilmezdi. Şimdilerde düşünüyorum da sanki aynı çayı iki sabah bize içirirdi... Ama hakçası bir de iyi helva yapardı nedense, kolayına gelirdi galiba... Bakın şimdi bu tarifi size vereyim:

Unu yağsız tavada (Teflon tercih edilmeli) ve kısık ateşte rengi hafif kahverengi oluncaya kadar kavurun. Tereyağını ilave edin, una yedirinceye kadar karıştırmaya devam edip; ateqşten alın. Pekmez, toz şeker, su ve cevizi iyice karıştırın; kavrulmuş una katıp, iyice harmanlayın. İki çorpa kaşığı yardımıyla yumurta büyüklüğündeki oval toplar yapıp tabağa dizin. şÜzerine hindistan cevizi serperek servis yapın.

Malzemeleri

1 kg. un

250 gr. tereyağı

1 su bardağı pekmez

1 çorpa kaşığı toz şeker

300 ml.gr su

100 gr. ceviz

2 çorba kaşığı hindistan cevizi

BAŞKA BİR YUNANİSTAN; DANS GÖSTERİSİ

2009-03-27T09:28:00.003+02:00

BAŞKA BİR YUNANİSTAN
DANS VE SİNEVİZYON GÖSTERİSİ
9 Nisan 2009 Perşembe Saat 20.30
SES ORTAOYUNCULAR TİYATROSU, İstiklal Caddesi, Halep Pasajı (Beyoğlu Sineması Yanı)
Biletler Biletix’te

Sadece uzo ve rakı ile değil, neredeyse aynı günlerde gencecik fidanlarımızı darağaçlarına göndermekte de benzediğimiz bir ülkenin öyküsü…
Performanslar
Antropia Yunan Dansları Topluluğu, turistik klişelerin ötesine geçerek, gerçek Yunanistan’a pencere açıyor… Belgesel tadında sinevizyon seçkilerini cıvıl cıvıl bir dans repertuarı ile harmanlayan bu gösteri, Balkanlar’dan Akdeniz’e uzanan bir coğrafyada binlerce yıldır sürüp giden rengarenk yaşam kültürünü sahneye taşıyor. Günlük yaşamdan kesitlerin yanı sıra, Yunan halkının belleğinde derin izler bırakmış trajik olaylar ve zamanlar, etkileyici görüntüler ve lirik bir anlatımla aktarılıyor. Askeri darbeler, gidip gelen politikacılar, üniversite gençliğinin demokrasi mücadelesi… Bizler için de hayli tanıdık olan sloganlar, simgeler, kişiler ve ürpertici tarihler… Deniz Gezmiş ya da Sotiris Petrulas; 12 Eylül ya da 21 Nisan… Ve hayatın gidişatına asla teslim olmayıp, neşesini ve eğlencesini hep korumuş olan bu halkın şenlikli dansları… Trakya’dan Girit’e, Peloponez’den Rodos’a, Teselia’dan İkaria’ya onlarca Yunan dansı... Kimi coşkunun asi zirvelerinde, kimi melankolinin dipsiz kuyusunda. Buruk, sevinçli, kahraman, yenik… Derin denizlerin ve büyük sevdaların öznesi olarak “Başka Bir Yunanistan” sizlerle…
Antropia Yunan Dansları Topluluğu Hakkında
Antropia 2007 yılında İstanbul’da kuruldu. Hiçbir Rum veya Yunan üyesi olmayan Antropia, ülkemizde yıllardan beridir Yunan dans ve müzik kültürü ile ilgilenen, bu alanda giderek derinleşen bir çevrenin içinden doğdu. Topluluk üyelerinin çoğu tam zamanlı olarak başka işlerde çalışmakla beraber, iş dışındaki zamanlarının önemli bir kısmını Yunan dansları çalışmalarına ayırmaktadır. Teknik dans eğitimi, aynı zamanda topluluğun kurucusu olan Cemal Atila tarafından verilmektedir. Ayrıca belirli aralıklarla Yunanistan’dan getirtilen hocalar, özgün dans tavrı kazanma ve repertuar zenginleştirme alanlarında önemli katkılarda bulunuyorlar. Topluluk halihazırda, Yunanistan’ın tüm bölgelerinden farklı ritim ve figür yapısına sahip 30 Yunan dansını icra etmektedir. Kuruluşundan bu yana pek çok etkinlikte sahne alan Antropia, ilk büyük gösterisini geçtiğimiz yıl Beşiktaş Kültür Merkezinde gerçekleştirmişti.

Künye Antropia Yunan Dansları Topluluğu / Ανθρωπιά Ομάδα Ελληνικών Χορών (Omada Ellinikon Horon) Genel Sanat Yönetmeni: Cemal Atila Koreografi: Cemal Atila, Beste Beygo, Deniz Erdem, Kıvanç Erdoğdu, Onur Atila, Yar Şilan Atila Kostüm: Gamze Esen, Ufuk Özlem Badak, Zeynep Eda Orhon Dekor: Levent Şahin, Vahram Kovan Fotoğraf: Ufuk Özlem Badak Grafik Tasarım: Yar Şilan Atila Yunanistan ile İlişkiler: Zeynep Eda Orhon Dans Edenler: Belgin Tunç, Beste Beygo, Cemal Atila, Deniz Erdem, Gamze Esen, Gülnur Özbek, Hasan Çarpar, İbrahim Töre, Kıvanç Erdoğdu, Kubilay İhtiyaroğlu, Levent Şahin, Onur Atila, Remine Dinç, Sedar Kaygısız, Sefa Baltacı, Senem Erberk, Ufuk Özlem Badak, Vahram Kovan, Yar Şilan Atila, Zafer Kurtar, Zeynep Eda Orhon Katkıda Bulunanlar: Elias Mavropulos, Kostas Belegris, Stefanos Ganotis, Musa Gökhan Ayatar, Murat Gülay, Nuri Bıçakçıgil, Sevim Arat, Tamer Çiçek
Adres ve İletişim Atıf Yılmaz Caddesi No: 16 Kat: 4-5 Beyoğlu - İstanbul Tel: 0212 – 244 85 63 E-mail: filia@antropia.org Web: http://www.antropia.org/

KUTLUĞ ATAMAN'A ABRAAJ CAPİTAL ÖDÜLÜ

2009-03-21T22:03:00.006+02:00

Kutluğ'u ve Reha'yı 30 yıldır tanıyorum. Başlangıç günlerindeki gibi sık ve yakın bir muhabbetimiz yok bugünlere değin gelen... Ama onları izlemek mümkün... Başarılı sinemacılar... Galatasaray lisesinden gelen iki genç sinema meraklısı olarak kültür/sanat ortamlarına katılmaya başlamışlardı. Çıkardığımız dergiler için çeviri ve haber yaparlardı. Çok özel iki genç; Reha Erdem ve Kutluğ Ataman... Reha, geçen yıl Altın Portakal'da 'en iyi yönetmen' olan sinemacı... Kutluğ olanaklarını kullanmayı bildi ve uluslararası ilişkiler sağladı... "Sonunda yumuşak g var, unutmayın" diye, uyarırdı yeni tanıştığı kişilere... 89'dan beri Hollywood ve Fransa'da sürdürdüğü sinema ilişkilerini video enstalasyonları alanında yetkinleştirdi... Yeni başarılara...
Dünyanın en önemli sanat ödüllerinden biri olarak kabul edilen bir milyon dolar bütçeli Abraaj Capital Sanat Ödülü, Türk sanatçı Kutluğ Ataman ile küratörü Cristiana Perrella'ya verildi. Sanatçı bu ödülü "Strange Space" (Garip Yer) adlı video enstalasyonundan dolayı kazandı.
Ataman, özel koleksiyoncular, müze yöneticileri, uluslararası küratörler ve dünyanın dört bir tarafından gelen basın mensuplarının yer aldığı kalabalık bir grubun katıldığı törenle, ödülünü Dubai Emiri Şeyh Maktum ve Dubai Kültür ve Sanat İdaresi (DCAA) Başkanı Şeyh Majid'in elinden aldı.
Ataman'ın tamamını Erzincan'da çektiği ödül alan eserinde; Sanatçı yalın ayak ve gözleri görmez bir halde kükürt renkli çorak bir arazide yürüyor ve gözleri köreltilmiş ve ayakları çıplak bir şekilde çölde yürüyüp kayboluyor. Eser Ataman tarafından mecazi olarak, çağdaşlık ile gelenekselliğin karşılaşmasını, karşılıklı cazibelerini ve bu cazibenin neden olabileceği travmayı anlatmak amacıyla hayata geçirilmiş.
Törende söz alan Abraaj Capital'in Kurucusu ve Grup İcra Kurulu Başkanı Arif Naqvi de, "Bu akşam çevremizde gördüğümüz sanattan yayılan yaratıcılık ve enerji ve sanat alanındaki bu kutlama için dünyanın dört bir tarafından buraya, Dubai'ye gelen izleyicilerimiz, bu şehrin enerjisi ve güçlü potansiyeli konusunda hiçbir şüphe bırakmamaktadır. Dünyanın en heyecan verici ve müreffeh yerlerinden birinde olduğumuza hiç şüphe yok," diyerek sanatçıyı kutladı.
Birleşik Arap Emirlikleri Başkan Yardımcısı ve Başbakanı ve Dubai Emiri Ekselansları Şeyh Muhammed bin Raşid El Maktum'un himayesinde gerçekleştirilen ve dünyanın en saygın sanat fuarlarından biri olan Art Dubai, 19 Mart'ta kapılarını halka açtı. Etkinlikte dünyanın dört bir tarafından katılan 70 galeride, Dubai'de, Madinat Jumeirah'da çeşitli Orta Doğu ve uluslararası sanatçıların eserleri sergilenecek.

ADAYLIK İŞİNİN GELDİĞİ YERE BAKAR MISINIZ :-)

2009-03-20T07:03:00.006+02:00

Bu seçim işleri halkın demokrasiyle olan meşrebinde bi'miktar endaze bozukluğuna yol açabiliyor... Seçerken afet-i muazzamalar ya, seçimlere girsek nasıl olur diye çırpınıp duruyorlar. Duyarsınız, Adana'da adayın biri sandalyesinde fırdolayı gösteri yapıyor.. Öbürü ayda parsel vaat ediyor, falan... Bu aday site yönetimine aday olmuş... Pardon muhtarlığa... Para var ya bu işte... Belli ki, yakıt parasından kaçınıyor... Kazanacak ve kazan dairesiyle havuza bedava girecek... Hizmet mi, o en kolayı... Site bahçıvanı ve bekçini azarlamak. Herkesin önünde...

NOT: Bu fotograf ve bilgi bana bir dostumdan geldi. Kocaman bir sendikanın eğitim uzmanı, öğretim üyesi ve gazeteci/yazar... Adayı gözüm bir yerlerden ısırıyor, o yüzden şey edeyim dedim :-)

YILIN GAZETECİSİ ÖDÜLÜNÜ ALDIK, NETEKİM...

2009-03-19T23:18:00.005+02:00

Ödülü aldık almasına da almaya Ankara'ya gidemedik; iyi mi? Parasızlıktan... Neyse ki, orada hem Hemşinli, hem serbest gazeteci bir yiğit vardı da, onu eski Akün sinemasına yollayıverdik... Sağolsun Uğur Can Biryol... Devlet Tiyatrosu'nun yeni sahnesinde yapılan törende Çağdaş Gazeteciler Derneği'nin ödül töreninde; röportaj dalında aldığımız -Oscar ödülü encamındaki- ödülü kucaklayıp bir de konuşma yaptı: "Özelliklerimiz aynı... Gazeteciyiz, Hemşinliyiz... Yazdığı dizi röportaj konusu itibariyle bizim için özel... Bu nedenle ödülü, sevgili Hrant Dink'e ithaf ediyorum" dedi... Gayet güzel... Nice ödüllere efemm. Önümüz açıldı artık, sahne teklifleri dahil her yol serbest. Bekliyoruz :-)

19 MART 1927... PEDER BEYİN DOĞUM GÜNÜ...

2009-03-19T23:12:00.007+02:00

Yayınevine ziyarete geldiği bir gün... 66'sından sonra beş çocuk daha yapan babasının yeni yetmelerinden en büyüğünün oğluyla. Kardeşinin çocuğu kucağında. Birbirlerine pek de benziyorlar...

Sevgili Vahap ustanın doğum günü... Yaşasaydı 82 yaşında olacaktı. Beş yıl önce belediye otobüsünde şoförün gelmesini beklerken, sıcaktan bunaldı. Kalbi yetemedi... Titredi ve durdu. İşten çıkmıştı. Cebinde 500 küsur lirası vardı. Bütün işlemlere yetti... Yolun yarısından sonraki en iyi arkadaşımdı... Işıklar içinde yatsın...

HANGİ HASTALIĞA HANGİ YİYECEKLER İYİYMİŞ

2009-03-17T08:50:00.004+02:00

Doğa bir eczane gibidir! Tahıl, sebze ya da meyvelerde bulunan çeşitli maddeler, vitaminler;depresyondan tansiyona birçok hastalığa iyi gelir. Urfa’nın acı pul biberinin cilde yararlı, teni güzelleştiren maddeler içerdiğini, İlaçta aspirin neyse, yiyecekler içinde elmanın da o, olduğunu söyleyen Londra Üniversitesi uzmanlarının hazırladığı doğal savaş programında hangi hastalığa karşı neler yemeniz gerektiği anlatılıyor.

GRİP
Satsuma: (Küçük portakal) İçerdiği folik asit ve C vitamini sayesinde öksürüğü ve kanlı tükürükleri keser. Ayrıca kan pıhtılaşmasına karşı en etkin doğal yiyecek olduğu için ileri yaşlarda felç ya da kalp krizi riskini de azaltır.Tarçın: Yemeklere girmiş olabilecek E-coli bakterisinin vücutta yayılmasını engeller. Mideyi düzene sokar. Kusmayı engeller. Hatta bal ya da limon suyuyla birlikte alındığında boğazdaki yanmaları keser.Hardal: İçindeki singrin maddesi, midenin gaz çıkarmasına yardımcı olur. Sindirim sistemini düzenler, mide ağrılarını giderir. En fazla bir çay kaşığı alınmalıdır.Nane: İçerdiği mentol, midenin normalleşmesine neden olur. Vücuda giren grip mikrobuna karşı savaştığı gibi, ileri yaşlarda ülsere yakalanma riskini de azaltır. Nane çayı, baş ağrısı, grip, stres gibi hastalıkların yanı sıra mide yanmasına da bire birdir.

DEPRESYON
Avokado: Sindirimi çok rahat olan bu meyvayı özellikle yeni doğmuş bebeklerin ilk maması olarak tavsiye ederiz. İçerdiği E vitamini kalbe iyi gelir, yüksek potasyum da dinç tutar ve insanı depresyona sokan uyuşukluluk ve rahatlığı üzerinden atar. Vücudun kolesterol oranını ayarlar. Teninizin sürekli hücre yenilemesine neden olur. (Zayıflamak isteyenler dikkat: Yağ oranı bir çikolata kadar yüksek olan avokadoyu yememenizi öneririz.)Çikolata: Sütlü çikolataları tercih edin. Çünkü içerdiği kakao yağı, magnezyum, E vitamini beynin kendisini yenilemesine ve psikolojik rahatlık sağlamasına yardımcı olur. Migreni olanlar çikolatadan uzak durmalıdır. İstiridye: İçindeki demir, sperm sayısını ve insanın seks gücünü artırır. A, B12 ve C vitaminleri içerir. Beyin için en faydalı yiyecek olan istiridye, enerji verir. (Dikkat: Kolesterol oranı birçok balığın iki katıdır.)Patates: Orta boy bir patates,bir insanın bir gün içinde alması gereken C vitaminini içerir. Beyindeki serotonin adlı kimyasal maddenin kendisini yenilemesini sağlar.

İDRAR YOLLARI
Nane: İdrar söktürücü özelliğe sahiptir. İçerdiği mentol, midenin normal işlevini görmesine neden olur. Vücuda giren grip mikrobuna karşı savaştığı gibi, ileri yaşlarda ülsere yakalanma riskini de azaltır. Sabahları mide bulantısını keser. Nane çayı, baş ağrısı, stres gibi hastalıkların yanı sıra mide yanmasına da bire birdir. Ancak nane çayını aç karnına değil, tok karnına içiniz.Elma: İçindeki C vitamini ve pektin oldukça faydalıdır. Kolesterolü düşürür, sindirim sistemini düzenler ve idrar ve hacet yollarındaki sorunları giderir.Kepekli ekmek: B3 vitamini, demir, potasyum ve folik asit içerir. Çok fazlası idrar yollarına zarar verirken, günde 2 dilim yemek iyi gelir.

ALERJİ
Kayısı: İçindeki betakarotene adlı madde hücrelere saldıran molekülleri kontrol altına alarak,kanseri önler. Bir kayısı ne kadar parlaksa, içindeki betakarotene oranı o kadar yüksektir. İçerdiği kalsiyum ve magnezyum, gırtlak yanmalarını engeller. Kuru kayısıya rengi bozulmasın diye eklenen sülfür dioksit, astım gibi alerjilere iyi gelir.

HEMOROİD (BASUR)
Hindistan cevizi: İçerdiği myristin adlı madde kusmayı engeller, basur tedavisinde birebirdir. (Dikkat! Ancak fazlası basur için tehlikelidir.)

KARIN AĞRISI
Papatya çayı: Bağırsak yollarında toplanan gazı çıkartır, sindirim sistemini düzenler, mide ağrısını keser.

KARACİĞER
Enginar: Cynarine adlı madde sayesinde en sert yiyecekleri dahi sindirimine yardımcı olur.Karaciğer hastalarının yanı sıra romatizma, artirit ve gut hastalığına yakalananlarla, hamilelere şiddetle tavsiye ederiz.Meyan kökü: Dünya üzerinde birçok kabile yüzyıllardır ülser, artirit, bronşit ve karaciğer rahatsızlıklarına karşı meyan kökünü “doğal ilaç” olarak kullanır. Adrenalini yükseltir, insanın strese girmesini engeller, kan basıncını düşürür.Zerdeçal: Karaciğer rahatsızlıklarının yanı sıra sindirime de yardımcı olur.

DİŞ
Ekmek: Şekerli yiyecek yenildiğinde içindeki asitler dişlere her 20 dakikada bir saldırır. Ekmek, dişleri korur. Gün boyunca 6 ila 11 dilim ekmek yiyin.Meyve: (Her çeşit) Günde 2 ila 4 öğün meyve tüketin.Sebze: (Her çeşit) Günde 3 ila 5 öğün tüketin.Yoğurt veya beyaz peynir: Eğer yemekler arası atıştırırken diş sağlığınızı düşünüyorsanız,kalsiyum deposu olan bu iki yiyeceği tercih edin.Muz: Yüksek miktarda karbonhidrat içerir. Zengin bir potasyum kaynağıdır. Bu mineral, kalbin düzenli olarak çalışmasını ve tansiyonun düzenli olmasını sağlar.

TANSİYON
Rezene: İçerdiği potasyum sayesinde tansiyonu düzenler. Sağlıklı kan hücreleri için gerekli olan folik asidi de bol miktarda bulundurur. Rezene çayı sindirim için iyidir.Tahıl: Kan damarlarını gevşeten ve rahatlatan bir tür fotosentez kimyasal maddesi içeriyor. Bu sayede kanın damarlardan daha rahat geçmesini sağlıyor. Tahıl yemek sebzelere oranla vücutta daha fazla kalori yakılmasını sağlar. Kalorinin azalması tansiyonu düzenler.Un: Yapıldığı tahılın besin değerlerini içerir. B vitaminleri, E vitamini, demir ve magnezyum açısından oldukça zengindir.Karaciğer: Sağlıklı bir bağışıklık sistemi, cilt ve keskin gözler için gerekli olan A vitamini açısından zengindir. Küçük bir porsiyonu günlük A vitamini ve demir ile aylık B12 vitamini ihtiyacını giderir.

SİNDİRİM SORUNLARI
Arpa: İçerdiği kalsiyum ve potasyum gibi mineraller ile B vitamini vücuda direnç kazandırır.Ayrıca ABD’deki bir araştırma, 6 ay boyunca her gün arpa ürünü şeylerin yenmesinin kolesterol oranını yüzde 15 düşürdüğünü kanıtladı.Yoğurt: Günde 150 gram yoğurt vücudun bir günlük kalsiyum ihtiyacını karşılar. Meyvalı yoğurtlara 3 çay kaşığı şeker eklendiği için şeker oranları daha yüksektir. Yoğurttaki potasyum, kan basıncı ve kalp atışlarını düzenler. Midenin yiyecekleri düzenli olarak öğütmesini sağlar…

KİLO KAYBI
Çikolatalı puding: Bu sayede vücuttaki kan istediği protein ve mineralleri alır. İngiliz Sağlık Bakanlığı, kilo kaybı yaşayanların günde 3 kez 1 hafta boyunca puding yemesini tavsiye ediyor.Peynir: 100 gramında 78 kalori bulunuyor.Yumurta: Günde 2 yumurta kadınların günlük protein ihtiyacının 4′te 1′ini, erkeğin ise 5′te birini karşılar. A,D,E ve B vitaminleri içeren yumurtadaki selenyum maddesi, bebeklerde sindirim sorunlarını çözer, yetişkinleri de kansere karşı korur.Dondurma: Günde 2 top vanilyalı dondurma yemek, insan vücudunun günlük protein ihtiyacının yüzde 20’sini karşılar.Salam: B vitamini, demir, sodyum ve potasyum deposudur.

MENOPOZ
Nohut: Sebze hormonu “fitoöstrojen” içerir. Bunlar östrojenin vücuttaki etkilerini dengeler ve menopozun yarattığı etkilere karşı korur. Sebze proteininin en zengin kaynaklarından birisidir.Kola: Kafein vücudun yorgunluğunu alır ve konsantrasyonu sağlar.Üzüm: İçerdiği “elajik” asit sayesinde menopozun neden olduğu kemik erimesine karşı korur. Kandaki östrojen seviyesini yükselterek de menopoz semptomlarını en aza indirir.Kuru erik: Sadece iki-üç adet yemek dahi vücudun ihtiyacı olan antioksidanları karşılar. İdrar yolları kaslarını rahatlatır. Bu da kolon kanserine karşı korur. Demir, A vitamini, B6 vitamini ve potasyum içerir. İçerdiği yüksek orandaki bor minerali sayesinde menopoz dönemindeki kadınlarda östrojen seviyesini dengede tutar.Tatlı patates: Adrenal salgılayan bezleri güçlendirerek vücuda enerji sağlar. Fosfor, magnezyum, kalsiyum, C vitamini, potasyum ve folik asit içerir.

ROMATİZMA
Enginar: Vücuttaki zehiri atma etkisi sayesinde başta romatizma olmak üzere gut hastalığı ve eklem yanmasına karşı birebirdir. Folik asit ve potasyum kemikleri güçlendirir.Domates: C vitamini boldur.Tahıl: İçerdiği doğal kimyasallar, romatizmanın yol açtığı eklem yanmaları ve romatizmal ağrıları hafifletir.Kekik: Timol adı verilen bir tür doğal yağ, vücuttaki diğer yağların parçalanmalarını sağlar. Kekik yağı banyoda sürüldüğü zaman romatizma ağrılarını büyük oranda azaltır.Zencefil: Uyarıcı etkileri kan damarlarını genişletip kan dolaşımını artırarak romatizma ağrıları ve yanmaları yok eder.

SİSTİT
Kuşkonmaz: Folik asit, C ve E vitaminleri içerir. Yenilen besinlerin vücuttaki zehirli kalıntılarını atmayı sağlar. Karaciğer ve böbreklerin çalışmasını kolaylaştırır, destekler. Bu nedenle doktorlar, sistit hastalarının mutlaka kuşkonmaz yemeleri gerektiğini söylüyor.

KANSIZLIK
Hurma: Türüne göre değişse de hurmaların birçoğu yüksek oranda demir içerir. Besin değeri yüksek ve önemli bir enerji kaynağıdırlar. Doğal müshil etkisine sahiptir. Kurutulmuş olanlarına göre daha yüksek oranda su ve daha düşük kalori içerir.

İDRAR VE BÖBREK
Pancar: Böbrekleri çalıştırır. Önemli bir potasyum kaynağıdır. Vücuttaki tuz oranını dengeler. Bu sayede böbrekler ve idrar yollarının çalışmasını destekler.Kavun: Orta boy bir kavunun yarısı, günlük C vitamini ihtiyacını tamamen karşılar. A vitamini ve betakaroten içerir. Bunlar antioksidan, yani vücudu temizleyici etkiye sahiptir. Böbrekleri rahatlatır. Yüksek miktarda su ve düşük miktarda kalori içerir.

DİYABET
Kuru fasulye: Lif açısından zengin bir besindir. Bu da diyabet riskini büyük oranda azaltır.İçerdiği karbonhidratları vücudun şekere dönüştürmesi uzun sürer.Mercimek: B vitamini, demir, kalsiyum, potasyum, fosfor ve magnezyum içerir. Çözünebilir lif içermesi sayesinde kandaki kolesterol oranını düşürür. Bu nedenle diyabet ve kalp hastaları için kaçınılmaz bir besindir.

BAŞ AĞRISI
Nane: Nane çayı baş ağrılarını dindirmek için birebirdir. İçerdiği mentol ve mentol doğal yağları sayesinde mideyi rahatlatma etkisine de sahiptir.Biberiye: Kimyasal içerikleri sayesinde doğal bir ağrı kesici görevi görür.Çikolata: Doğal antidepresan özelliği vardır. Çikolata magnezyum ve demir içerir. Sinirleri gevşetici özelliği sayesinde baş ağrısını dindirir.

VÜCUT SU TUTMUŞSA
Kuş üzümü: 100 gramı günlük C vitamini ihtiyacının tam 3 katını karşılar. Antibakteriyel ve yanmayı önleyici etkileri vardır. Zengin potasyum ve düşük tuz içeriği, dehidratasyonu olanlar için önemli bir doğal ilaçtır.Kabak: 100 gram kabak günlük folik asit ihtiyacının 4′te birini karşılar. Yüksek orandaki potasyum sıvı-tuz dengesini sağlar.Tahıl: İdrar yollarını açıcı, çalıştırıcı ve rahatlatıcı etkileri sayesinde dehidratasyonu rahatsızlığı bulunanların mutlaka yemeleri gerekir. Mideyi rahatlatıcı özelliği vardır.

EĞER MİDENİZ RAHATSIZSA
Tarçın: Mide yanmalarını ve kusma hissini alır.Hindistan cevizi: Sütlü içeceklere eklendiği zaman mideyi gevşetici ve gazını alıcı bir etki yaratır. Mide bulantılarını önler.Lahana: Mayalanma sırasında laktik asit üretir. Bu da sindirim sistemindeki zararlı bakterileri öldürerek sindirime yardımcı olur.

GUT (DAMLA HASTALIĞI)
Hamsi: Omega-3 yağı açısından çok zengindir. Kolesterol seviyesini düşürür. Kanın pıhtılaşmasını önleyerek damar tıkanıklığı, kalp krizi ve dolayısıyla da felç geçirme riskini düşürür. Haftada en az 1 kez yemek gerekir. Kalp hastaları için bu miktar haftada 3-4 porsiyon olmalıdır.

ADET SANCISI
Muz: İçerdiği yüksek oranda B6 vitamini sayesinde kadınların adet dönemi sancılarını büyük oranda azaltır. Doğal bir ağrı kesici gibidir.Tarçın: Koli basilinin üremesini önler. Limon çayına balla birlikte eklenerek içildiğinde hem nezlenin yol açtığı boğaz ağrılarına hem de adet dönemi sancılarına iyi gelir.

HAMİLELİK
Enginar: Bol miktarda folik asit ve potasyum içerir. Düşük yağ oranı, sindirimi kolaylaştırıcı etkisi, antioksidan özellikleri sayesinde anne adayı ve bebeğin sağlığına önemli faydaları vardır.Böğürtlen: E vitamini içerir. Vücuttaki zararlı besin atıklarının temizlenmesini sağlar. C vitamini boldur. Cenini korur.

ÇÖLYAK HASTALIĞI
Kestane: Önemli bir enerji kaynağıdır. Kolayca sindirilebilir. Çölyak hastaları için buğday içermeyen un kaynağı olabilir. E ve B6 vitaminleri içerir. yağ oranları düşüktür.TİROİD
Midye: Omega-3 yağı açısından zengin bir besin kaynağıdır. İçerdiği selenyum minerali tiroit bezlerinin normal işleyişi için gereklidir.

FELÇ
Turunçgiller: C vitamini zengini turunçgiller içerdikleri flavonoid adlı antioksidanlar sayesinde atardamarların, kalbin zarar görmesini önlüyor. Portakal içerdiği folik asit, kalp dostu potasyum ve kalsiyum sayesinde sağlıklı alyuvar hücrelerinin çoğalmasına neden oluyor. Hamsi: Kolesterolü düşüren ve kan pıhtılaşmasını önleyen Omega-3 bol bol var.

ASTIM
Soğan: Sarımsakla birlikte enfeksiyonlarla mücadele eder. Kükürt bileşimleri atardamarların zarar görmesini önler. Soğan; kemik erimesine de iyi geliyor.

ARTİRİT
Enginar: Enginarın en büyük özelliği toksinleri temizleme yeteneğidir. Bu nedenle artirit ve romatizması olan hastalara özellikle tavsiye ediliyor. Cynarine adlı madde, karaciğer ve safra kesesinin rahatsızlanmasını engelliyor.

STRES
Meyan kökü: Antivirüs etkisi vardır. Karaciğeri korur. Adrenalin salgılanmasını dengeler. Stresle başa çıkabilmek için gerekli olan kortizol hormonunu salgılatır.

ÜLSER
Lahana: Ülseri olan kişiler için tonik, yani mideyi temizleyici etki yaratır. Yüksek oranda C vitamini içerir. Kırmızı lahana vücutta antioksidan özelliğe sahip A vitamini içerir. Kanseri önleyici etkiye sahiptir.Çiğ olarak salatalara katılması tavsiye edilir.

KEMİK ERİMESİ
Kayısı: Yüksek oranda kalsiyum ve magnezyum içerir.Süt: Kalsiyum, protein, B2-A-E-D vitaminleri, folik asit, fosfor ve demir kaynağıdır. Kalsiyum, D vitamini ve fosfor ile birlikte kemikleri ve dişleri güçlendirmek için çalışır. Bunların eksikliği kemikleri eritir.

ARAÇ TUTMASI
Zencefil: Sindirime yardımcı olur. Mide bulantısını giderir. Enerjinizi artırır. Seyahatin ve otomobilde uzun süre gitmenin yol açtığı bulantı ve rahatsızlıkları azaltır.

CİLT SORUNLARI
Papatya: Bitkisel yağ ve kimyasallar içerir. Çay olarak içildiğinde sindirime yardımcı olur, karın ağrılarını dindirir. Sıcak bir banyonun ardından hazırlanacak papatya çayı torbaları, egzamanın neden olduğu kaşıntı ve yanmaları alır.Acı pul biber: Portakaldan 3 kat daha fazla oranda C vitamini içerir. Capsantin adlı kimyasal madde zona hastalığının neden olduğu ağrıları dindirmek için yapılan kremlerde kullanılır.Portakal suyu: Bir bardak portakal suyu günlük C vitamini ihtiyacınızın tamamını karşılar. İçindeki potasyum vücudun su dengesini korur; cildin kurumasını, kırışıklıkların meydana gelmesi önler.Portakal yağı: Susam yağıyla karıştırılarak kullanıldığında iyi bir cilt yağı elde edilir.Ayrıca;selülitli bölgelere portakal yağıyla masaj yapılması tavsiye edilir.

LAKTOZ DAYANIKSIZLIĞI
Badem: Yüksek oranda kalsiyum, magnezyum, potasyum, fosfor, E vitamini, B2 vitamini, antioksidan içerir. Bu nedenle laktoz (süt şekeri) dayanıksızlığı bulunan ve günlük gıdalar yiyemeyen kişiler için badem ideal bir besin kaynağıdır.

GÖZ
Mısır: Zeaksantin adlı bir bitkisel bileşim içerir.Bu madde yaşa bağlı olarak gelişen görme bozukluklarını azaltır.Ispanak: Antioksidan özelliği taşıyan A vitaminine dönüşen betakaroten içerir. Sağlıklı gözler için gereklidir. Katarakt ve diğer göz tabakalarının bozulmasına karşı lutein maddesi de içerir.Pişirdikten sonra hemen tüketin; beklemesi halinde içindeki yararlı maddeler toksik maddelere dönüşebilir.

BAĞIRSAK
Elma: Protein, vitamin ve doğal kimyasallar sayesinde sindirime yardımcı olur. Sindirimi kolaylaştırır. Bağırsak sorunları çeken kişiler için dengeleyici ve normalleştirici besin olarak nitelenirler.

KALP
Bezelye: Haftada 10 porsiyon domatesli bezelye yemeği yiyen bir erkeğin, yemeyene oranla prostat kanserine yakalanma riski yüzde 35 daha az. B vitamini ve protein deposu olan bezelye, kalp için de çok önemli.Kepekli Ekmek: Kalp hastalıklarıyla bağırsak kanseri için faydalıdır.Günde 12 gramdan fazlası kişiye göre zararlı olabilir.Kiraz: 100 gramında 40 kalori bulunuyor. İçerdiği ellegic asit, vücudu kansere karşı korurken,kiraz kalp damarlarındaki normal bir kan dolaşımını sağlar. Çok kiraz yenmesi, gut hastalığına yakalanma riskini de düşürür.Günde 20 kiraz yemek 1 aspirin yerine geçiyor.Çikolata: E vitamini, magnezyum ve demir; kalp hastalıklarına yakalanma riskini düşürür. Günde en fazla 1 çikolata yiyin.Elma: Günde 5 adet yiyin.Mısır Gevreği: Günde 1 tabak yeterli.Salatalık: Diyet yapanların en büyük yardımcısı olan salatalık, kolesterolü düşürür. Kalbi güçlendirir. Unutmadan ekleyelim. Salatayı soymadan yiyin. Çünkü kalbi kuvvetlendiren madde, kabuğu ile derisi arasında bulunuyor.Yumurta: Tüm yiyecekler içinde en kaliteli proteini içerir. En önemli özelliği, kolesterol oranını düzenleyen lesitin maddesi içermesi. Tavada az yağda pişirilmiş yumurtayı tavsiye ederiz.Sarımsak: Mutfağınızdan eksik etmeyin. En az 1000 doğal tedavide kullanan sarımsak, sindirim sisteminden, kansere, kan dolaşımından kalp hastalıklarına kadar her şeye yaralı. Ancak hamileler dikkat olmalı. Aşırı sarımsak da kalp yanmaları ve çarpıntılarına yol açar. Günde bir diş yeter.Humus: E vitamini zengini humus, kanda kolesterol oranını da ayarlar.Kavun: Bir kavunun yarısı insan vücudunun günlük C vitamininin ihtiyacının tamamını, A vitaminin de yüzde 15′ini karşılar. Kavun, kalp ve böbrek hastalarının diyetlerinde sıkça kullanılan bir meyvedir.Süt: Tam bir kalsiyum, protein, folik asit, A, E ve D vitaminleriyle fosfor deposu. Çocuk ve genç ve hamilelerin günde en az yarım litre süt içmesi tavsiye ediliyor.Şeftali: Bir şeftali, günlük C vitamini ihtiyacınızın yarısını karşılar. Sindirimi kolay olan meyvanın koyu renklilerini tercih edin. Çünkü kabuğuna renk veren betakarotene maddesi, kalp ve kansere karşı faydalıdır.Pirinç: E ve B12 dışında tüm B vitaminleri ve potasyum içerir. Özellikle kolon ve bağırsak kanserlerine karşı faydalıdır.Kolesterolü düşürdüğünden kalbe iyi gelir.Tuz: Vücuttaki kan dolaşımını ve sinir sistemini düzenler. Mide kanseri, kemik erimesi, kalp sorunlarına bire birdir. İngiliz Sağlık Bakanlığı, halkına günde 9 gram tuzun kafi olduğunu, aşırısının vücuda zarar vereceğini açıkladı.Çay: Günde 2 bardak içilen çayla, 4 elma, 5 soğan, 7 portakal yemiş gibi kalp dostu antioksidan madde almış olursunuz. İngilizler, özellikle çocukların haftada en az 6 bardak sütlü çay içmesini öneriyor.Ton Balığı: Kolesterol ve tansiyonu düzenler. Anemi hastalığına karşı D ve B12 vitamini içerir. Birçok kansere karşı vücudu içerdiği nikotinik asitle korur. Bir konserve ton balığı vücudun D vitamini ihtiyacının tamamını karşılıyor.Hindi Eti: 125 gramı, vücudun günlük folik asit ihtiyacını karşılar. Folik asit, kan hücrelerinin yenilenmesine yardımcı olur.Karpuz: Bir dilimiyle günlük C vitamini ihtiyacınızın %80′nini karşılarsınız. İçerdiği potasyum, kan dolaşımını sağlar.

KANSER
Kayısı: Antioksidan olan betakaroten açısından zengindir. Hücrelere ve dokulara zarar veren moleküllerin etkisini ortadan kaldırarak kansere karşı koruyucu etkisi vardır. Lifli olduğu için bağırsakları koruyucudur.Tahıllar: Arpa, mısır, buğday, yulaf gibi tahıllar B ve E vitamini, potasyum ve kalsiyum içerir. Kanserojen maddelerin vücuttan atılması sürecini hızlandırır. Tahıl ağırlıklı bir beslenme rejimi, bağırsak kanseri riskini yarı yarıya azaltıyor.Fasulye: Fasulye, C vitamini ve betakaroten gibi kalp hastalığı ve kanseri önleyen antioksidanlar açısından zengindir. B vitamini de seks hormonlarını kuvvetlendirir.Pancar: Demir ve folik asit açısından zengin olan pancar eski çağladan beri kan hastalıklarının tedavisinde kullanılmaktadır. Amerikalı uzmanlar pancar suyunun sarılık tedavisinde de etkili olduğunu belirtiyor.Lahana: Kanserli hücrelerin çoğalmasını önleyen karoten maddesi içerir.Havuç: Tam 40 araştırma havuç tüketimi arttıkça kanser riskinin azaldığını ortaya koymuştur. Bunun temel nedeni betakaroten, C ve E vitaminleri gibi antioksidanlar açısından zengin oluşudur.Nohut: Yağ düzeyi düşük olan ve kolesterol içermeyen nohut kalsiyum, magnezyum, fosfor, potasyum, bakır, manganez, betakaroten ve folik asit açısından zengindir. Göğüs kanserine karşı korur.İncir: Potasyum, demir ve kalsiyum içerir. Sindirim sistemine yardımcı olur. Eski çağlarda kanserli hücrelerin tedavisinde kullanılan incir, modern tıp tarafından da kansere karşı koruyucu olarak öneriliyor.Sarımsak: Bağışıklık sistemini güçlendirdiği ve kansere, yüksek kolesterole, kalp ve dolaşım sistemi hastalıklarına karşı koruyucu etkisi vardır.Fındık: Kalp krizine karşı koruyucu olan E vitamini açısından en zengin besinlerin başında gelir. Her gün yenilen bir avuç fındık kansere ve kırışıklıklara karşı koruyucudur.Mercimek: B vitamini, demir, kalsiyum, magnezyum, fosfor ve potasyum içerir. Lifli özelliği kandaki kolesterol oranını düşürür, şeker ve kalp hastaları için yararlıdır.Zeytinyağı: İçindeki omega yağ asitleri, kandaki kolesterol düzeyini dengede tutar. Antioksidan özelliği olan E vitamini açısından da zengindir. Bu sayede kalp krizi, felç, kanser ve erken yaşlanmaya karşı beyni koruyucu etkiye sahiptir.Soğan: Bağışıklık sistemini güçlendirir. İçerdiği allicin ve sülfür; mide ve bağırsak kanserine karşı koruyucu etkiye sahiptir. Son araştırmalar kemik erimesine karşı, peynir ve sütten daha etkili olduğunu göstermiştir.Şeftali: Teki bile insanın C vitamini ihtiyacının yüzde 50,sini karşılayabilir. Sindirimi kolaydır. Kansere ve kalp krizine karşı koruyucu olan betakaroten açısından da zengindir. Bir tanesinde 33 kalori vardır.Pirinç: Pirinç mükemmel bir enerji kaynağıdır. E ve B vitaminleri açısından zengindir. Bağırsak kanserine karşı koruyucu olan pirinç, kolesterolü düşürerek kalp krizi riskini de azaltır.Çilek: Kolesterol düzeyini düşürür ve sindirim sistemini düzenler. Ellegic asit adı verilen kansersavan bir maddeyi de içerir. Domates: Likopen açısından zengin ender bitkilerden biridir. Likopen, pankreas gibi çeşitli kanser hastalıklarını önleme konusunda hayati önemdedir. C vitamini açısından zengindir ve bağışıklık sistemini kuvvetlendirir. Lifli bir besin olması da bağırsak kanseri riskini azaltır.

DİKTATÖRLER NİYE UZUN YAŞAR? YARGI İÇİN Mİ?

2009-03-16T22:30:00.005+02:00

İmzadan da belli oluyor; Yukarıdaki 'Açık Mektup' Emre Senan dostumun... Aşağıdaki metin de Khalkedonlu Taylan'ın... Bilen bilir...

Portekiz: António de Oliveira Salazar, (d. 28 Nisan 1889 - ö. 27 Temmuz 1970) 81 yıl... 1933 yılından 1968’e dek yönetti. Ceza almadan öldü.

İspanya: Francisco Paulino Hermenegildo Teódulo Franco y Bahamonde, lakabı El Caudillo (Önder) (4 Aralık 1892 – 20 Kasım 1975) 83 yıl... 1939 yılından 1975’e dek yönetti. Ceza almadan öldü.

Arjantin: Jorge Rafael Videla Redondo (d. 21 Ağustos 1925) 84 yıl... 1976 yılından 1981’e dek yönetti. Ceza aldı ama affedildi.

Şili: Augusto José Ramón Pinochet Ugarte (d. 25 Kasım 1915 - ö. 10 Aralık 2006) 91 yıl... 1973 yılından 1990’a dek yönetti. Ceza almadan öldü.

Endonezya: Suharto (d. 1922 –ö. 27 Ocak 2008) 86 yıl... 1965 yılından 1997’e dek yönetti. Ceza almadan öldü.

Paraguay: Alfredo Stroessner Matiauda (3 Kasım 1912 – 16 Ağustos 2006) 94 yıl... 1954’den 1989’a dek yönetti. Ceza almadan öldü.

Türkiye: Ahmet Kenan Evren, (d. 17 Temmuz 1917) 92 yıl... 1980’den bu yana yönetiyor… Ceza almadan yaşıyor. İnatla ölmüyor. 17 yaşında öldürdüğü Erdal Eren’in beş katı kadar yaşadı ama o hâlâ ölmüyor. Biz hâlâ idam ettiklerinin mektuplarını buluyoruz arşivlerinden ama o hâlâ ölmüyor. Adı okullarda, caddelerde, kentlerimizde dolaşıyor ve o hâlâ ölmüyor. Kendisi gibilere bakıyor ve hepsinin ceza almadan yaşadığını ve öldüğünü gördüğü için öyle yaşayıp öyle öleceğini biliyor.

-faşizme inat yaşasın hayat-

HAREKET HALİNDEKİ TRENE ATLAMAK ÜZERİNE

2009-03-16T09:59:00.006+02:00

Genç Kürt vokalistlerden A. Pekkan'ın yakıcı bir fotoğrafı :-)

Biliyorsunuz geçenlerde yapılan müzikli bir gecede Ajda Pekkan, Kürtçe bir şarkı okudu: Keçige Kürdane... Ayıptır söylemesi ben bu şarkıyı Dev-Genç Korosu'yla tam 30 yıl önce İzmir'de hem de fuar zamanı Ekici Över sahnesinde okumuştum. Yaaa... Üç bin kişiye verdiğimiz çok güzel bir konser olmuştu ve canlı kayıt yapılarak söz konusu konser kaset olmuştu. Avangard sanatçı olmak başka bir şey canım :-)

NOT: Küçük fotoğrafta ise, çocuklar ilk defa ellerinde tutuşturulan bir dövizle doğruyu işaret ediyor: Artık Yeter!

ÜÇ TRİLYON DOLARLIK SAVAŞ; IRAK SAVAŞI...

2009-03-15T22:00:00.007+02:00

Bir haftadır Irak işgalinin ABD'ye olan maliyetlerini yazan bir kitap okuyorum. Bir ara birlikte editörlük yaptığımız sevgili bir arkadaşımın yayın koordinatörlüğünü yaptığı ODTÜ Yayınları basmış... Savaşın -bence her haliyle- insanlık suçu kapsamına girmesi gereken bin türlü yönü varken bir de maliyetleri ile insanları nasıl etkilediğini şaşırarak okuyorum... Maliyet girdileri bağlamının ne demek olduğunu buradan öğreniyorum... ABD'nin gelecek 25 yılı kayıp. Kitap geçen yılın başında ülkesinde basılmış. Bakış açısı da oralardan... Okuyalım, güzelleşelim...

Üç Trilyon Dolarlık Savaş,

Irak Savaşının Gerçek Maliyeti

Yazar : Joseph E. STIGLITZ, Linda J. BILMES
Çeviren : Dilek Cenkçiler

Irak Savaşı, artık Amerika’nın II. Dünya Savaşı’ndan beri yaşadığı en pahalı savaş haline gelmiştir. Savaş öncesi tahminleri yaklaşık 50 milyar dolarlık bir maliyet öngörüyordu, ama Amerika şimdiye kadar yaklaşık bir trilyon dolar harcamış durumdadır ve hâlâ ödenmesi gereken yüz milyarlarca dolarlık fatura bulunmaktadır – bunların arasında, binlerce yaralı gazinin bakımı için yapılan harcamalar, onlara maluliyet yardımı ve sağlık bakımı sağlanması yer almaktadır. Artan hükümet harcamalarını karşılamak üzere vergilerin artırıldığı daha önceki savaşların aksine, Amerika mevcut savaşa girerken, vergiler azaltılmıştı. Bunun sonucunda, savaşın maliyeti borç alınarak sağlanmış, zaten çok fazla olan ulusal borcumuzun miktarı daha da artırılmıştır. Bu ciddi çalışmada, Nobel Ödülü sahibi Joseph E. Stiglitz ile, Harvard University’s Kennedy School of Government’dan Linda J. Bilmes, Amerikalı vergi mükelleflerinden gizlenen ve Irak’ta bulunmamızla ilgili tartışmaların dışında bırakılan çok çeşitli masrafları ortaya koymaktadır. Yazarlar, temkinli bir şekilde, savaşın toplam maliyetinin 3 trilyon dolardan fazla olacağını tahmin etmektedir. Ardı ardına bölümlerde, Stiglitz ve Bilmes, Irak’ta bulunmamızın mali, ekonomik ve toplumsal sonuçlarını ve savaş sonrasında ilerleyebilmek için seçeneklerimizin ne olduğunu anlamamız için gerekli olan ürkütücü gerçekleri ortaya koymaktadır. Belki de en önemlisi, bir reform hareketinin çekirdeğini oluşturmayı vaat eden bir dizi tavsiye sunmaktadır. Detayları ne kadar rahatsız ediciyse, dili de o kadar basit olan 3 Trilyon Dolarlık Savaş, Irak ve savaş hakkında konuşma şeklimizi sonsuza dek değiştirecektir.

BURSA'NIN UFAK TEFEK TAŞLARI; İKBAL POLAT...

2009-03-15T21:17:00.004+02:00

Cumartesi günü sabahın köründe Bursa'ya yola çıktık. 'Bizim Kız' İkbal'in seçim bürosunun açılışı vardı. 'Halk Meclisi'nin Büyükşehir Belediyesi Bağımsız Belediye Başkan Adayı olarak seçimlere katılan sevgili İkbal, açılışta; 'Birlikte davranmanın, yol yürümenin gelecekte daha güzel işler yapabilecegimizin kanıdır' dedi. Bursa'nın kentsel dönüşümlerden çok çekeceğinin pek çok işaretinin olduğunu ve bunlara karşı sadece halkın birleşik gücüyle karşı çıkılabileceğinin vurgusunu yaptı. Açılışa (ÖDP) İstanbul Milletvekili Ufuk Uras da katıldı. Bir konuşma yapan Uras, "Beldelerin belediye başkan adayları ve meclis üyelikleri için seçimlere giren adayları bir arada görmekten çok memnunum. Birbirlerini hırsızlıkla, talanla suçlayan düzen partilerine karşı en iyi direniş yolu birlikten geçiyor" dedi...

AÇIK RADYO'YA ŞEVVAL SAM'LA DESTEK OLURKEN

2009-03-15T17:07:00.008+02:00

Bir fırtına tuttu bizi /
deryaya sardı /

o bizim kavuşmalarımız /

a yariiim /

mahşere kaldı /

Mapushanede yata yata /

Yanlarım çürüdü / Pencereden baka baka / a yariiim / ela gözler süzüldü /

Offf... Güzel şarkıyı dinlerken sözlerini yazmaya çalıştım... Açık Radyo'ya destek programını dinliyorum. Şevval Sam, içime içime incecik bir Selanik türküsü söylüyor. Aynı zamanda programcılardan İncilağ Bertuğ için de... Sayın Bertuğ'dan bir vakitler, Mustafa Nafiz Irmak'tan anneciğim için 'Kanaryam Güzel Kuşum' istemiştim. Şarkıya devam... Bu güpgüzel kadının şurup gibi sesine hayranım... Açık Radyo'ya da... Destek olalım. Özgür seslerin yayılmasına neden olalım... Şevval programda, Karadeniz şarkıları, Rumca türküler, zazaca ve başka dillerde su gibi şarkılar söyledi.

YILMAZ ÖZDİL'İN İZMİR GÜZELLEMESİ ÜZERİNE

2009-03-15T11:02:00.006+02:00

Sevdiğim ve yazılarını beklediğim biri değildir Yılmaz Özdil. Ama zaman zaman bıçak gibi muhalif yazıları olur, zaman zaman balbörek kıvamında yazıları... İzmir'i ben de çok severim. Kitap Fuarları nisan ayının sonunda olur. İzmir'i solumak çok keyiflidir. Ben de hep hesap ederim. Fiili bağlarım olmasa hemen İzmir'e yerleşsem isterim... BalıkPişiricisi'ne geçip yılan ve dil balığını şişte yesem... Konak'tan yukarılara 1. ve 2. Beyler civarında (Mahmuşpaşa benzeleri yerlerde) dolaşsam ve rahmetli anacığımı yad etsem... Varyant üzerinden Bayraklı'ya, oradan kaleye çıksam. Hayatımda bir kıza ilk kez 'çıkma' teklifini orada yapmıştım :-) Güzel şehir İzmir, güzel kızlarla dolu :-)

Türkiye’den sıkıldığım zaman İzmir’e giderim ben.Simite gevrek deriz biz...Çekirdeğe çiğdem.Kordon elektrik aleti değildir.Kumru da kuş değildir bizim için...Yengen’i yeriz.Sen sigorta dersin... Biz asfalya deriz.Uzatmayız...Gidiyom geliyom deriz.Domates dediğin, domat işte.Evimiz isterse 800 metrekare olsun, balkonda otururuz. Hıdrellez filan gibi mazeretler uydurur, sabaha kadar sokaklarda içeriz. Bi oturuşta 60’ar 80’er midye yeriz, istifno severiz, cibez’e bayılırız; gece 3-4 gibi boyoz’a dalmazsak, kan şekerimiz düşer! Boş lafa karnımız toktur bu arada, tırışkadan teyyare gibi atasözlerimiz vardır...*Paraşüt kulesinden atlamayana kız vermezler; kızlarımızı da tavlayamazsın ha... Canı çekerse, o seni tavlar! Liseye giden kızının erkek arkadaşının olması kasmaz babaları; kendilerinin de kız arkadaşı vardı lisede... Bak iddia ediyorum, okey şampiyonası düzenlense, İzmirli kadınlar alır kupayı... Erkekleriyle kahveye giderler çünkü... Şaşırdın di mi? Al buna da şaşır, nargile içerler... Askılı giyerler, şortla gezerler, öküz gibi bakarsan, bi çakar, bi de duvardan yersin... Gönül Yazar’ız, Sezen Aksu’yuz; bir gül takıp da saçlarına, çıktı mı deprem sanırdın kantosuna, Karantinalı Despina’yız... Sensin Varoş! Biz tenekeli mahallede bile el ele gezeriz.*Erkeklerimiz de fena değildir hani... Detaya girmeyeyim, Ayhan Işık, Metin Oktay, Mustafa Denizli mesela, bi fikir verir sana... Ertuğrul Özkök’ün kırdığı cevizleri okuyoruz; eşi kafasına ütü atmış... Ayıptır söylemesi, Mahsun Kırmızıgül’le Alişan’ı ayırt edemeyiz biz.*Gülümseriz.*Enginarın başkentidir; İzmirlidir incir. Kazandibi hemşeri... 78 çeşit köftemiz olduğu için, McDonald’s’ın bunalıma girdiği tek şehirdir... Zeytinyağı severiz, dünyanın en boktan durumuna bile düşsek, zeytinyağı gibi üste çıkmayı daha çok severiz... Sana ne birader, keyfimizin káhyasıyız, yazlıklara gitmek için 8 şeritli otoyol yaptık; Güzelbahçe, Seferihisar, Urla, Karaburun, Çeşme, öbür tarafta Dikili, Foça, çipurayız... Pak Bahadur’u özleriz... Durup dururken faytona bineriz, bi yere gitmeyiz aslında, öööle turlarız... Hava güzel, daralırız, okulu ekeriz. Mezun olduktan sonra öğretmeniyle kadeh tokuşturmayan öğrenciyi zor bulursun İzmir’de.*Siz sembol diyorsunuz ama, saat kaç diye Saat Kulesi’ne bakanı bulamazsın, altında buluşanlar bile zahmet edip kafasını kaldırmaz, birbirine sorar saati! Rahatızdır... Çocukları Kemeraltı’da kaybederiz, alışverişe devam ederiz, esnaftan biri bulup getirir, çıkışta Kemeraltı Karakolu’ndan alırız... Ağlayıp zırlamak bi yana, çoğu dondurmayı bitirmediği için ayrılmak istemez karakoldan, iyi mi... Aceleye gelemeyiz! Bir sene önceden duyurmaya başla, de ki, 22 Ağustos saat 20’de tiyatro başlıyor... 20.30’da geliriz... Sanatçılar da İzmirliyse, tiyatro zaten 21’de filan başlar... Uçak 6 saat rötar yapsın, istifimizi bozmayız, bizim için ekstra bira içme vesilesidir bu... Kuyruk olmaz, çünkü kuyruk varsa, İzmirli sıkılır, gider. Pratiktir... 201 sokağı bulduysan, yanındaki 202’dir. Tek tek isim vermeye üşeniriz.*35’imiz var.35 buçuğumuz da var.34 plaka gördük mü, kapışırız... Arkadan sirenleriyle isterse Cumhurbaşkanı gelsin, bana mı sordu, tarladan gitsin, makam arabasına yol vermeyiz.*Özetle, arızayız!*Erkek çocuklarına en çok "Efe" adı konulan şehirdir orası... Zeybek duyduğumuzda, içimiz cız eder, kalkar oynarız. Hasan Tahsin orada, Kubilay orada, Latife Hanım orada, Zübeyde Hanım bize emanet, bize... Mustafa Kemal de, ağlar kadınlarımız... Sokak sokak, bulvar bulvar, Milli Mücadele Müzesi’dir... İstanbul’daki gibi Birinci Ahmet Çeşmesi falan yoktur orada... Ankara’daki gibi Cinnah Caddesi, Arjantin Caddesi de bulamazsın pek... Recep Tayyip Erdoğan Kavşağı’nı teklif etmez hiç kimse.*Bakın, Tayyip Erdoğan dedim, aklıma geldi... Bugün İzmir’de miting yapacakmış Başbakan.*Kendisine ev sahibi olarak, Ayla Dikmen’in Kordon’da üstü açık otomobille gezerken söylediği ve Türkiye’nin anca yıllar sonra keşfettiği parçasını armağan ediyorum: "Ben söylerken gülmedin mi? Falımızda ayrılık var demedim mi? Anlamazdın, anlamazdın..."

TOPLA TOPLA BEŞE BÖL... NASIL BİR HAYATTIR BU!

2009-03-13T10:08:00.004+02:00

Fotoğraftaki yaşlı hanım, yıllardır Beyoğlu'nda caddede kağıt topluyor. Çok yaşlı bir hanım. Yürümeye bile mecali yokken, peşinde demirden bir araya koyduğu çuvalla kağıt topluyor. Gün boyu topladığı kağıdı, Tarlabaşı'nı aşıp Dolapdere civarına indiriyor(muş); sonra yine yukarıya tırmanıp bir araba daha doldurmaya çalışarak, bütün gün için 10-15 lira almaya çalışıyor. Hayata tutunma çabasının müthiş bir örneği. Belediye'ye söyledip, ilgilendiler. Her gün caddede gezindiği için buldular ama kadın hayatından memnunmuş... Şimdilik kimsenin yardımına ihtiyacı yokmuş. Öyle söylediler. Aklım karışık şimdi...

TÜRK BİLİMADAMLARININ BÖYYÜK BAŞARISI...

2009-03-13T09:57:00.006+02:00

Bugün fırsattan istifade hem savaş karşıtlığı yapalım, istedim; hem de biliminsanlığın neye benzediğini bi'miktar göstereyim istedim. Asistanlarım: Darwin ve Einstein :-)

ODTÜ'lüler diyor ki:

Türk Bilimadamlari Evrim teorisini kanıtladılar !!!
Türk bilim adamları, İstanbul'un uzak taşrasında bulunan TÜBİTAK denilen bir laboratuvarda yaptıkları en son maymunluklarla Darwin'in haklı olduğunu tüm dünyaya kanıtlamışlardır. Hayırlara vesile ossun...

BU BAHARIN KEYFİNİ BOZCAADA'DA YAŞAYIN...

2009-03-12T10:14:00.006+02:00

Zaman zaman internete düşen görsel işler vardır. 'Fotoğraf gibi resimler' bunlara bir örnek... Bu sefer yukarıdaki fotoğrafta size resim gibi bir fotoğraf sunuyorum. Bozcaada (İmroz ada)... Kaldığım pansiyonun penceresinden manzara... Aşağıda da Ortodoksların Ekümenik dini önderi Bartalemeos'un doğduğu Zeytinliköy'de çektiğim bir köy kahvesi fotosu... Derindeki reklamlı hali bile karenin dokusunu bozmuyor. Bu bahar oraları ziyaret edin... Şarap tadın, şarap alın... Bağları gezinin...
http://www.bozcaadapansiyonlari.com/

BARIŞ PANAYIRI KADIKÖY RIHTIMINDA KURULUYOR

2009-03-12T09:53:00.003+02:00

Barış Panayırı var, Kadıköy Rıhtım'da... Hepimiz katılacağız... Yarın (cuma günü) başlıyor... Haftasonu bitiyor... Savaşın Medyadaki Rolü, Gençler Savaşı Tartışıyor, ABD Afganistan'da ne arıyor başlıklarıyla paneller oluyor... Mor ve Ötesi çalacak... Küresel BAK etkinliği olarak üçüncüsü yapılan bu etkinlikle, NATO'nun dağıtılması eylemleri duyurulacak... 4 Nisan'da uluslararası düzeyde savaş karşıtları etkinlikleri düzenleniyor. Bunun duyuruları ve barışın önemine değinilecek. Şenlikli, hareketli bir etkinlik... Ölme Birader diye bir oyun, Bush'a ayakkabı atmaca falan... Şenlikli bir savaş karşıtlığı eylemi... Katılalım, güzelleşelim...

http://www.kureseladalet.org/, http://www.natoyahayir.org/

KRİZ, DAYANIŞMAYI ZORUNLU HALE GETİRDİ... HAYDİ DAYANIŞMAYA, HAYDİ YARDIMLAŞMAYA

2009-03-12T07:25:00.006+02:00

1. TOÇEV 0212 280 25 11
2. ACİL İHTİYAÇ PROJESI VAKFI 0212 491 06 61 - 534 33 82
3. ÇOCUK ESIRGEME KURUMU 0312 310 24 60
4. KADEV (KADIN EMEEİNİI DEĞERLENDIRME VAKFI) Beyoglu'ndaki vakif binasinin hemen alt katinda Nahıl ismindeki dükkanda ikinci el eşyalar satılıyor. 0212292 26 72
5. http://www.velimolurmusun.org/ sitesinden bir çocuğun velisi olabilir ve Express Kargo da sponsor olduğu için ücretsiz gonderim yapabilrsiniz.
6. Taksim Genclik ve Çocuk Evi. 13-18 yaşlarındaki kız çocuklarının sığınma evi. Herşeye ihtiyacları oluyor. 0212 251 28 18
7. Beyoğlu Sosyal Yardım Mağazası 0212 251 83 44 nolu telefonu arayıp adresinizi söylediğinizde bir gün sonra evinizden neyi vermek istiyorsanız alıp fakirlere dağıtıyorlar.
8. Umut Çocukları Derneği ev esyalarını kabul ediyor. 0212 297 61 05 -297 6106
9. Toplum Gönülleri Vakfı'nın mağazasına satılmak üzere hediye edebilirsiniz. http://www.tog.org.tr/
10. TOFD (Türkiye Omurilik Felçlileri Derneği) 0212 661 08 61
11. BİR UMUT DERNEĞİ; http://www.birumut.info/ TEL: 0212 652 9500 ve 0216 4880204

SEMİNER: KENTSEL MEKÂNDA MÜLKİYETİN TOPLUMSAL SINIFLARA YENİDEN DAĞITIMI

2009-03-11T10:27:00.003+02:00

Hatice Kurtuluş'la bir grup arkadaşımızla birlikte düzenlediğimiz "21. Yüzyılda Sosyal Belediyecilik" konulu sempozyum için Bilgi Üniversitesi'nde buluşmuş ve çok yararlanmıştık. Bu kez hocamız Mimar Sinan Üniversitesi'nde birkaç yıldır başarıyla süren Çarşamba Semineri programına katıldı.

4 Mart 2009 MİMAR SİNAN ÜNİVERSİTESİ
Çarşamba Semineri

Maya Arıkanlı: İstanbul Üniversitesi Kamu Yönetimi Bölümü'nden Doç. Dr. Hatice Kurtuluş “Kentsel Mekanda Mülkiyetin Toplumsal Sınıflara Yeniden Dağıtım” başlıklı sunumunu gerçekleştirecek. Önce sunum, sonra tartışma diyerek sözü Hatice Kurtuluş'a bırakıyorum ve teşekkür ediyorum.
Hatice Kurtuluş: Ben de sizlere beni çağırdığınız için çok teşekkür ediyorum. Mimar Sinan'a gelmek çok keyifli geliyor bana. Yıllar önce kent ekonomisi isimli bir ders vermiştim ve burada çok meraklı, keyifli öğrencilerin olduğunu hatırlıyorum. Ayrıca gençliğimde rıhtımda arkadaşlarımla oturmak için buraya gelirdik.
Bugün kent sosyoloji ağırlıklı bir sunuş yapacağım. Son zamanlarda kentin ekonomi-politiğiyle ilgili fazlaca konuştuk. Kentsel dönüşüm meselesinin çok popüler olduğu bu dönemde, tüm dünyada yalnızca bizde değil, olayın iktisat boyutunu çok konuşulmaktadır. Bugün daha çok sınıfların mekanda yer seçim meselesi, sınıfsal kimliklerin mekan üzerinden yeniden oluşması üzerinden konuşacağım.
Genel giriş olarak modern kentten bahsedeceğim. Peki günümüz kenti, modern kent değil midir? Bu kent politik, ideoljik ve mekansal olarak modernitenin kuruluşundaki modern kentten farklıdır. Neden değildir? Ne zaman düştü de yerine yeni bir kent oluştu? Onu da konuşacağız. Aslında şehir mimarisiyle, yollarıyla, yapısıyla moderndir fakat modernlikten anlaşılan şey, kentin o görünen tarafı değil, oluşma biçimi ve oluşurken ortaya çıkan ilişkiler, nedenler, sonuçlar, mekansal sonuçlar olduğundan her ne kadar modernmiş gibi görünse de, bugünkü kent klasik anlamda modern kentle aynı anlama gelmemektedir.
Modern kentte bazı kritik noktalar bulunmaktadır. 19. yy ve 20. yy'ın ilk yarısında modern kent nasıl bir kentti? Birincisi, bu kentte mülkiyet hakları belirli ölçüde paylaşılmıştı. Herkes eşit mülkiyet hakkına sahip değildir ve zaten kentte mülkiyetin kendisi eşitliğin olamayacağı bir kavrama denk gelmektedir. Kent mekanında göreceli olarak sosyal sınıfların paylaştığı bir mülkiyet vardır. Bu paylaşıma örnek olarak sanayileşmiş ülkelerde banliyöleşme hareketini göstermek mümkündür. Bu hareket, orta sınıflara ve sonrasında alt-orta sınıflara (Amerka'da siyahları) belirli kalitedeki konutlara yerleşme olanağı sunmuştur. Banliyöleşme, kentsel toprak üzerinde orta ve orta altı sınıfların mülkiyetten pay alabildikleri bir sistem demektir. Şunu söylemek gerekir ki, gelişme iktisadının bir handikabının içine düşmüş durumdayız. Gelişme iktisadı ülkeleri iki kısma ayırır: gelişmişler ve az gelişmiş olan ülkeler olarak. Bu ayrım üzerinden bakıldığında, diğer disiplinlerdeki sorunlarımızda çok temel bir yanlışa düşüyoruz; gelişmiş ülkelerdeki sorunlar, olaylar, az gelişmiş ülkelerde olmazmış ya da az gelişmiş ülkelerde olan olaylar gelişmiş ülkelerdeki gibi değilmiş gibi görüyoruz. Bu açıdan Türkiye'de de gecekondulaşma modeli banliyöleşme ile tıpatıp aynıdır. Gecekondulaşma ve banliyö hareketleri, estetik ve altyapı hizmetleri konularında benzeşmese de bu hareketlerde benzeşen yönler benzeşmeyen yönlere göre çok daha kuvvetlidir. Örneğin, gecekondu kentsel toprağın sınıflararası paylaşımının modelidir. Gecekondu alanları hazine topraklarıdır ve düşük maliyetli konut üretimini sağlamıştır. Kentsel toprağı bütün olarak düşündüğümüzde topraktan pay alma biçimi olarak görülebilir. 1960 ve 1970'lerde gecekondu literatürüne ilişkin olumsuz yargılarımız iki şeyden kaynaklanmaktaydı. Birincisi, gecekonducuların işgalci olduğu yargısıdır. İkincisiyse estetik kaygılar nedeniyle bu konutların “çirkin” görülmesidir. İlk olarak işgalci olma konusuna açıklık getirirsek; kentte kamusal topraklar varsa ve kent mülkiyet temelinde sınıflar arası paylaşılıyorsa, belirli sınıflarda bu topraklardan paylarını alacaklardı diyebiliriz. İkinci olarak modern mimarinin bir sınıfsal estetiği vardır ve bu gözle baktığımızda gecekondu estetik değildir. Ancak gecekondulu gözüyle bakarsak bahçesinde erik ağacı her bahar açar ve ona göre estetiktir. Estetik de tartışmalı bir konudur. Bir çeşit banliyöleşme olarak gecekondulaşmayı tartışmak daha yerinde olacaktır. Ülkelerdeki farklı mülkiyet paternlerinin bulunması, banliyöleşme ve gecekondulaşma arasında estetik ve finansal farkların ortaya çıkış nedenidir. Katı mülkiyet sisteminin olduğu sanayi toplumlarında herşey özel mülkiyet olduğu için kamulaştırma ile banliyöler oluşturulmaktaydı. Bizde ise zaten kamuya ait olan topraklar üzerinde yerleşim ortaya çıkmıştır. Saçaklanma olgusu ise geç sanayileşen ülkelerde sanayinin kamu arazilerine dağınık yerleşmesinden kaynaklanmaktadır. Böylece maliyet düşmekte fakat (saçaklı) dağınık bir yapı ortaya çıkmaktadır. Bu süreçler her iki dünyada da (gelişmiş ve az gelişmiş) paylaşımı sağladığından, sınıfsal çatışmalar büyük ölçüde engellenmiş olur. Barınma hakkını elde etmiş grupların sınıfsal sorunları azalır. Sosyal devlet Batı'da kredilendirme yoluyla ve çeşitli yasal yollarla konut üretimini desteklerken, bizde ise devlet hazine arazilerini “işgal” yoluyla yerleşmiş olan gruplara kredilendirir. Son dönemde kentsel dönüşümle birlikte gecekondululara ev satmaya çalışan bir yapının oluşması bunu desteklemektedir. “Engellenmeme” ülkemizde ciddi bir politikadır ve oluşan yapı kendiliğinden gelişmiş gibi gösterilmektedir.
Kırsal göçmenlerin kentte tutunabilmesi süreci mekansal ve ekonomik tutunması gelişmiş ve az gelişmiş ülkelerde de benzerlikler gösterir. Göçmenler artık sürekli göçüyorlar, çünkü günümüz dünyasında tutunabilecekleri uygun mekanlar ve sağlam iş olanakları bulamamaktalar. Sanayi de daha ucuz mekanlara yönelmekte ve mekana bağımlı kalmamaktadır. Mevcut sanayiler de sürekli emek değiştirmekte ve enformel yapıdan faydalanmaktadır. Dorien Massi'nin son çalışması “World Cities Londra üzerinden bu durumu anlatmaktadır. Ekonomik kaygılarla bir yerden başka bir yere göçenler, gelecek kaygısının azalması sonucunda bir mekanda tutunabilmektedirler. Göçmenlerin kalıcı nüfus haline gelmesi ancak gelecek beklentisini karşılayan geliri sağlaması halinde gerçekleşebilmektedir. Nitekim 19. yy Avrupası'nda, Amerikası'nda 20. yy'ın ikinci yarısında, yeni sanayileşmeye başlayan ülkelerdeki kentlerde gelecek kaygısı azalmıştır. Bu kentlerde istihdam açığı olması nedeniyle iş bulabilmelerinden ve mekanda tutunabilecek boşluklar bulabildikleri için bu mekanlarda tutunabilmekteydiler. Yine modern kentin sınıflarına baktığımızda “önceki kentin” orta sınıfları ve alt-orta sınıflarından bahsettiğimizde Keynesyen dönemin Amerikası ve Avrupası'nda; benzer şekilde 1970'ler Türkiyesi'nde bu sınıfların ücretleri iyi durumdadır ve göreceli olarak tasarruf yapabilmektedirler. 1970'lerde ülkemizde yap-sat müşterileri düzenli geliri olan orta sınıflardır ve düzenli işi olan işçi sınıfıdır. Eğlence, sanat, kültür, kitap basımı Keynezyen dönemde Avrupa'da ve 1970'lerde Türkiye'de, bahsettiğimiz sınıflar için devlet tarafından sübvanse edilmektedir ve bu sınıflar için erişilebilir hizmetlerdir.
Modern kent sınıfsal dokuyla oluşmuştur; modern kent çok yetenekli mimarların çok modern binalar tasarlamaları ile ilgili birşey değildir. Modern kente ilişkin bir diğer önemli şey sınıfların birbirine yakın olmasıdır. Konut alanları ile çalışma alanları birbirinden uzaklaşmamıştır. Çünkü bu uzaklığı sağlayabilecek teknolojiler, kontrol sistemleri, ara elemanlar henüz yoktur. O nedenle sınıflar ve yerleşmeler birbirine yakındır. Banliyö ve çalışma mekanı bir araçla 25 dk. sürelik bir mesafe içerisinde yer almaktadır. Bu durum geç sanayileşmiş ülkelerde de sanayilerin ve iş yerlerinin, emeğin yoğun olduğu yerlere yerleşmesi ile sağlanır. 1980'lerin ortaları itibariyle sıkı desantralizasyon politikalarıyla sanayileri kentin dışına atmaya çalışmıştık Fakat bu sanayilerin kent dışına çıkmama direnci, emeğin hala merkezde yer almasından kaynaklanmaktadır. Emeği en ucuza mal etmek bununla alakalıdır.
Ayrıca coğrafi yakınlık sınıflar açısından birbiriyle teması ve sınıfların birbirlerini test etmesini sağlar. Sınıf birbirini gördüğünde, sınıflar arası empatik bir ilişki oluşur. Bir “gated community”sakini için yanında çalıştığı adamın İstanbul'da nerede oturduğu önem taşımaz ama 1970'ler fabrikasında patron ara elemanlarla işçileri takip eder. Böylece sınıflar birbirlerini test eder ve empati kurarlar. Bunu sağlayan iş yeri konut mesafeleridir aslında. Sınıf ilişkisinde coğrafi mesafe önem taşır.
Modern kent neden düşmektedir? Düşme ne demektir kent için? Neden bu kentler düşmektedir? Kentin eski gelirlerini kaybetmesi ve başka bir kentin gelirlerinin yükselmesi ile kentin düşmesi anlamına gelir hem de modernlik miti olarak düşme olabilir. Modernlik miti olarak kent neden düştü ? Biraz bundan bahsedeceğim. Sonra daha iyi kavrayabileceğimiz bir düşme modelinden, sınıflar arası ilişkiyi de değiştiren bir modelden bahsetmek istiyorum.
Politika eserinde Aristoteles, kenti farklı insanların yaşadığı yer olarak tanımlamaktadır. Ona göre homojen bir grubun yaşadığı mekana kent denilemez. Farklılıkların bir arada olması gerekmektedir. Adacıkların bir arada olmadıkları bir mekanda şehirden bahsedemeyiz. 19. yy ve 20. yy yazınında G. Zimmel ve literatürdeki birçok düşünürün belirttiği gibi kentteki farklılıklar aslında modernitenin kendisini oluşturmaktadır. Kentte herkes yabancı ve göçmendir bu yüzden herkes kentin yerlisidir. Ancak kentin yerlileri olduğunda, kentin yabancılarından bahsedebiliriz. Herkesin göçmen olduğu bir toplumda vatandaşlık meselesi yerli yerine oturmaktadır. Bu farklılıkların bir arada yaşaması anlamına gelmektedir. Modern toplumda bu durum bir içiçe yaşam mıdır? Bu tartışılır bir mittir. Tabiiki sınıfsal olarak farklı mallar, eğlenceler ve mekanlar tüketiliyordu fakat kent ölçeğinde bir arada yaşama hali mevcuttu.
Modern kentin düşmesine neden olan bir diğer şey bütünleşik bir kamunun olmasıdır. Kamu bir sürü farklılığın bir arada yaşadığı alandı. Aynı zamanda ulus devlet tanımı içinde devletle bağlantılı bir tarafı vardı. Fakat modern mit ve kamu fikri 18. yy felsefesinden gelen Rousseau, Montesquieu ve diğerlerinden gelen demokrasi fikrinden de kaynaklanıyordu. Türkiye'de ise kamu yararı dediğimizde devletin yararından bahsetmiş oluyoruz. Kamu fikri modernliği yaşama biçimi, süreci ile ilgili bir durum olarak Batı'da daha topluma yönelik fakat yine devletle ilgili bir konudur. Kamu yararı ve kamunun kendisi modernitede kurucu bir faktördür. Bu nedenle kamusal mekan dediğimizde tüm sınıfların mekan içerisinde hareket edebildiği, engellerin, bariyerlerin olmadığı mekanların düzenlenmesidir ki bu da sivil tanımına denk düşmektedir. Yani devletin bürokrasisinin ve askerin bürokrasisinin dışında kalan sivil alanların oluştuğu alanlardır kamusal alanlar. Bir üst sınıf banliyösüne gitmiş olsaydınız (1950 ya da 1960'larda) oraya girmenizi engelleyen herhangi bir bariyer olmazdı. Orada bir kahve içebilirdiniz ve dolaşabilirdiniz. Kamusal mekan psikolojik, sembolik ve fiziksel bariyerler açısından çok kapalı değildir. Ancak bir siyahi vatandaşın hergün bir üst sınıf mahallesine kahve içmek için gittiği anlamına gelmez. Burada söylenmesi gereken, bahsettiğimiz dönemde kamunun içindeyseniz, kamunun her noktasına erişebilirsiniz demektir. Bu nedenle sivil alan modern kent için önemlidir ve gereklidir ve kamusallık desteklenir.
1970-1980 modern kentin düşüşü dediğimiz süreçte kentsel mekan iki temel üzerinde yeniden üretilmeye başlanmaktadır. Bu üretim sürecinde bazı şeyler değişmiştir. Bunlardan birincisi sermaye devlet ve kentsel toprak sahipleri arasında ilişkilerin değişmesidir. Her zaman kentsel noktalarda.bu üç sac ayak çalışan birşeydir Kentsel topraktaki hak sahipliğinin değişmesi neoliberal söylemle ve daha bir çok şeyle alakalıdır. Ikincisi kentsel mekanın kendisi sermaye birikimi için yeni olanaklar sağlamaya başlamıştır. Kentsel mekanda, geniş kamusal mekanı yaratmış olan kullanım hakları yeni seçkinlere transfer olmaya başlamıştır. Bu da kamusal mekanın daralması anlamına gelmektedir. Modern kentin eski seçkinleri sanayicilerdi ama yeni kentin seçkinleri yalnızca sanayiler değildir. Tabiki sanayiciler bu grubun içindedir fakat buna ek olarak emlak yatırım şirketleri, finans şirketleri ve büyük sermayeye dayanan hizmet sektörü yeni seçkinleri oluşturur. Bütün bu grupların etki alanı genişlediğinde kamusal alan daralır. Modern mitin düşüşünü burada hissedebilirsiniz çünkü modern kent kamusal alanın genişliğine dayanan bir mitti fakat bu dönemde kamusal alan giderek yok olmakta ve kent düşmektedir. İkinci olarak sosyal sınıflar mekanda açıkça ayrılmaya başlamaktadır. Bu ayrılma fiziksel bariyerlerle olur (duvarlar), yine çok katı sosyal-psikolojik kültürel bariyerlerle ayrılır. Örneğin, artık Fransız sokağına girebilmek için kıyafetinizin düzgün olması gerekebilir ya da Etiler'de bazı kafelerin önünden bazı insanlar psikolojik bariyeri aşamadıkları için geçemediği görülebilir. Psikolojik bariyerler kimi zaman fiziksel bariyerlerden daha sağlamdır. Onun için ayrışma aynı zamanda yeni bir kristalizasyon yaratır. Sınıflar kentsel mekanda belli bölgelerde yığılırlar. Varsıllar kentte kendilerini çevreye kapatarak kristalize olurken, yoksullar mecburen yoksulluk alanlarına yığılarak kristalize olurlar. Bu durum şehirdeki tüm temsilleri değiştirir. Mesela 1960'larda sınıflar psikolojik olarak kendine güvenlidir. İşçi sınıfı olmak ya da yoksul olmak utanılacak bir durum değildir. 1970'erde İstanbul'da yoksulluk da hiç utanılacak birşey değildir. Yoksulluğun temelinde garibanlık yoktur. Eğer bir sınıfın içindeyseniz ve bu sınıfın güçlü bir temsili varsa, toplumda o grubun içinde olmak sizi rahatsız etmez. Bu Batı'da çok daha nettir. İngiltere'de futbol bir işçi sınıfı oyunudur. Üst sınıflar için futbol çekici değildir fakat Chealsea ile alakalı olduğu için Ingiltere kraliçesi ilk defa Liverpool-Chelsea maçına gider. Liverpoollu işçiler karşı tribünden kraliçeye popolarını gösterirler. Bu o dönemde sınıfsal güvenlerinin yüksek olduğunu gösterir. Günümüzde ise İngiltere'de işçi sınıfına ait kişiler böyle bir tavır sergileyemezler çünkü temsil güçleri azalmıştır. Yoksul, gariban ve her an yerleri değiştirilebilir göçmenler halini almışlardır. Varsıllar içinde sınıfsal temsiliyet değişmiştir. Yeni seçkinlerin, üst orta sınıftan itibaren kendilerine yönelik ve toplumun onlara yönelik bakış açısı değişmiştir. Zenginliğin gösterilmesinin ayıp olduğu bir dönemden zenginliğin dışarıya gösterilmesini gerektiren hatta yokken de gösterilmesi gereken bir temsiliyet durumu ortaya çıkmıştır.(Kredi kartları size yokken de gösterebilme fırsatı yaratmaktadır.). Tüm bu temsiller zaman içerisinde kategorileşerek değişmiştir. Şimdi yeni kentsel mekan ve temsiliyet, klasik anlamdaki modern kente ve kentteki sınıfların temsiline benzemez; dolayısıyla modern kent miti çökmüştür. Modern kent yerine kurulan “yeni kent”, eski modern kent değildir. Yeni kent adacıklardan oluşmuş bir kenttir.
Yeni kent nasıl adacıklardan oluşmuştur? Biraz kent fikrinden bahsedeceğim ve sunumu bitireceğim. Kent günümüzde ayrışmış bir durumdadır. Kente ait olmak, İstanbullu olmak, Londralı olmak, New Yorklu olmak, Parisli olmak, yeni kentte mümkün müdür? Kent bu gün parçalı adacıklardan oluşmaktadır. “İstanbulluyum” dediğinizde biraz gecekondulu, biraz zengin, biraz mafyasınız vs. demektir. İstanbul tüm bunların mekansal olarak ayrıştığı bir kent halindedir. Tüm bunların ayrıldığı bir kent mekanında Bahçeşehirliyim, Kemer Country'de yaşıyorum dersiniz ve kendinizi tanımlama ihtiyacı duyarsınız. Bunların hepsi ayrışmanın bir getirisidir. Bu durum yalnızca metropollerde değil küçük şehirlerde de kendini göstermeye başlamıştır.
Adacıklardan oluşan bir yere kent denebilir mi? Kamusal mekanın bu kadar daraldığı mekana modern kent denebilir mi? Kente çok ünlü bir rock şarkıcısı -ki rock müzik alt sınıfların müziğidir- geldiğinde gençler bunu karşılayamıyor. Alt sınıflara ait bir müziğin yine alt sınıfa ait bir mekan olan stadyumda erişilemez olması kamusal alan sınırlarının daraldığını gösteren bir örnektir. Bu durumda modern kentten hem pratik hem de model olarak ne kadar bahsedilebilir? Bir diğer konu, devletin piyasadan çekilmesi yerine piyasanın bir aktörü olarak piyasaya girdiği bir yapı ortaya çıkmış olmasıdır. Neoliberalizm'de devlet çekiliyor, piyasayı piyasanın aktörlerine bırakıyor. Kent üzerinden sosyolojiye bakan biriyseniz bunun böyle olmadığını tam tersine daha müdahaleci nitelikte bir devletin var olduğunu kolaylıkla sçyleyebilirsiniz. Devlet müdahaleleriyle mülkiyet yeniden düzenlenmektedir. Neoliberal devletin bu kadar müdahaleci olduğu bir sistemde modern kentten bahsedilebilir mi? Kamu mülkiyetinden özel mülkiyete transferler eski tarihsel kentsel alanlarda, gecekondu alanlarında kendini göstermektedir. Bu durum.büyük bir çeşit taarruzdur diyebiliriz.
Mekansal yoksulluk, donatı ve hizmet yetersizliği kent mekanında kendini radikal olarak ortaya çıkaracaktır. Bu kadar dar bir alana bu kadar büyük bir sınıf nasıl sığabilir? Mekansal yoksulluk ayrıca kentte radikal bir yoksulluk ortaya çıkaracaktır.
Teşekkür ederim..
Hürriyet Öğdül: Banliyöleşme ve gecekondulaşma arasında yaptığınız benzetme ilgimi çekti. Banliyölerin ve Gecekondu oluşumlarının farklılıklarını görüyorum daha çok ama siz benzerliklerinden bahsettiniz. Ben bu konunun bu benzerliğin biraz daha tartışılması gerektiğini düşünüyorum. Banliyöler devlet eliyle gerçekleştirilen sürekliliği olan stabil bir durumve mekanın üretimiyken, gecekondu her ıslah planıyla, yasayla hakların kazanıldığı bir mücadele sürecini içeriyor. Kentsel dönüşümle birlikte bu hakların geri alındığı bir dönem yaşıyoruz. Aslında bu açıdan bakınca sanki farklıklar artıyor soylediğinizin aksine. O nedenle bu konuyu biraz daha tartışmak isterim.
Hatice Kurtuluş: Banliyöleşme, kentin alt-orta sınıflarının mekana ve ekonomiye tutanacağı bir modeldir. Batı'da banliyöyle olurken burada gecekondulaşma şeklinde ortaya çıkıyor bu durum. Bu iki durum arasındaki en temel benzerlik ikisininde kamusal mal olarak üretilmesi. Buradaki kamu toprağı hazır ve mülkiyet tanımlanmamış olduğu için, ülkenin mülkiyet paterni farklı olduğu için farklı sonuçlar ortaya çıkıyor. Mülkiyeti tanımlı bir topraklarda banliyö oluşurken, mülkiyeti kesinleşmemiş bir toprağın ama yine kamunun olan bir yere yerleşiyor gecekondulu. Gecekonduyu mülkiyet olarak bu pozisyonda tutmak, politik bir bağımlılığı sıcak tutmak demektir. Bu hazine paternini özel mülkiyete dönüştürmeme halinde, reel politika açıdan faydalı birşey. Bir de ekonomik açıdan şöyle bir yararı var gecekondu alanlarının; bu alanlar konut alanı olarak tanımlandığı takdirde yönetimler altyapı yatırımını arttırmak durumunda kalacaklar bu alanlara. Bunun maliyetini devlet üstlenmek istemez ve katı mülkiyet sistemine geçmeyen alanlar olarak kalır gecekondu bölgeleri. Türkiye'de bir kaç örnek dışında gecekondu alanlarının mücadele ile zorla kurulduğunu düşünmüyorum. Devletin iktidarını kullanması onlara karşı olmamıştır, aksine desteklenmiştir. Bana göre gecekondu olgusu Türkiye modernitesi içerisinde çok modern bir olgudur. Batı'da modernleşme banliyöleri yaratırken, Türkiye de kendi modernleşmesi içerisinde gecekondu olgusunu yaratmıştır. Ama farklı örüntüler farklı modeller oluştursa da banliyöler ve gecekondular süreç, kurulma biçimi ve potansiyelleri bakımından aynıdır.
Erbatur Çavuşoğlu: Adalara ayrışmış kent parçacıkları arasında fiziksel köprüler kurmak ve psikolojik bariyerleri aşmak adacıklarn malikleri arasında da kamusal etkinlikleri çoğaltarak etlileşimi arttırmak gibi bir strateji ortaya çıkıyor. Sanıyorum hem psikolojik hem fiziksel köprüleri arttırırsak hemde bunları kamusal etkinlikler olarak çoğaltırsak düşen kenti tekrar kazanmamız mümkün olacaktır şeklinde bir stratejiniz olduğunu düşünüyorum.
H.K: Bu kadar sınıfsal olarak içeriden ayrışmış bir toplumda kristalizasyonu yapay köprülerle sağlamamız mümkün olur mu? Eğer bu sağlanacaksa ben mülkiyetin yeniden dağılımındaki göreceli eşitliklere geri dönülmesi gerektiğini düşünüyorum. Kentsel mekana yukarıdan bir zeus gözüyle bakıp mekanda coğrafi olarak sınıflar ne kadar pay almış ve nerde aldıkları üzerinden strateji geliştirebiliriz. Bir varsıllık adacığı ile bir yoksulluk adacığı arasında bir köprü olacağını düşünmüyorum ben. Çünkü adacıklanma devam ediyor ve böyle adacıklanmış bir kentin kötü sonuçlarını henüz ülkemizde görmüyoruz. Bu nedenle şehircilerin ütopyalarına ihtiyacımız var.
Binnur Öktem Ünsal: Bu son dönem içinde bulunduğumuz krizin kentin modernleşmesini nasıl etkileyeceğini düşünüyorsunuz? Yeni bir yapılanma sürecindeyiz ama sizce bu yeni arayışlar döneminde bu model ne yönde değişecek?
H.K: Dünyada bu mali kriz finans sektörünün verdiği mekana yatırım kredileriyle bağlantılı, başka bir üretim probleminden kaynaklanıyor. Bunu biliyoruz. Ben karamsar bir insan değilim ve bu yüzden dünyanın tarihsel olarak sürekli değiştiğini göz önünde bulundurursak, insanoğlunun buna bir çözüm getireceği çok açık. Avrupa ve Amerika'da kriz en üst noktasına gelmiş durumda ve oradaki konuşmaları dinlerseniz bizde dalganın biraz daha yükseleceğini söyleyebiliriz. Bizim başbakanımız hala hareket edeceği mekansal olanaklar olmasından rahat davranıyor fakat Batı'da bu olanaklar bitmiş durumda. Bunun için alt sınıfları sisteme dahil edecek, yeniden tükettirebilecek potansiyelde olmayacak. Daha yapısal bir dönüşüm gerekiyor iktisaden ve politik anlamda. Neoliberalizmin sonlarına geldik ve yeni bir yapının oluşacağını söyleyebilirim ancak bu yeni arayışlar mekansal olarak ne getirir bunu kestirmek için çok erken olduğunu düşünüyorum.

ÇAMLIHEMŞİN BAĞIMSIZ ADAY İDRİS LÜTFÜ MELEK SEÇİM ÇALIŞMALARINI HIZLANDIRDI...

2009-03-11T09:56:00.006+02:00

Çamlıhemşin Bağımsız Belediye Başkan adayı İdris Lütfü MELEK,mahalle ve ev ziyaretlerinde bulunarak çalışmalarını sürdürüyor. Kadıköy ve Yağmurlu’dan sonra Konaklar mahallesini ziyaret eden Melek, mahalle sakinlerinin sorunlarını ve şikayetlerini dinledi. Konaklar mahallesi muhtar ve sakinleriyle birlikte sohbet eden İdris Lütfü Melek projelerini anlatarak, Çamlıhemşin’i ileriye taşımak için halktan destek istedi. İdris Lütfü Melek, “Muhtarlar da, halkın seçtiği temsilcilerdir, bizler halkın sorunlarını birlikte çözmek için işbirliği içinde olacağız, muhtarlarımız mahallelerde elimiz ayağımız olacak. Halkımızın katılımıyla kolektif bir yönetim oluşturacağız” dedi. Daha sonra vatandaşlar sorunlarını İdris Lütfü Melek’e anlattılar.

ARSIZLIKLA YAPILAN MÜCADELEYİ HATIRLATAYIM

2009-03-11T09:19:00.008+02:00

Aile büyüklerimin tamamının doğduğu ev. Alttan yukarıya; ahır, iki yaşam katı ve samanlık katının bulunduğu 130 yaşında bir konak. Aşağıdaki yapı da yakın yayla dediğimiz 'merze' evimiz... Tabii bir de Kito Yaylası'nda evimiz var... Sadece yukarıdaki evde dedemin son evliliğinden çocuklarından üçü yaşıyor. Evinde genç insan ve çocuk olan tek ev... Yan yüzünüzü gördüğünüz evin biri misafir odası olmak üzere toplam 10 odası var... Tabii evin hemen yakınında erzak yapısı olarak yapılmış olan bir de nalya (seranderimiz) var... Dört direk üzerine 2-3 katlı orijinal yapı.

İkizdere'ye 15 HES yapmaya yelteniyorlar. Dava üstüne dava açıyoruz. Avukatlarımız vadilerden mahkemelere koşuşturuyor... Üretilecek enerjinin miktarı 1.6 milyar kw... Türkiye'nin bu yılki üretimi 180 milyar kw... Gelecek yıl da enerji ihtiyacımız 230 milyar kw ve 2020'de de 500 milyar kw olduğu söyleniyor. Bu büyük rakamın 1.6'sı İkizdere Vadisi'nden gelecek. Dünyanın en endemik bitki ve diğer canlıların yaşadığı bir doğal orman bölgesi... Artvin'e kadar yapılmak istenen 170 kadar HES için bütün bölge aynı özellikleri gösteriyor. Arsız ve paranın gözlerini döndürdüğü AKP'liler; ezelden ebede bölgenin icat ettiği yanlış başbakanlar bizi bu hale getirmek istiyor. Gerçi Mesut Yılmaz kendi köyünün deresindeki HES'in yanlış olduğunu yumurtlamış... Zaten o konuya zıplamasa da bizim cengâver avukatlar Senoz Vadisi'nde iki inşaatı durdurdu bile... Vıdıvıdı yapmakla olmuyor... Bütün mesele uyduruk müteahhit hemşerilere inşaat olanağı yaratmak... Kendini iki yıl içinde finanse edecek zararlı bir girişim olanağı yaratmak. Çünkü yıllık 400 bin dolarlık elektrik alımı garantisi var. İnşaatı yap, onyıllarca ürettiğinin satışı garanti olsun. Canınız çıksın e mi?! Diyecek lafım yok...
Bir lafım daha var; buradaki ladinler 30-40 ton tuzu tutuyor. İyi mi? Bu ne demek... Suları azaltacak her türlü rezalete yol verirseniz; boşalan yere tuz geliyor. Başka biri değil. Tuz; zehirin kendisi... Toprak ölüyor da ölüyor... Tekrar söylüyorum: Canınız çıksın e mi?!

BİNBİR KÜLTÜRÜN CİSİMLEŞMİŞ HALİ: İSTANBUL

2009-03-10T11:53:00.004+02:00

Benim 'Üç Bin Yıllık İstanbul' başlık yazımla servis edeceğim bir iş; sadece, Zaman'dan yapılan derlemenin sunumuna kaldı. Bulunca o yazıyı da başlığını artık düzelterek koyarım... Üç bin yıllıktan 8 bin yıllık ötesine geçtik çünkü. Biliyorsunuz, Yenikapı Antik Liman kazıları İstanbul tarihini yeniden yazdırıyor...

İstanbul'un semt isimlerinin anlamı nedir? Bu isimlerin hikayeleri neye dayanıyor? İşte tüm ayrıntıları ile İstanbul. Aksaray: Fatih'in sadrazamı İshak Paşa, İç Anadolu Bölgesi'ndeki Aksaray'ı ele geçirdikten sonra orada yaşayan bölge insanlarını bugünkü Aksaray semtinin bulunduğu yere gönderir. Aksaraylılar da semte adlarını verirler. Ahırkapı: Marmara Denizi'nin kıyısında yer alan yedi ahır kapısından birisi olan bu semte, Padişah atlarının bulunduğu has ahırın yanında yer aldığı için Ahırkapı ismi verildi. Bağlarbaşı: Semt, en ünlü bağ ve bahçelerin bir dönem burada yer almasından dolayı bu adla anılıyor. Bebek: Semtin isminin nereden geldiği konusunda iki rivayet bulunuyor. Bunlardan ilki, Fatih Sultan Mehmet'in bölgeyi koruması için gönderdiği bölükbaşının Bebek lakaplı olması. Diğeri ise padişahın semtteki bahçesinde gezerken yılan görüp korkan şehzadesine bebek demesi ve bundan sonra bahçesinin bebek bahçesi olarak anılması. Beşiktaş: İlk görüş, semtin ismini Barbaros Hayrettin Paşa'nın gemilerini bağlamak için diktirdiği beş taştan aldığı yönünde. Diğeri ise bir papazın burada yaptığı kiliseye Kudüs'ten getirdiği beşik taşını koyduğu ve ismin buradan geldiği yönünde. Beyazıt: Sultan II. Beyazıt'ın buraya kendi ismiyle anılacak bir külliye yaptırmasından sonra semt, Beyazıt olarak anılmaya başladı. Beyoğlu: Semtin isminin nerden geldiği konusunda çeşitli rivayetler bulunuyor. Bunlardan ilkine göre, İslamiyet'i kabul edip burada oturmaya başlayan Pontus Prensinden adını alıyor semt. Diğerine göreyse, 'Bey Oğlu' diye anılan Venedik Prensinin burada oturmasından geliyor semtin adı. Son bir rivayet de, burada oturan Venedik elçisine, yazışmalarda, "Beyoğlu" diye hitap edilmesinden semtin bu adla anıldığını söylüyor. Bakırköy: Bizanslıların 'Makri Hori' dedikleri semt, 14. yüzyılda Osmanlıların eline geçince 'Makriköy' adını aldı. 1925'te ulusal sınırlar içindeki yabancı kökenli adların değiştirilmesi sırasında Atatürk'ün isteğiyle semt Bakırköy adını aldı. Bostancı: Semt, adını eskiden her türlü meyve ve sebzenin yetiştirildiği bostanlardan biri olmasından alıyor. Çemberlitaş: Bizans'ın en önemli meydanlarından Constantinus Forumu'nun bulunduğu yerdeki büyük sütunlardan birisi olan Çemberlitaş, semte adını verdi. Çengelköy: Eskiden gemi çapaları bu köyde yapıldığı için isminin buradan geldiği tahmin ediliyor. Eminönü: Osmanlı döneminde çarşıdaki esnafı denetleme yetkisi 'Emin'lere aitti. Semt, adını burada bulunan 'Gümrük Eminliği'nden alıyor. Feriköy: Semt adını Sultan Abdülmecit ve Abdülaziz dönemlerinde yaşayan Madam Feri'den alıyor. Bölgede bulunan geniş topraklar padişah tarafından Madam Feri'nin eşine bağışlanmıştı. Ama eşi ölünce semt onun ismiyle anılmaya başlandı. Galata: Gala, Rumca da "süt" anlamına geliyor. Bir rivayete göre Galata'nın adı semtteki süthanelere gönderme yapılarak türetildi. Başka bir görüşe göre ise İtalyanca 'denize inen yol' anlamına gelen 'galata' kelimesi düşünülerek bu isim verildi. Okmeydanı: Fetih Ordusu kuşatmanın bir kısmını burada kurulan karargâhta geçirmiş. Semtin ismi de böylelikle Okmeydanı olarak kalmış. Şişli: Şiş yapımıyla uğraşan ve Şişçiler diye anılan bir ailenin burada bir konağı olduğu ve 'Şişçilerin Konağı'nın zamanla değişikliğe uğrayarak 'Şişlilerin Konağı' hâline gelmesiyle semtin adının Şişli olarak kaldığı anlatılıyor. Şaşkınbakkal: Henüz yerleşimin olmadığı dönemlerde yaz günleri denizden yararlanmak için bölgeye gelenlere bir bakkal dükkanı açıldığını görenler, burada iş yapılmayacağını düşünerek bakkala "şaşkın bakkal" yakıştırması yaptılar. Bundan sonra da semt Şaşkınbakkal olarak anılmaya başlandı. Sütlüce: Bugün Sütlüce semtinin olduğu yerde Süt Menbat isimli bir Rum köyü vardı. Köyün bir köşesindeki bakır bir kadın heykelinin memelerinden su akar; bu suyun, kadınların sütünü çoğalttığına inanılırdı. Bundan dolayı semt, Sütlüce olarak anılır oldu. Tahtakale: Sözlük anlamı 'kale altı' olan Taht-el-kale'nin bozulmasıyla Tahtakale'ye dönüşen semtin, Mercan ya da Beyazıt dolaylarındaki eski sur benzeri yapının aşağı kotunda yer aldığı için bu ismi aldığı tahmin ediliyor. Taksim: Osmanlı zamanında sucuların; suyu, halka taksim ettikleri yer, Taksim olarak anılmaya başlandı. Teşvikiye: Sultan Abdülmecit'in bir mahalle kurulması için teşvikte bulunduğu semtin adı Teşvikiye olarak kaldı. Bu durumu, Harbiye Karakolu ile Rumeli ve Valikonağı Caddelerinin kesiştiği kavşakta bulunan iki taş belgeleliyor.Unkapanı: Bazı satış yerlerinde Arapça'da 'Kabban' adını taşıyan büyük teraziler bulunduğundan, buraları Kapan adını taşırdı. Sahiline buğday ve arpa yüklü gemiler demirlediğinden, semt bu adı aldı. Üsküdar: Bizans devrinde, Skutari denilen asker kışlaları, şehrin bu yakasında yer aldığı için semt Skutarion diye anılıyordu. Bu isim zamanla Üsküdar'a dönüştü.
9 DİLDE İSTANBUL...
İstanbul'un pek çok dilde çok farklı isimleri bulunuyor.
Grekçe: VizantionLatince: Bizantium, Antoninya, Alma Roma, Nova Roma
Rumca: Konstantinopolis, İstinpolin, Megali Polis, Kalipolis
Slavca: Çargrad, KonstantingradVikingce: Miklagord
Ermenice: Vizant, Stimbol, Esdambol, Eskomboli
Arapça: Bizantiya, el-Mahsura, Kustantina el-uzma
Selçuklular zamanında: Konstantiniyye, Mahrusa-i Konstantiniyye, Stambul
Osmanlıca: Dersaadet, Deraliyye, Mahrusa-i Saltanat, İstanbul, İslambol, Darü's-saltanat-ı Aliyye, Asitane-i Aliyye, Darü'l-Hilafetü'l Aliye, Payitaht-ı Saltanat, Dergah-ı Mualla, Südde-i Saadet

LAF ÜRETİCİLERİ OLARAK ÇİFTÇİ-SEN'e GİRİYORUZ

2009-03-10T08:29:00.006+02:00

Abdullah Aysu bir ay önce Latin Amerika'daki tarım örgütü yöneticileriyle birlikteydi. Amazonları da gezdi...

Duymuşsunuzdur, Çiftçi Sendikaları Konfederasyonu kapatıldı. Yönetici arkadaşlarımız da yüksek yargıya gitti. Dün (9 mart, salı günü) tüm gün Konferanasyon'un Genel Başkanı sevgili arkadaşım Abdullah Aysu ile birlikteydim... Demesi üzerine, 'topraklı ve topraksız köylüler üye olabilir' kurucu maddesinden kalkarak biz, laf üreticileri de buraya üye olacağız. Gülmeyin, mümkün ve hatta gerekli. Çünkü yüksek yargıdan da olumsuz karar çıkması olası ve sonu AİHM gözüküyor. Mahkeme biliyorsunuz devleti cezalandırıyor ve gelsin yurolar... Çiçek... Bu krizde Avrupa parası cebimizi ısıtabilir. Üstelik trip yapacaklara bir uyarı; devlet de ödemiyor. Çünkü uyum yasalarını çıkarmakta geciken TBMM davalık oluyor ve vekillerimiz ceplerinden ödeyecek. Başta Ufuk Uras dostumuz olmak üzere diğer sevgili milletvekili arkadaşlarımız (yani bizim vekillerden söz ediyorum) paracıklarını bizim ceplere aktaracaklar... Yaaa...

Mahkemenin Çiftçi Sendikaları Konfederasyonu (Çiftçi-Sen)'i kapatma kararına ilişkin bir açıklama yayınlayan Konfederasyon Yönetim Kurulu, "Biz çiftçi sendikalarını ve konfederasyonunu açarak tarihsel sorumluluğumuzu yerine getirdik. Meclis ise gerekli iç hukuk düzenlemesini yapmayarak sorumluluktan kaçtı" dedi.

09 Mart 2009 Pazartesi (www. turnusol.net)
Ankara 8. İş Mahkemesi, 5 Mart 2009 tarihinde yapılan duruşmada Çiftçi sendikalarının üst örgütlenmesi Çiftçi-Sen'in kapatılması kararını verdi. Kararı hemen protesto ederek temyize gidileceğini açıklayan Konfederasyon sözcüleri, dün de konuyla ilgili bir basın açıklaması yayınlayarak, idarenin çiftçilerin örgütlenmesini engelleme girişimini Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO), Avrupa Parlamentosu ve Uluslararası Sendika Konfederasyonu (International Trade Union Confederation - ITUC)'na taşıyacaklarını belirttiler."TBMM'nin yasama görevini yerine getirmemesinin sorumlusu çiftçiler değil!"Çiftçi-Sen Genel Başkanı Abdullah Aysu ve Çiftçi-Sen Genel Sekreteri Ali Bülent Erdem tarafından yapılan basın açıklaması şöyle:"Anayasanın tanıdığı sendika kurma hakkını kullanan çiftçilerin kurdukları sendikaların üst örgütlenmesi Çiftçi Sendikaları Konfederasyonu 5 Mart 2009 günü Ankara 8. İş Mahkemesi’nin kararıyla kapatıldı. Biz çiftçi sendikalarını ve konfederasyonunu açarak tarihsel sorumluluğumuzu yerine getirdik. Meclis ise gerekli iç hukuk düzenlemesini yapmayarak sorumluluktan kaçtı. Bu da gösteriyor ki, AKP hükümeti uyguladığı tarım politikalarıyla zor duruma düşürdüğü çiftçileri azarlayarak, hakaret ederek ve örgütlenmelerini engelleyerek tarihte yerini almakta ısrarlı.Biz çiftçiler "Usulüne göre yürürlüğe konulmuş milletlerarası anlaşmalar kanun hükmündedir.” diyen Anayasa’nın 90. maddesinin ve sendikalar yasasındaki “…işçi, işveren ve çalışanlar…” ibaresindeki çalışanlar kelimesinin açık olarak tanıdığı hakka dayanarak, yasalara uygun olarak sendikalarını kurmuşlardır. Hükümetler ise imzalanan uluslararası anlaşmalara uygun iç hukuk düzenlemelerini yapmayarak, Anayasa’nın 90. maddesi ile kazanılmış hakları engellemektedir. Sendikalar Yasası’nda iç hukuk düzenlemesinin yapılmaması Çiftçi Sendikaları Konfederasyonu’nun kapatılmasının gerekçesi olmuştur. Çiftçilerin örgütlenme hakkı engellenerek 20 milyon çiftçi yok sayılmıştır.Görüldüğü gibi, meclisin asli görevi olan yasama görevini yerine getirmemesinin ceremesini çiftçiler çekmektedir. Meclis ve hükümeti görevlerini yerine getirmeye davet ediyoruz! Uluslararası anlaşmalara laf olsun diye imza atılamaz. İmzalar gereğinin yapılması içindir ve bağlayıcıdır. Sayın milletvekilleri; Türkiye’deki ilk çiftçi konfederasyonunun kapatılmasına engel olacak iç hukuk düzenlemesini yaparak sorumluluğunuzu yerine getirin. Çiftçi Sendikaları Konfederasyonu olarak meşru mücadelemizle birlikte elbette hukuksal mücadelemizi de sürdüreceğiz. Hukuksal süreç devam etmektedir ve bizler de temyiz hakkımızı kullanıyoruz. Çiftçilerin örgütlenmesini engellemeye yönelik bu uygulamalarla ilgili olarak, Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO), Avrupa Parlamentosu ve Uluslararası Sendika Konfederasyonu (International Trade Union Confederation - ITUC) nezdinde girişimlerde bulunacağımızdan da kimsenin şüphesi olmamalıdır.1- Fransa, çiftçilerine 1884 yılında sendika kurma hakkı tanımıştır.2- Çiftçi Sendikaları Konfederasyonu dünya çiftçilerinin çatı örgütü La Via Campesina’nın üyesi ve Avrupalı çiftçilerin örgütü La Via Campesina Avrupa Koordinasyonu’nun 25 kurucu örgütünden biridir. Kapatma kararı bu uluslararası örgütleri de bağlamaktadır. 3- Avrupa Birliği çiftçilerine oranla 1/10 oranında desteklenen ve sendikaları kapatılarak örgütsüzlüğe mahkum edilen çiftçilerimizden AB çiftçileriyle rekabet etmesini beklemek siyasetçilerimiz ve hükümet mensupları için gerçekten inandırıcı mıdır?.. Avrupa Birliği’ne girmeyi hedef almış hükümetin, Avrupa'da 100 yılı aşkın bir süre önce elde edilmiş olan çiftçilerin sendikalaşma hakkını ülkemizde tanımak istememesi, gerekli hukuksal düzenlemeleri yapmayarak engellemeye çalışması, kendileri için bile açıklamaya muhtaçtır.Türkiyeli çiftçilerin mücadelesi devam ediyor. Çiftçiler hak mücadelelerini sendikaları aracılığıyla inatla sürdürmekte, sendikalarını kapattırmamakta kararlıdır.Bu haklı mücadelemizde tüm dost örgütleri, yüreği bu ülke için çarpan çiftçi dostu milletvekillerini, aydın, sanatçı ve bilim insanlarını yanımızda olmaya çağırıyoruz."Saygılarımızla

Çiftçi Sendikaları Konfederasyonu Yönetim Kurulu

GÜNDEMDEN DÜŞMEYECEK OLAN ESKİ BİR YAZIM

2009-03-07T09:29:00.011+02:00

Düzgün işleyen platformlardan biri; Beyoğlu Platformu... İkisi İngiliz bir grup akademisyen ile Galata üzerine konuşuyoruz. 'Beş Benzemez' kamu bileşenleriyle, 'çoktan seçmeli' STK toplamından oluşan bir platform... Çalışkan ve bir üretken zemin...

Yıllar önce bir yazı yazmıştım. Bizimkiler arasında; örneğin 'Sol Gazete' isimli internet medyasında bir ay kadar falan asılı kaldıktan sonra, duyguları bile terazileyen bir okur tarafından 'ispiyonlanınca' duvardan düştük. Arkadaşlarımız yazımızı indirdiler... Biz de bi'miktar alındık. Küstük falan ama şimdi gayet iyiyiz :-) Yazıyı parlak (!) güncelliği nedeniyle bir daha yayımlıyorum...

AYIYLA GERDEĞE GİRMEK

NASILDIR, BİLİR MİSİNİZ?
Ben biliyorum desem, beni tanıyanlar yadırgamaz da; tanımayanlar, sadece okuyucu/tanış olanlar iyice bir kuşkuyla yazıyı okumayı sürdürürler… Hazır olun lütfen, yanıt geliyor: Yerel yönetimlerle veya kamuyla bir biçimde işbirliğine girenler; STK temsilcisi veya uzman kişi olarak proje bazında bir kerelik bir ilişki yaşayanlar bile, ciddi hasar görür… Arada sevgi, şefkat ve karşılıklılık içeren hiçbir anlayış noktası bırakmadan sizi harap eder, köşeye bırakırlar… Tamam, hepsiyle ve her zaman böyle olmaz ama, bir kere ilişkiye girdiniz işte… İşin fenası, eskiden basının yaptığı gibi gözünüze bant çekip kenara bırakmadıkları için; hatta siz kendinizi fazlasıyla ortaya attığınız için olsa gerek, olayın ayrıntısına kimse bakmadan yargıya varılır:”Eeee, kardeşim! Ayıyla temasa geçmeyecektin… Böyle benzetirler işte”…
Şimdi sevgili masum okur olaya nasıl hakim olduğumu size anlatayım: Aslında ben de masum değilim çünkü sürece pek hakim olamadım… Güzelim –güzelliği rengarenk ve çok yamalı bohçaya benzediğinden- partimle olan ilişkilerimi yavaşlatıp, hatta siyaseti savaş karşıtlığına indirgeyip kendimi sivil topluma verdim… İşte bizim taraflarda ‘özeleştiri’ denilen, ‘o’ taraflarda da nedamete mukabil olan şaşkınlıkla dolu deneyim süreci böyle başlamış oldu…
Sivil toplum, Sefil toplum…
Ne proje önerirseniz önerin, belediyenin parası olmaz… Çok mümkün, çünkü kamunun parası yoktur! Bu temel bilgiyle her zaman karşılaştığımız için, para olmadığını; finansman için sponsora başvurmamız gerektiği sabit bilgisi, masanın ortasına –bir daha kalkmamak üzere- bırakılır. Sponsor dediğiniz ne ki; o da başına gelecekleri biliyor: “Köprüyü geçinceye kadar, yerel yönetimde gördüğü her etkili kişiye ‘dayı’ diye sesleniyor”… Bu tespit de hallice bir tespit oldu. Devamla… Vergisini ödeyen, ilişkileri açık ve temiz olan niye sponsor olsun! Yani, ‘zoraki sponsor’, niye olsun… Zaten, meşrebine uyduğunu varsaydığı kimi kültürel, sportif işlere daima giriyor ve fayda çubuğunu kendine eğiyor. Çünkü öyle istiyor. Kimse zorlamıyor…
Para isteme benden, buz gibi soğurum senden…
Sponsor kapısını tıklatmak gibi bir ‘iş’ niye gönüllü STK üyesinin olsun, diye bir soru gelebilir. Gelmesin… Çünkü, STK gönüllüsü arkadaşlarımız bir projeyi önerdiklerinde bu konuda duyarlık gösterebilecek kesimleri bilirler… Çoğu gönüllü, aslında akademi çevrelerinden, basından, reklamdan ve benzeri/yakın sektörlerden geldikleri için ‘rasyonel’ kurmayı ve kim, kimin dızdızıdır meselesine yıllarca kafa yordukları için; tam da zurnanın zort dediği yerde bildiklerini dökerler… Böylece malum kişiler ‘saniyesinde’ ilgili zevatla bir araya gelir ve sponsorluk işi aklınızdan geçmediği çapta hacimli ve çarçabuk gerçekleşir… Siz, marifetlerinizin güdüklüğüne yanarsınız. Hatta, fazladan iki okulun duvar boyası bile çıkar… Ama yerel yönetim, kasasından tek kuruş çıkarmaz… Hatta, karaborsa dönemlerinin zulacı esnafı gibi; ne görünür kasadan ne de görünmez kasadan, özetle; ‘Kasa Abi’nin cebinden bir şey çıkmaz… Çünkü, bu işler yasanın elvermediği ama ‘vicdanların onayladığı’ biçimiyle yürüdüğü için, hiçbir kasadan hiçbir biçimde para çıkmaz… ‘Kültür-sanat etkinliklerini, sosyal projeleri ve benzeri etkinlikleri önerenler finanse eder’ yaygın anlayışıyla ya sümen altı durumu, ya pamuk elle cebe icrası başlar…
Bende bir ben var, benden içeri…
Süleyman Nazif’in yergilerinden bir dizeyi arabaşlığa taşıdık. İyi mi yaptık; evet, iyi yaptık? Bu noktadaki özeleştirel yazımızın ‘durum tespiti’ bölümünden biraz daha ilerleyebilmemiz için bir başka gerçekliği daha halkımızın masum bilinçaltına veya ‘cılız dağarcığına’ atmamız gerekiyor… İçimizdeki Bizanslılar… Evet, ‘içeriden bilgi sızdırma’ evresine sıra gelmiştir… İçtiğimiz kahvenin kırk yıl hatırı tabii ki vardır ama ‘bizanslı’ ortağımızla hatır gönül meseleleri için 1000 küsur yıllık bir geçmişe gerek vardır… Bu nedenle projenizi iyi anlatın ama asıl konuya bir türlü gelmeyin! Ser verip, sır vermeyin!..
“Ele güne karşııı, yapayaaalnız/Tam tırı tırı tımmm…!
İflah olmaz STK gönüllüsü, bir projeyi ortaya attıktan sonra meselenin bir vakit terazilenmesini bekler… İş, pişmelidir… Bu arada, ‘dünyanın ateşten bir top olduğu dönemlere’ uzanan soyutlamalar ve anılarla iş iyice sulan.., pardon ayrıntılandırılır… Taa ki, siz işin dizginlerini elinize alıncaya değin… Bütün çerçeveye egemen biri olarak bu etkinliğin nasıl gerçekleşmesi gerektiğini uzun uzun ve bir çok defa anlatırsınız… Tarafları susturursunuz… Bütün yakın çevrenizi, onların enerjilerini bu işe ayırmalarını sağlarsınız…
Sonra, gene birileri ininden çıkar ve bunu ‘tanıdık bir ajansa’ verir… Her şeyiyle sizin önermelerinize benzer bir iş olarak, bir ajansa gider ve parası –inanmayacaksınız ama- belediyeden çıkar… Harcadığınız emekle ortada kalır mısınız; hem de gözlerinize bant bile çekilmeden. Sonra eş dost arasına çıktığınızda sinirlerinizin tel tel olduğunu kimse hesap etmez ve arkadaşlarınız sizi makaraya sarar: “Vay hacı baba, şam tatli kaç para?”…

ÖNCE 'TAŞ TAŞ ÜSTÜNE KOYALIM' DİYORUZ... SONRA AKLIMIZA DÜNYAYI KURTARMAK GELİYOR

2009-03-07T09:18:00.005+02:00

Dün ne yazık ki, editörüm tarafından 'gözyaşlarıyla' kapandığı bildirilen Natura isimli mimarlık dergisine, iki yıla yakın zamandır her ay 'İstanbul 2010' yazıyorum. Son yazımda da gelişmelerin haberini vermiştim: "Amorf büyümenin sonu; sorunlar geliyor"... Devlet ve STK işbirliği bir kez daha fosss çıkmış oldu... Bana gelen açıklamayı sizlerle paylaşmak istiyorum...

Değerli basın mensubu, İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Yürütme Kurulu Başkanı Sayın Nuri M. Çolakoğlu, Yürütme Kurulu Üyeleri Sayın Gürhan Ertür, Sayın İskender Pala ve Sayın Metin Sözen kendi istekleriyle görevlerinden ayrılmışlardır. İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti sürecinin en başından bugüne, projeye çok önemli katkıları bulunmuş bu değerli isimlere çok teşekkür ediyor, kendilerinin bundan sonraki dönemde de değerli fikir ve önerileriyle yanımızda olacaklarına inanıyoruz. Halihazırda Danışma Kurulu üyelikleri devam eden kamuoyunun da yakından tanıdığı Sayın Çolakoğlu, Sayın Sözen, Sayın Ertür ve Sayın Pala’nın İstanbul’a yakışır bir Avrupa Kültür Başkentiliği sürecinin gerçekleştirilmesi adına her türlü desteği vereceklerinden şüphemiz yoktur. Boşalan Yürütme Kurulu üyelikleri ile ilgili çalışmalar bugünden itibaren başlatılmıştır. Yürütme Kurulu’nun yeni üyeleri, Danışma Kurulu’nun sivil toplum temsilcileri ve diğer üyeleri arasından, Danışma Kurulu tarafından yapılacak seçimle en kısa süre içerisinde belirlenecektir. Yürütme Kurulu Başkanı ise, 9 kişiden oluşacak yeni Yürütme Kurulu üyeleri arasından Koordinasyon Kurulunca belirlenecektir. 2 Kasım 2007 tarihli ve 5706 sayılı kanunla kurulmuş olan İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı, güçlü mevzuat altyapısı, İstanbul’a yakışır doğru projeleri üretmek için uzman isimlerin yönlendiriciliğinde çalışan yaklaşık 100 kişilik güçlü ekibiyle, İstanbul’un tarihi ve kültürel değerlerini geleceğe taşıma ve kentin kültür-sanat altyapısını geliştirme hedefiyle yoğun tempolu çalışma düzenini sürdürmektedir. Kamuoyunun bilgisine sunarız. İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı
Ayşe Dural, Grup 7, Medya İlişkileri Yönetmeni

LÜTFEN EKRANA TÜKÜRMEYELİM! RİCA EDİYORUM

2009-03-07T08:40:00.008+02:00

Başarısız nü ressamı, darbecilerin en moronu ve 'demokrasi kahramanı' kankası... Evlerden uzak olsunlar...

Kenan Evren'in adı okullardan -galiba- kaldırılıyor.

Evren yerine Erdal Eren koyulmasını bekliyoruz

İzmir İl Genel Meclisi, '12 Eylül' ve 'Evrenpaşa' ilköğretim okullarıyla Kenan Evren Anadolu Lisesinin adının değiştirilmesi için 'temenni' kararı aldı.
Alınan bilgiye göre, İzmir İl Genel Meclisinin dünkü toplantısında gündem dışı söz alan CHP'li meclis üyesi Gülşen Korkmaz Kahraman, 12Eylül 1980 askeri darbesinin ülke demokrasisini kesintiye uğrattığını; insanlara zulüm ve baskılar yapıldığını söyledi. O dönemde 1 milyon 683 bin kişinin fişlendiğini, 650 bin kişinin gözaltına alındığını savunan Kahraman, şöyle konuştu:
'Toplumda böylesine ağır tahribata neden olan bir darbenin ve darbecilerin isimleri okullarımıza verilmiş, tarihimizdeki bu karaleke ölümsüz kılınmaya çalışılmıştır. Demokrasinin beşiği olan İzmir'de Narlıdere 12 Eylül ve Yamanlar Evrenpaşa ilköğretim okullarıyla, Gültepe Kenan Evren Anadolu Lisesi bulunmaktadır. Bugün gerçek darbeciler halen Cumhuriyet balolarına davet ediliyorken, ülkede sahte darbeciler yaratıldı ve bu insanlar işlenmeyen bir suçun bedelini şimdiden ödemeye başladılar. Uzun gözaltılar, iddianame tekniğine aykırı iddianameler, neyle suçlandıklarını bilmeden tutuklanıp halen de haklarında iddianame düzenlenmeyen insanlar var. Eğer hepimiz demokrasinin tüm kurum ve kurallarıyla işlemesinden yanaysak, darbenin ve darbecilerin izleri en azından güzel İzmirimiz'den, okullarımızdan silinsin ve o okullarda okuyan çocuklar, 'Bu 12 Eylül iyi bir şey olmalı ki okullarımıza ismi verilmiş' diye düşünmesinler.'
-KARAR OYBİRLİĞİ İLE-
Söz konusu okullara 12 Eylül döneminde idam edilen Erdal Eren, eski Gültepe belediye başkanlarından Aydın Erten ve şair Nazım HikmetRan'ın adlarının verilmesini öneren Kahraman, 'darbeler nedeniyle bukadar travma yaşamış bir ülkede yeni darbeler olmasın, sahte düşmanlar yaratmayalım' dedi.
Konuşmanın ardından İzmir İl Genel Meclisi Başkanı İsmail Yılmaz, darbe yıllarının kötü yıllar olduğunu, ancak okulların isimlerinin Milli Eğitim Bakanlığı tarafından belirlenmesinin uygun olacağını ifade etti.
AK Parti Grup Başkanvekili Ali Naci Erdem'in de Gülşen Korkmaz Kahraman'ın konuşmasını destekleyici sözlerinin ardından, meclis üyeleri oy birliğiyle okul isimlerinin değiştirilmesi yönünde temenni kararı aldı

HACI HÜSREV MUHTAR ADAYIMIZ; AGUŞ...

2009-03-06T10:47:00.003+02:00

Adayların tanıtım ve iddialarına yönelik mesajları geliyor. Bir dostumuzdan gelen bir not da Dolapdere havalisinden; Hacı Hüsrev'den geldi. Bir muhtar adayından...

Değerli arkadaşlarım bu seçimlerde benim adayım Aguş...Nerden çıktı bu demeyin ne olur... 29 Martta yerel seçimler var.. Bir de İstanbul'un göbeğinde hemen hepimizin bildiği meşhur Hacı Hüsrev Mahallesi. Doğal olarak da muhtar adaylarımız. Mahalleli olmak başlı başına suçlu olman için yeterlidir.Başkaca bir suç işlemene gerek yoktur. Yoksulluk, işsizlik,ve sefaletin buluştuğu bu mahallede üstüne üstlük buçuk milletten oluşun da eklenirse,geriye bir tek sürünmek kalır. Başka da şansın yoktur. Mao Selahattin, Muhteşem, İsmail Hakkı Keresteci falan bilir TİP döneminde en çok oy bu mahalleden çıkardı Istanbul'da... Parti içinde, Zehra Kosova ablamız, Ekrem Şıkak abimiz (51'tevkifatında daha TKP'li idi), Fatma ablamız, tersaneden Fehmi abimiz bu mahalledendi. Devrimcilerin kalmak için de bu mahalleyi tercih etmesinin bir nedeni de öyle kolay kolay polis giremediğindendi. Romanların topluca avukatlığını yaptığımdan, bugün yolum düşmüştü oraya... Ekte size işte yeni adıyla İstiklal mahallesinin muhtar adayını takdim ediyorum. O birlikte başarabiliriz öyküsüne pek inanmıyor... Ama kendisinin secileceğinden adı kadar emin. Ben orada oturmasam da kendisini destekliyorum, desteğinizi de bekliyorum... Sevgilerimle. Av. Uğur Olca

SAPLA SAMANI KARIŞTIRAN HOCALAR ÜZERİNE

2009-03-05T08:50:00.009+02:00

Bana aşağıdaki mesaj geldi. Sahibi çılgın gibi telefonla arıyor; tanıştığımız herkese beni 'şikayet ediyor'... Koskoca hoca, alemde herkesin bildiği bir isim. Ama artık iyi bilinmeği bir gerçek... Olmadı eposta üzerinden aşağıdaki notu yazıyor... İbret olsun diye...

"Sayin Adnan Genc... Tarafima gonderdiginiz metin benim goruslerime ters dusmektedir. Bu gune kadar demek ki birbirimizin ne dedigini anlayamamisiz. Ben yillardir sol liberalizmin, post-marxizmin ve post-modernizmin elestirisini yapmaya calisiyorum. Bu metin ise buram buram yukaridaki ozellikleri yansitiyor. Ben kendimi neo-marxist olarak tanimliyorum. Keynesyen iktisati Marxizm ile butunlestiren bir yol. Post-modernizmden beslenmeme ragmen kendimi bir modern olarak tanimliyorum. Sizlere kolay gelsin. İmza: Hamza"...

Sözü edilen metin sol üzerine araştırmalar yapan bir grubun kendini tanımladığı bir metnin dağıtımına ilişkin... Yani, 50'şer kişilik listelerle bu konuda -yukarıdaki arkadaşın da belirttiği gibi- kafa yoran, kalem oynatanlara yolladığımız bir metin. "Aa, siz hakikaten liboşmuşsunuz" da diyebilirdi. Yok, vızıldanıp duruyor... Üstelik yılların akamisyeni... Diyor ki, "Beni, post marksist Yıldırım Türker ile aynı listeye niye koydunuz?"... Deli, yani... Yahu hoca, bu bir ileti zinciri. Gidiyor da gidiyor... Önündeki isim hakiki bir marksist peşindeki de bilgi sahibi olsun da 'dünyalara aysın' diye, yolladığımız 'fukara bir gazeteci'... Ne oldu yani, paçana çamur mu bulaştı; herkes seni şimdi kınayacak mı; senin daldandala atladığın gibi görüş değiştirdiğin falan mı sanılacak? Zaten öyle değil mi, hocam? Sosyaldemokratlara akıldaneliği yapıp, kulislerde anahtarcık olmuyor musun? Kimsenin kaale almadığı... Son dakikada hızlanan trene binmeye çalışmıyor musun? Bu yakışıyor da, yüzlerce insana giden ileti de adın bulununca, 'Ay, kirlendim' mi, oluyor? Maşaallah sayın hocam...

RAHMETLİ HEM SANAL HEM DE BANAL'Dİ...

2009-03-05T08:16:00.004+02:00

Valla, fotoğrafa 1-2 dakika bakıp ne yazayım, dedim? Sonra modern iletişimin en sahici ve kalıcı aracına karşı duyduğu vefayı cisimleştiren arkadaşa dua okuyayım, dedim. Rahmetli hâlâ iletişimi sürdürüyor. Gerçi, Tanrı onu 'delete' edivermiş ama o gene de zuhur etmeye çalışıyor... Yeraltının ışıkları çalışkan bir 'flash' gibi gözüne gözüne çakıversin... Amin

ÖLMEKTE OLAN DİLLER ÜZERİNE... HAZİN BİLGİ

2009-03-05T00:53:00.004+02:00

Kaybolan kültürler, biyoçeşitliliğe ilişkin yerel bilgilerin de kaybolmasına neden oluyor. Bir dilin gelişebilmesi ve insanlık alemine kültürel ve teknolojik olarak katkı koyabilmesi kuşkusuz ki önce baskı altında olmamasıyla mümkün. Anadolu’da konuşulan diller üzerindeki anlamsız yasakları bir yana bıraksak bile, Türkçe'nin yaratıcılığının önünde ne engeller var acaba, dünya sanat ve bilim üretimine gereken katkıyı koyamamasında? Kendi kendimize ürettiğimiz korkular ve bunun getirdiği yasaklar dillerin gelişmesinde ve üretkenliğinde ciddi bir engel olmasın sakın? İlginç bir makaleyi ve 4 Mart tarihli Radikal'de yayımlanan bir haberi paylaşmak istedim... Aslında her nasılsa denk geldiği için bir haber daha vermek isterdim ama bulamıyorum. Türkiye'deki ölen dilleri de hacimli bir biçimde veren başka bir haber daha vardı... Ermenice ve Hemşince de Türkiye için ölen diller arasında gösteriliyordu... Eh! Dil denince de aklıma Einstein'in meşhur fotoğrafı geldi. Onu koyuverdim :-)

DİLLER DE ÖLÜR...
Uğur HÜKÜM
Paris – Diller de insanlar, toplumlar gibidir. Doğar, büyür, gelişir, güçlenir, yaşar, yaşlanır, yıpranır ve hatta ölür, ölebilir. Her birinin ömür süresi, kaderi, sonu aynı uzunluk ve boyutta; görkemi, gücü ve de iktidarı aynı çapta ve mekanik biçimde olmaz, olamaz. Bilinen insanlık tarihi kadar eski bir dil olmadığı gibi, hangi dilin, ne hız ve çoşkuyla, ne kadar yaşayacağını önceden kestirmek dünyanın sonunun ne zaman geleceğini iddia etmek derecesinde bir cüretkârlık sayılabilir. Ama UNESCO ve konunun yaygın tanınan en uzman kuruluşu, ABD merkezli SIL International – Ethnologue (*) verilerine bakarsanız, bildiğimiz ölmüş diller olduğu gibi, gözümüzün önünde can çekişen, hastalanan, yok olmaya yüz tutan, zayıflayan diller de mevcuttur. İnsanlığın, ortak kültür varlıklarımızın bir parçası olan, kültürün demirbaş bir bileşenini oluşturan dillere artık bilinçli olarak sahip çıkma zamanı gelmiştir. Zira Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Kurumu UNESCO’nun yayımladığı dünya dillerinin durum raporu diyebileceğimiz, “2008 – Dünya Tehlikedeki Diller Atlası”na (**) göre, günümüzde bir biçimde “tehdit” altında tam 2498 dil vardır. Hatta UNESCO adına çalışmanın eşgüdümünü yapan Avustralyalı dilbilimci Christopher Moseley’in güncellemesi bu sayıyı 2511’e yükseltmektedir. Kesin sayılar üzerinde anlaşmak her zaman kolay olmasa da, UNESCO’nun yalanlamadığı, Ethnologue ‘un yayınladığı en taze bilimsel veriye göre yeryüzünde tespit edilebilmiş 6912 dil mevcut. 6 milyarı aştığı varsayılan dünya nüfusunun yüzde 4’ü kayıtlı dillerin yüzde 96’sını kullanıyormuş. Bir başka deyişle dünyanın yüzde 96’sı da diğer yüzde 4 dille iştigal ediyor, anlaşıyor. Yani yaklaşık bir hesapla 5,7 milyarı aşkın dünya vatandaşı esas itibariyle 320 dili konuşuyor. UNESCO Atlası geriye kalan 6600 dilden neredeyse 2500’ünün bir biçimde tehlikede, yok olmak tehditiyle karşı karşıya olduğunu anlatıyor. Örgüt tehditin vahamet derecesini ölçebilmek için “Yaralıdan Ölmüşe” 5 seviye belirlemiş. Hafif yaralı diyebileceğimiz “Hassas/Kırılgan” 607 dil var. Sayısı en yüksek katman, hastanelik derecede yaralılar, “Tehlikede” 632 dil. “Ciddi Tehlikede” olan dillerin sayısı da 502. Yoğun bakımda olması gerekenler “Vahim Derecede Tehlikede”, kritik durumda olanlarsa 538’i buluyormuş. Son üç nesilde yani yaklaşık 60-70 yıldaysa 220 dil de sizlere ömür! “Ölmüş”, resmen yok olmuş. Başka biçimde tasvir etmek gerekirse, örneğin “Hassas” gruptaki diller çocuklar arasında, ancak aile ve eviçi gibi sınırlı mekânlarda konuşuluyormuş. “Tehlikede”kiler artık evde çocuklara dahi ana dil olarak öğretilmeyen dillermiş. “Ciddi Tehlikede” olanları yalnızca büyükanneler, büyükbabalar konuşuyor, ancak çocukları anlıyormuş. Fakat torunlar birkaç biçimde bilmiyorlarmış. Anlayanın ve konuşanın yalnızca büyükanneler ve babalar olduğu diller “Vahim Derecede Tehlikede”kileri oluşturuyormuş. İlk kez 1996, ikinci kez 2006 basılan Atlas’ın güncelleştirilmiş ve şimdilik yalnızca dijital temelde kamuya açık 2008 baskısında (kâğıt baskısı Mart’ta) verilen bilgilerden birkaç “Ölüm İlanı” aktaralım: İngiltere’nin Man adasında yaşayan Ned Maddrell’in 1974’te vefatıyla “Mança” konuşan kimse kalmamış. Yeryüzünde “Ubıhça” bilen tek kişi Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı Tevfik Esenç’in 1992’de ölümüyle bu dil de ölmüş. “Eyakça” da, Alaskalı Marie Smith-Jones’ın 2008’de gömülmesiyle toprak olmuş. UNESCO’nun Genel Müdürü Koïchiro Matsuura’nın da dediği gibi, “Bir dilin yitirilişiyle –insanlığın- maddi olmayan kültürel varlığının sayısız biçimleri de yok oluyor. Özellikle de şiir ve destandan, ata sözleri ve şakalara bir toplumun, bir cemaatin kültürel mirasını temsil eden sözlü, ağızdan ğza ifade ve gelenekleri yitirilmiş oluyor. Aslında dillerin kaybı insanlığın biyolojik çeşitlilikle (Bio-diversité) sürdürmeğe, geliştirmeğe çalıştığı yakın bağa da darbe vurmuş oluyor, Çünkü bu diller doğa ve evrene ilişkin bir takım özgün bilgileri de beraberlerinde götürüyorlar.” 1996 Atlası’nda 600, 2001 Atlası’nda 900 dilin, 2008’de ise 2500 dilin tehdit altında olduğunun vurgulanması, ilk bakışta son 10 yılda tehlikenin büyük oranda arttığının belirtisi gibi algılanıyor. Daha doğrusu geçen hafta Türk basınında çıkan sınırlı haberlerde böyle “kolaycı” yorumlara rastlanıyor. Halbuki konuya ilişkin bir açıklama yapan UNESCO Genel Müdür yardımcısı Françoise Rivière, “Son 10 yılda saptanan gerçek ve eğilimler durumun vahimleştiğinin göstergesi değil. Aksine tespit ve veri tabanımız hızla genişliyor. Araştırma yöntemlerimiz gelişiyor. Sahaya daha iyi giriyoruz ve tanıyoruz.” Bangladeş halkının dili uğruna 1952 yılında düzenlediği eylemlerin sembolik günü 21 Şubat’tan esinlenen BM ve UNESCO 2000 yılından beri her 21 Şubatı “Dünya Ana Dil Günü” olarak kutluyor. Bu tarih tehlikede ya da zor durumdaki dillerin yaşam ve gelecek mücadelesi açısından bir dönüm noktası oluşturuyor. 30 kişilik bir ekiple UNESCO’nun araştırmasını ve mevcut verilerin güncelleştirilme çalışmasını yürüten Christopher Moseley en büyük tehlikenin yaşandığı bölgelerin “paradoksal” bir biçimde, farklı diller açısından en zengin yöreler olduğu gerçeğinin altını çiziyor. Sırasıyla Hindistan 196, ABD 192, Brezilya 190, Endonezya 147, Çin 144, Meksika 144 ve Rusya 136 konuşulan dile rağmen dünyanın en yüksek “Tehlikedeki Diller” potensiyeli barındıran ülkelerini oluşturuyorlar. Uzmanlara göre ne sömürgecilik döneminde, ne de günümüzde İngilizce’nin ‘emperyalist’ amaçlı egemenliği yerel egemen dillerin varlığı kadar küçük dilleri tehdit etmiyor. UNESCO Genel Müdür yardımcısı Françoise Rivière, küçük dillerin “kökünün kurutulması” sürecinde iki belirleyici etken olduğunu ileri sürüyor: “1) Askeri: Bir grubun dünya görüşünü yok etme iradesi. 2) Psikolojik: Bir grubun baskın dilin egemenliğine girme arzusu.”
Dünyanın en çok dilin konuşulduğu yörelerinin başında 2269 dille Asya geliyor. Onu 2092 dille Afrika, 1310 dille Pasifik, 1002 dille Amerikalar ve ancak 239 dille Avrupa izliyor. Orantılı olarak en az tehdit gören bölgelerin başında Asya ve Pasifik okyanusu arasında yer alan Melanezya geliyor. 800’den fazla dilin konuşulduğu yörede 88 dilin nispi bir tehlike içinde olduğu gözlenmiş. Yaklaşık 2000 civarında dilin konuşulduğu Sahara altı Afrika’sında da önümüzdeki yüzyılda kötümser ihtimalle yüzde 10 bir kayıp yaşanabilirmiş. Ancak Doğu Afrika’da, Tanzanya’da Swahili, Endonezya’da Brassa dillerinin egemenlik kavgası veya yalnızca ekonomik anlamda bir hayatta kalma çabası 30-40 dilin “ölümü”nü getirebilirmiş. Tehlike bir kez daha siyasi ve iktisadi çıkarların yoğunlaştığı, çatıştığı bölgelerde ortaya çıkıyor. Ancak Atlas’ın da vurguladığı gibi durumlar çoğu zaman basmakalıp önyargılar veya ideolojik yaklaşımlarla açıklanamıyor. Örneğin 36 dilin konuşulduğu Türkiye’de 3 dil “Ölmüş”, 15 dil çeşitli düzeylerde “Tehlikede”. Ne ölenler, ne de tehdit altında olanlar ilk ağızda akla gelenler değil. Mlahsö (Türkiye ve Suriye lehçeleri), Kapadokya Yunancası ve Ubıhça Türkiye’de 1950’den bu yana ölmüş diller. “Hassas” olanlar Abhazca, Adigece, Kabartayça ve Zazaca. “Tehlikede” olanlar Abazaca, Batı Ermenicesi, Hemşince, Lazca, Pontus Yunancası, Romanca ve Suretçe. “Ciddi Tehlikede” olanlar Güney Balkanlar Gagavuzcası, Ladino/ Judeo-İspanyolca ve Turoyoca şeklinde sıralanmış. Aslında neredeyse ölmüş, artık Türkiye’de hiç kimsenin konuşmadığı Ertevin dilini de UNESCO “Vahim Derecede” kategorisine koymuş. 1980 yılında UNESCO’nun gerçekleştirdiği bir araştırma çerçevesinde Türkçe veya (Türkik) Türk Dilleri nitelenen Ural-Altay dilleri silsilesinin Altay altgrubunda yer alan dilleri konuşanların sayısı 200 milyonu aşıyordu. Ethonologue rakamlarıyla bugün doğrudan 150, dolaylı yani lehçeleriyle 200-250 milyon arası değişen bu kanat içerisinde Türkiye Türkçesi’nin yaklaşık 80 milyon civarında doğrudan bir nüfusu mevcut. Özellikle Rusya’nın bazı cumhuriyetleri, Sibirya ve Kuzey Asya’daki Türk dillerinin önemli bir kısmı “Tehlikedeki Diller” arasında yer alıyor. Bugün yeryüzünde sayılan 199 dili hayatta kalan 10 kişiden daha az insan konuşuyormuş. Halbuki Françoise Rivière’in de vurguladığı gibi, bugün dünyanın bir çok yöresindeki çok sayıda dil yeniden canlanmakta. Kişilik UNESCO Atlası’nda da görülebileceği üzere Fransa’nın Deniz Ötesi topraklarından Pasifik adalarından Yeni Kaledonya’da tekrardan hayat bulan Sişee, Peru’da güçlenen Aymara ve Keşua veya Yeni Zelanda’da Maori, Paraguay’da Guarani dillerini yeniden doğuşların örnekleri olarak zikretmiş. Bilindiği kadarıyla sözgelimi Türkiye’nin herhangi bir yerel diller koruma programı ve de isteği yok. Bir ülke topraklarında yaşayan dillerin, “Her ülkenin ulusal varlığı ve evrensel zenginliğe katkısı olarak algılanması gerektiği, eğitim ve kültür politikaları geliştirilmediği sürece ölmeye mahkum diller olduklarını” savunan bayan Rivière şöyle ilginç ve düşündürücü bir görüş daha eklemiş: “İrili ufaklı bütün dillerin geleceği, her şeyden önce onu konuşanların, onu kullanmaktan duyacakları gurura bağlıdır”.
RADİKAL'DE YAYIMLANAN HABER...
2500 dil yok olma tehlikesiyle karşı karşıya... Livonian dilini bilen kişi sayısı bir. Ekvator’un dili olan Andoa’yı konuşan 10 kişi kalmış. Ned Maddrell adlı bir balıkçıysa Manx dilini konuşan son kişi
Kanlı ortaçağdan 20. yüzyılın ortalarına kadar ‘Livonian’ Baltık denizinin doğusundaki binlerce kişinin diliydi. İşgalciler gelip gittiler, hükümdarlar geldi ve geçti ama bölgede yaşayan azınlığın dili olan bu dil varlığını sürdürmeyi başardı. Derken İkinci Dünya Savaşı başladı ve önce Naziler sonra Sovyetler bölgeyi işgal ettiler. Livonian adlı bu dili konuşanlar Rusça öğrenmeye zorlandı. Günümüzdeyse bu dili ana dili olarak öğrenmiş kişi sayısı bir. Sadece bir kişi bu dili ve bu kültürü içinde yaşatıyor. Livonian dilinin yok oluşu korkunç savaşların, işgallerin ya da küreselleşmenin olağan bir sonucu olarak görülebilir. Zaten başlangıçta dili konuşan fazla bir insan yokmuş denilerek gözardı edilebilir. Oysa -bir dilin yok oluşunu hangi nedenlere bağlarsanız bağlayın- artık kabullenilmesi gereken ürkütücü bir gerçek var: Bunlar şaşırtıcı manzaralar değil. The Guardian, kaybolan diller üzerine yayımladığı bir araştırmayla sorunun ciddiyetine dikkat çekmiş ve kimsenin kendisini çok rahat hissetmemesi için bizleri uyarmış. Geçtiğimiz haftalarda Unesco dünyada konuşulan tehlike altındaki dilleri içeren ilk resmi listeyi yayımladı. Uzmanlardan oluşan bir ekibin yaptığı araştırma sonucu hazırlanan listeye göre risk altında olan 2500 dil var, bunlardan 500’ü kritik durumda ve 199’u on ya da daha az kişinin ana dili.
Katil diller hangileri?The Guardian tehlike altındaki dillerin, en az tehlike altındaki hayvan ve bitki türleri kadar önemli olduğunu ve yok oluşlarının, çeşitliliğin yok oluşu anlamına geldiğini yazıyor. (Topu topu iki bin kişinin konuştuğu bir dilin yok olmasına ne sakınca var demekle, herkes İngilizce konuşsa iletişim sorunu ortadan kalkar demek arasında fazla bir fark yok. Bu sorun, diller savaşı, çağın önemli var olma savaşlarından biri.) Atlas’tan Christopher Moseley bu durumu “Her dil ayrı bir düşünce biçimini, simgeleri, sesleri ve tüm bunların uyum içinde çalıştıkları kendine özgü mimariyi beraberinde getirir, bu o kadar hassas bir sistemdir ki sonsuza kadar kaybolup gidebilir ve bir daha geri getirilemez” şeklinde özetliyor. Modern dünyanın dillerin ölümü üzerindeki rolü büyük. Sağlıklı bir dil rahatlıkla ölebiliyor çünkü onu konuşanlar daha yaygın başka bir dile geçiş yapıyorlar. Bu durum işgal ya da göç sonucu gerçekleşiyor. Belki de bu nedenle hiç de şaşırtıcı olmayan biçimde riskin en yüksek olduğu iki ülke büyük bir ekonomik değişim geçirmekte olan Hindistan ve Brezilya. Bu değişimler çoğunlukla geleneksel yaşam biçimlerini değiştiriyor, insanları egemen dili konuşmaya itiyorlar. Unesco’ya göre bir dilin ölmesinde, o dili konuşan insanların kültürleriyle, miraslarıyla yeterince gurur duymamaları veya o dili konuşanların ‘katil diller’ denilen İngilizce, Fransızca ve İspanyolca benzeri çoğunluk dillerini benimsemeleri gibi etkenler söz konusu olabiliyor. Ama Unesco’ya göre bu son araştırmayla dil bilimciler artık hangi dillerin neden yok olmakta olduğunu tespit ettikleri tespit etmeye başladıkları için artık bir umut var. Yeniden hayata dönen diller de var. Bunlardan ilki 20. yüzyılın ikinci yarısında yükselişe geçen İbranice. Onu Katalan, Welsh ve Breton dilleri takip ediyor. Dünyanın dört bir yanındaki topluluklar kültürlerini ve dillerini korumak için savaşıyorlar. Ama bazen savaşmak yeterli olmuyor. Unesco’nun listesine göre Ekvator’un dili olan Andoa’yı konuşan 10 kişi kalmış. Ned Maddrell adlı bir balıkçıysa Manx dilini konuşan son kişiymiş ve 1974’teki ölümünden önce kaydettiği cümleler haricinde Manx’tan geriye hiçbir şey kalmamış. Konuşan sadece bir kişinin kaldığı diğer dillerse Unesco’nun listesine göre şunlar:Wintu-Nomlaki: Kuzey Kaliforniya Kızılderili dillerinden. Yaghan: Şili’de konuşulan dillerden. Kaixa: Bu dili konuşan son kişi olan Brezilyalı 78 yaşındaki Raimundo Avelino Unesco tarafından koruma altına alındı. (Yöre halkı Portekiz fethinden bu yana geçen yıllar içerisinde yavaş yavaş ana dillerini bırakarak Portekizceye geçmişler.)

ALTINCI KOZA İNŞAAT'IN KİŞİLİK HAKLARI ÜZERİNE

2009-03-04T09:48:00.007+02:00

Fotoğrafta suni bir gölet var. Altıncıların zehirli sularını tutuyor...

Arkadaşlar merhaba

Sevgili dostum ve İzmir Birlikte Başaracağız Platformu'nun büyükşehir belediye başkan adayı Av. Arif Ali Cangı'nın bir yazısından ders çıkararak; bütün çevreci duyarlı kesimlerle birlikte 21 Nisan saat 10'da İstanbul Adliyesi önünde olmak gerekiyor... Birçok yerde arkadaşlarımız mücadele veriyor ve kazanımlarda sağladılar. Bu mücadelelerin yanında olmak gerekiyor.

KOZA'nın KİŞİLİK HAKLARINI İHLAL ETMİŞİZ,

70.000,00 TL. TAZMİNAT İSTİYOR! DAVALIĞIZ...

Aşağıda yer alan Evrensel Gazetesi haberleri nedeniyle Koza Altın İşletmeleri A.Ş.> a.. Evrensel ve Özer Akdemir'den 40.00,00 TL.> b.. Erol Engel'den 10.000,00 TL.> c.. Hasan Gökvardar'dan 10.000,00 TL.> d.. Arif Ali Cangı'dan da 10.000,00 TL.> manevi tazmşnatı almak için dava açmış.>> Dava dilekçesi bugün Hasan Gökvardar'a tebliğ edildi. Diğer davalılara henüz tebliğ edilmedi.>> Dava İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/40 Esas sayılı dava dosyası ile görülecek.> İlk duruşması; 21 Nisan 2009 saat 10.00>> Davanın amacı, Koza aleyhinde olabilecek açıklamaların yapılmasını engellemek, açıklamaların haber olmasını önlemektir.>> Anayasa'nın 56. maddesinde düzenlenen çevre sağlığını ve çevre kirlenmesini önleme ödevi aynı zamanda yurttaşa başvuru yapma, kamuoyu oluşturma, yetkilileri uyarma görevi de verir.>> Davaya konu edilen haberlerin amacı da tarafımıza ulaşan bilgiler üzerine İzmir Çevre İl Müdürlüğü yetkililerini harekete geçirmek, gerekli denetimleri yamalarını sağlamak, olası felaketleri önlemektir.>> Nitekim bu haberler üzerine Çevre İl Müdürlüğü ekibi ikinci kez maden sahasında inceleme yapmıştır. 11.02.2009 tarihini taşıyan ikinci inceleme olayın üzerine üç gün sonra gerçekleşmiştir. Bu süre içinde galeriler, kapalı ocaka dolan suyun deşarj edileceği ortadadır. Dolayısıyla üç gün sonra yapılan incelemenin hiç bir önemi bulunmamaktadır. Olay 8 Şubat'ta telefon ile iletilmiş olmasına karşın üç gün gecikme ile inceleme yapılması Çevre İl Müdürlüğünün görevini gereği gibi yapmadığını göstermektedir. Bu haberler olmasa bu inceleme dahi yapılmayacaktı.>> Diğer yandan 11.02.2009 tarihinde yapılan inceleme tutanağında çok çarpıcı ifadeler de yer almaktadır.>> "...İşletmenin yeraltı galerisi çıkış suyundan, atık barajından, Dönek Deresi akış suyundan (derivasyon kanalı çıktısı) alınan su numuneleri ile atık barajının seddesinin beş ayrı noktasından alınan ve paçal yapılan numunelerin analizleri yapılmak üzere (akredite olmuş laboratuvarlarda) işletme yetkilisine teslim edilmiştir..."> Tutanaktaki işletme yetkilisi kim; Hayrettin Öğüt, yani numuneler şirketin adamına teslim edilmiştir.>> a.. Bu denetim mi oluyor? Ya da nasıl bir denetim bu?> b.. Ovacık'tan alınan numuneleri şirketin kendisi mi tahlil ettiriyor?> c.. Şayet şirket tahlil ettiriyorsa bunun doğruluğuna nasıl inanacağız?> d.. Bunu sorunca şirketin kişilik hakkını ihlal mi etmiş oluyoruz?> Bu tür davalar çevre hakkının savunulmasını zorlaştıran davalardır. Anayasada yer alan “düşünce kanaat hürriyeti”, “düşünceyi açıklama ve yayma hürriyeti” ile “sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı”nın kullanılması haksız eylem değil, demokratik toplumda bir yurttaş görevidir.>> Hakkında hiç bir mahkeme kararı uygulanmayan, hukuka aykırı biçimde ayrıcalık sağlanan Koza Altın İşletmeleri A.Ş. yurttaşların kendisine karşı anayasal haklarını kullanmalarına engel olmaya çalışmaktadır. >> AİHM’nin Vides Aizsardzības Klubs v. Letonya (başvuru no. 57829/00) kararında; “…Çevre Koruma Yasası uyarınca sahip olduğu “sivil denetçi” rolünü icra eden derneğin görevlerini etkin bir şekilde icra edebilmesi için kamuoyunu ilgilendiren meselelere dair bilgi yayabilmesi, kendi değerlendirmesini halka sunabilmesi ve netice de kamu makamlarının faaliyetlerine dair şeffaflığa katkı sunabilmesi gerekmektedir…” denilmektedir. >> AİHM bu tür kararları verirken, bizde kamu otoritelerini uyaran açıklamalar davayla karşılaşabilmektedir. Bu koşullarda Anayasa'nın 56. maddesinin ne anlamı kalacaktır?>> Dava haksız olduğu gibi, dava dilekçesi ile asıl bizim kişilik haklarımız ağır biçimde ihlal edilmiştir. Dava dilekçesi değil hakaretname. Dava dilekçesinde benimle ilgili değerlendirme şöyle; "...Müvekkil (Koza) ile yüzlerce dava ile hukuki ihtilafları bulunan ve altın madenciliği konusunda tek uzmanlığı; kamunun ilgili birimlerince verilen izin, ruhsat ve lisansları iptal etmek amaçlı dava açmak ve halkı madencilik faaliyetleri ve devletin madencilik faaliyetlerine izin ve ruhsat veren, denetleyen kurum ve kuruluşları aleyhine kışkırtma amaçlı çalışmalar yapmak olan Arif Ali Cangı isimli kişi...">> Çevre sağlığını, canlı yaşamını korumak amacıyla ve idarenin her türlü eylem ve işlemlerinin yargısal denetimini gerektiren hukuk devleti ilkesinin gereğini yerine getirmek de kötü bir şeymiş meğer.>> Davanın amacı bizleri yani yaşam savunucularını susturmaktır. Ama biz susmayacağız. Her koşulda ve her zaman yalamı savunmayı sürdüreceğiz.>> Haksız ve yersiz davanın reddedileceğini biliyoruz. Tabi ki hakaret içeren sözler nedeniyle gereken yasal başvurular yapılacaktır.>> Çocuklarımıza yaşanılası bir ülke, yaşanılası bir dünya bırakmak en büyük sorumluluğumuz.>> Arif Ali Cangı>> http://www.evrensel.net/haber.php?haber_id=45219> 10/02/2009>

HABERİN TAMAMI...

ZEHİRLİ İHTİMAL> Özer Akdemir> Bergama da korkulan oldu! Şiddetli yağmurlar sonrası taşan Geyikli Deresi Ovacık Altın Madeni’nin galerilerini doldurdu. Ağır metal ve siyanür bulaşıklı sular tarlalara boşaltıldı!..> Önceki gün yağan şiddetli yağmur Geyikli Deresi’ni taşırınca Bergama Ovacık Altın Madeni’ni sel bastı. Açık ocağı ve yeraltı galerilerini dolduran suların maden çalışanları tarafından tahliye edildiği, bu suların çevredeki tarlaları ve köy yollarını doldurduğu öğrenildi.> Konuyla ilgili görüşünü aldığımız madenin eski kamu ilişkileri müdürü Maden Mühendisi Hasan Gökvardar, madenin yeraltı galerisi ve açık işletmesinin zaten atık barajı kotunun altında kaldığını belirterek, “Atık barajından galerilere suların sızdığını düşünüyorum. Sel basmasından sonra maden galerilerinden tarlalara basılan suların atık havuzundan gelip gelmediğini nasıl ispat edecekler. Bu suların tahliye edilmeden önce kimyasal analizlerinin yapılması ve bu analiz sonuçlarına göre devlet yetkililerinin de şarja izin vermesi gerekiyordu. Oysa böyle bir analiz yapıldığını ve resmi izin verildiğini sanmıyorum” dedi.> İZİN VERİLMEMELİYDİ> Açık işletmede zaten asit maden drenajının olduğunu, bunun ise ağır metal kirliliği anlamına geldiğini dile getiren Gökvardar, “Bu sulara atık barajındaki siyanürlü sular da sızmış olabilir. Bu siyanür ve ağır metal bulaşıklı olma olasılığı çok yüksek olan sular da tarlalara, insanların içme sularının alındığı kuyuların olduğu bölgelere de şarj edilmiş. Devletin buna kesinlikle müsaade etmemesi lazımdı” diye konuştu.> FELAKET ENDİŞESİ> Haberi önceki gün EGEÇEP 2. Kurultayı sırasında aldıklarını aktaran EGEÇEP Yürütme Kurulu üyesi Av. Arif Ali Cangı da şunları anlattı; “Prof. Dr. Türkel Minibaş’ın Cunda’da yapılan cenaze töreninden dönen jeoloji mühendisi bir arkadaş, yolda gelirken altın madeninin olduğu bölgeden yoğun bir çamurlu su akışı olduğunu görüyor. Bunu bize ilettiğinde önce atık barajının yağmur suları ile taştığını düşündük. Durumu Çevre İl Müdürlüğü ve Valiliğe aktararak inceleme yapılmasını istedik. Atık barajının taşıp taşmadığı netlik kazanmadı ama madenin galerilerinin sel suları ile dolduğu, bu suların da tarlalara boşaltıldığı kesin.”> KAYGILIYIZ> Haberi alır almaz bölgeye gittiklerini belirten Bergama Çevre Platformu Sözcüsü Erol Engel de bölgeye gittiklerinde her tarafın sularla dolu olduğunu, Sağancı köyünün yolunun sular altında kaldığını gördüklerini dile getirerek, bu sulardan numune aldıklarını ve bunların analizini yaptıracaklarını kaydetti. Madenin açık işletmesi ve yeraltı işletmesindeki asidik kayaçların suları ağır metal yönünden kirlettiğine dikkat çeken Engel şu konulara dikkat çekti; “Maden işletmesi içerisinde bulunan atık barajının durumu belli değildir. Taşma durumu var mıdır? Barajda açık işletme/kapalı işletme arası iletişim var mıdır? Araştırılması gerekmektedir.”> Madenin şu an mahkeme kararı ile kapalı durumda olduğunu hatırlatan Engel, “Kapanan madende su taşkınları için ne gibi önlemler alınmıştır? Yörede yaşayan insanlar olarak, olası bir felaket için endişeliyiz! Meteoroloji yörede yağışların bu hafta boyunca devam edeceğini söylemektedir. Bu nedenle acilen devleti göreve çağırıyoruz” dedi.> Öte yandan Ovacık köyünden ulaştığımız Metin Dikmenoğlu ise madenin üst taraflarında, yüksek bir konumda olan Çakırlar köyünde olduğunu ve bütün ovanın sular altında kaldığını anlattı. (İzmir/EVRENSEL)

BİLİMİNSANLARI BİLE FATSA DİYOR? NİYEDİR?..

2009-03-03T11:05:00.006+02:00

Mimar Sinan Üniversitesi'nden, Murat Cemal YALÇINTAN 27 Şubat 2009 Birgün Gazetesi'ndeki köşesinde yazıyor. Gayet de güzel yazıyor ama yazısının şirazesinin tümden ve tek hamlede kaçmasına neden olan sihirli bir sözcük kullanıyor: Fatsa... Geçen haftalarda da gene genç bir araştırmacı Hade Türkmen aynı gazetede yazmıştı: Çamuru Fatsa Temizler... Solcuların paçasına yapışmış çamuru olsa gerek. Araştırmacı/hoca arkadaşlarımızın bilimsel diyemeyeceğim yaklaşım noktalarını artık kınamıyorum, yadırgıyorum... Söyleyeceğim lafların her iki araştırmacının yazdıklarıyla doğrudan ilgisi yok... Bir vesile oldu onlar... Lafım goygoyculara... Fatsa Belediyesi'ndeki 'demokratik ve katılımcılık modeli' küçücük bir uygulamaydı. Yapmasaydın da üç sokaktaki çamuru temizlemek zorundaydın... Yani, yapacak olduklarını yapıyor olman dağlara taşlara bir başarı değil... Halkla yapman ise popülizmden azade tutulacak bir örnek ama artık yeter! 30 yıl geçti ve solun içindeki bir zümrenin cilaladığı başka madalya yok... Ayıp. Hatta ayıptan öte kayıp... Taş taş üstüne koyma, hatıralarla vakit geçir... Ben, bıktım. Yapılanları küçümsemiyorum ama lök gibi oturulup ahlanılmasını ayıplıyorum. Fatsa bitti. Yenilerini de yapamadık. Dedim ya, sadece bir kesimin bir belediyesi. Hopa'yı yerle yeksan etmeyi de herhalde bu başarı hanesine yazarsınız artık... Unutanlara söyleyeyim: DTP'liler cidden çalışıyor. Yokluk, yoksunluk, bilgi eksikliği var ama aşmaya çalışıyorlar. Üstelik kimsenin tepesine tepesine çakmadan... Haberiniz olsun da...

Platon’un tam bir aristokrasiye karşılık gelen ideal devletinden bugüne çok yol aldık. Kanunları artık filozoflar, bilge kişiler değil sıradan insanların arasından seçilmiş meclisler yapıyor. İnsanlar acılarından kurtulmanın yollarını filozoflarda aramayı bıraktı. Krallara ve dine sarılan feodal devlet anlayışı da çok gerilerde kaldı. Devlet genel kabulüyle belirli bir toprak üzerinde yaşayan insan topluluklarının bir egemenlik anlayışı ve hukuku içinde siyasi bir iktidar altında örgütlenmesi olarak kabul ediliyor ve yaygın politik sistemi çerçevesinde cumhuriyetler şeklinde halkın egemenliğini kabul ediyor. Günümüzün yaygarası da demokrasi adı altında burada kopuyor ve tarımsal üretimde artı değerin oluştuğu dönemde başlayan ve giderek şiddetlenen sınıf çatışmaları, halkın egemenliğini kimin ve nasıl kontrol edeceğinin belirleyicisi oluyor. Emekçi sınıfların güç kazandığı dönemlerde devlet sosyalleşirken, piyasaların hakim olduğu dönemlerde sosyal kazanımlarımızın çoğu sıfırlanıyor. Çoğulcu yaklaşım, devleti farklı gruplar arasındaki çıkar çatışmalarının pazarlıklar yoluyla çözüldüğü nötr bir alan olarak açıklıyor. Toplum içerisindeki eşitsizlikleri kabul etmekle birlikte, en zayıf grupların bile devlet içerisinde pazarlık fırsatı olduğunu öne sürüyor. Görünmez ele inanan liberaller minimum devlet söyleminden hiç vazgeçmiyor. Marksist yaklaşım, devletin toplumun kolektif çıkarlarını temsil eden bir kurum olduğu yönündeki liberal görüşe karşı çıktıktan sonra devleti sermaye gruplarını destekleyen bir mekanizma olmakla eleştiriyor. Buna göre, devletin esas görevi üretim araçları üzerindeki kapitalist mülkiyet haklarının, dolayısıyla sınıflı toplumun korunmasından ibaret hale geliyor. Gücün sınıfsal eşitsizlikleri yok olduğunda da devletin kaybolacağı öngörülüyor. Anarşistler ise, devleti bir parazit olarak niteleyerek, devletsiz bir toplumun kendi kendini daha iyi idare edebileceğini iddia ediyor. Devlet tartışmaları içerisinde önemli bir yeri de toplumsal sözleşme kavramı kaplıyor. Rousseau, geçerli olabilecek tek toplumsal sözleşmenin, küçük bir doğrudan demokrasi de olacağı gibi bireylerin kendi yaptıkları ve kabul ettikleri yasalara tabi olması olarak açıklıyor. Rawls ise kavramı, bireylerin temel özgürlüklerini çiğnemeyecek ve eşitsizlikleri gidermeye yönelik bir yeniden dağılımı sağlayacak kurumlara bağlıyor. Bu farklı yaklaşımların ve aralarındaki tartışmaların işaret ettiği şu ki devlet ele geçirilmek üzere örgütlü mücadele gerektiren bir kurgu! Ancak bu şekilde devletin sizin çıkarlarınızı öncelemesini sağlayabilirsiniz. ***Henüz 2005 yılında yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanununa göre, “belediye: Belde sakinlerinin mahalli müşterek nitelikteki ihtiyaçlarını karşılamak üzere kurulan ... kamu tüzel kişisi” anlamına geliyor. Mahalli müşterek nitelikteki sorunların neler olduğunu belediyelerin görevler listesinden anlıyoruz: “İmar, su ve kanalizasyon, ulaşım gibi kentsel alt yapı; coğrafi ve kent bilgi sistemleri; çevre ve çevre sağlığı, temizlik ve katı atık; zabıta, itfaiye, acil yardım, kurtarma ve ambulans; şehir içi trafik; defin ve mezarlıklar; ağaçlandırma, park ve yeşil alanlar; konut; kültür ve sanat, turizm ve tanıtım, gençlik ve spor; sosyal hizmet ve yardım, nikah, meslek ve beceri kazandırma; ekonomi ve ticaretin geliştirilmesi...” Bir de zorunlu olmadığı ama yapabileceği işler var: “Okul öncesi eğitim kurumları açabilir; Devlete ait her derecedeki okul binalarının inşaatı ile bakım ve onarımını yapabilir veya yaptırabilir, her türlü araç, gereç ve malzeme ihtiyaçlarını karşılayabilir; sağlıkla ilgili her türlü tesisi açabilir ve işletebilir; kültür ve tabiat varlıkları ile tarihi dokunun ve kent tarihi bakımından önem taşıyan mekanların ve işlevlerinin korunmasını sağlayabilir; bu amaçla bakım ve onarımını yapabilir, korunması mümkün olmayanları aslına uygun olarak yeniden inşa edebilir. Gerektiğinde, öğrencilere, amatör spor kulüplerine malzeme verir ve gerekli desteği sağlar, her türlü amatör spor karşılaşmaları düzenler, yurtiçi ve yurtdışı müsabakalarda üstün başarı gösteren veya derece alan sporculara belediye meclisi kararıyla ödül verebilir. Gıda bankacılığı yapabilir.”Yine yasaya göre, belediyeler görevlerini yapmadıklarında ya da kötüye kullandıklarında Bakanlık haklarında soruşturma açabilir. Bu memlekette bu görevleri hakkıyla yerine getiren ve son dönemde yolsuzluk söylentilerinden arı kalmış kaç belediye vardır sizce? Yok değil mi! Peki Bakanlık görevlerini layıkıyla yapmaya çalışırken bir yandan da yine yasanın öngördüğü gibi belediye hizmetlerini vatandaşlara en yakın yerlerde ve en uygun yöntemlerle sunan, hizmet sunumunda özürlü, yaşlı, düşkün ve dar gelirlilerin durumuna uygun yöntemler uygulayan, hemşehrilerin belediye karar ve hizmetlerine katılma, belediye faaliyetleri hakkında bilgilenme ve belediye idaresinin yardımlarından yararlanma haklarını kollayan, yardımların insan onurunu zedelemeyecek koşullarda sunulmasına hassasiyet gösteren Dikili Belediye Başkanı Osman Özgüven’e neden soruşturma açar? Bu soruşturma, devleti ele geçirme konusunda örgütlü mücadelemizin yetersizliğinden ve devletin sermayeyi koruma refleksinin, bir zamanlar Fatsa’da yaşandığı gibi iyi örnek çıkmasına bile müsaade etmeyecek şekilde gelişmişliğinden olmasın! ***Osman Özgüven iyi bir insan ve iyi bir belediye başkanı. Zaten sosyal olması gereken belediyecilik anlayışını sosyalleştirmek için mücadele arkadaşlarıyla yasalar çerçevesinde uğraşıyor. Ücretsiz toplu taşımadan ucuz ekmek ve sağlık hizmetine, evlere kitap servisi yapan halk kütüphanesinden ulusal öneme sahip kültür ve bilgi şölenine, alternatif enerji kaynaklarımız arasında büyük değer teşkil eden jeotermal enerjiyi kullanma cesaretinden geleceğe dair öngörülü projelerine Türkiye belediyeciliğinde yaptıkları ve yapamadıklarıyla yıllarca konuşulacak. Hiç istemem ama bu ya da bundan sonraki seçimlerin birisinde yerini başka bir başkana bırakmak durumunda kalacak. O yeni başkan bu kadar iyi bir insan ve iyi bir belediye başkanı olmazsa ne olacak?Sosyalliğin, belediyeciliğe (ve devlete) insanlar/başkanlar üzerinden bahşedilen bir sıfat olmaktan çıkıp işin doğası haline gelebilmesi için, örgütlü kitleler tarafından sürekli ve güçlü bir şekilde talep edilmesi gerekir. Yoksa, bütün kazanımlarınızı kaybetmeniz bir seçim mesafesindedir. Yani, bugün için en sosyal belediyecilik, haklarını talep eden ve kazanan örgütlü kitleler oluşmasını destekleyen belediyeciliktir. Belediyecilik, ancak bu şekilde sürekli ve hakiki bir sosyallikle kucaklaşır.

2010'DA ÇOLAKOĞLU GİTTİ, DEVLET KALDI BAKİ..

2009-03-03T10:45:00.011+02:00

Çolakoğlu, bir söyleşimizde Yenikapı'daki Antik Limanı anlatıyor...

İki yıldır Natura adlı mimarlık dergisinde her ay 2010 yazıyorum. Her türlü gelişmeyi ilgili kişilerle ve yorumlarımla verdim. Son yazımda da amorf büyümeden ve beklenen sorunlardan söz etmiştim. Buyun istifalar geldi işte... Devlet STK'lar ve temsilcileriyle iş yapmaya ne zaman alışacak dersiniz; hiç bir zaman galiba?..

İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti yönetimindeki çekişme Nuri Çolakoğlu ve Yürütme Kurulu’nun istifasıyla sonuçlandı.Dün akşam Genel Sekreter Eyüp Özgüç, artistik direktörlerle yaptığı toplantıda Yürütme Kurulu üyelerinden altısının istifa ettiğini açıkladı. Buna göre Yürütme Kurulu Başkanı Nuri Çolakoğlu, seçilmiş üyeler İskender Pala, Metin Sözen, Gökhan Ertür istifa ederken, İstanbul Ticaret Odası temsilcisi Şekip Avdagiç ve İstanbul Sanayi Odası Temsilcisi Nuri Tuna da yeni yapılan oda seçimleri nedeniyle görevlerinden ayrılmış oldular. Böylece geride atanmış üyeler, İstanbul Belediyesi temsilcisi Alpaslan Baki Ertekin ve İstanbul Valiliği temsilcisi Sabri Kaya ile Kültür Bakanlığı’ndan Ahmet Emre Bilgili kalmış oldu. Dün akşamki toplantıda Eyüp Özgüç, Danışma Kurulu’nun yakında bir araya gelip yeni Yürütme Kurulu üyelerini seçeceğini, ilgili kurumların da yeni üyeleri atayacaklarını söyledi.Projeler hakkında uyumsuzlukGenel Sekreter’le Yürütme Kurulu arasındaki uyumsuzluk, geçen hafta kurul üyelerinin istifalarını vermeleriyle üst seviyeye çıkmıştı. Ancak kurul üyeleri istifa haberini doğrulamamış, Nuri Çolakoğlu Radikal’e yaptığı açıklamada “İstifa yok, ama bir sıkıntı olduğu doğru. Çözülemeyecek bir mesele değil, çözülecek gibi görünüyor” demişti. Ne var ki mesele çözülemedi ve 2010 projesini başından bugüne kadar getiren Nuri Çolakoğlu, birlikte hareket ettiği isimlerle birlikte 2010’dan ayrılmış oldu. Başbakanlık’tan atanan Genel Sekreter Eyüp Özgüç’le Yürütme Kurulu arasındaki çatışmanın sebebi tam netlik kazanmamakla birlikte ‘projeler hakkında uyumsuzluk’ yaşandığı biliniyor.
Kaynak: Radikal

Dedikoduyla İş Yürümez
Öte yandan, İstanbul 2010 AKB Ajansı Yürütme Kurulu ile Genel Sekreter Eyüp Özgüç arasındaki fikir ayrılığı, yapılan açıklamalarla iyice derinleşti ve netleşti. SABAH'a konuşan Özgüç, basında çıkan yazılara atıfta bulunarak, dedikoduyla iş yapılamayacağını, devletin dedikoduyla yönetilemeyeceğini ve mevcut sıkıntıların ancak ilgili mercilerin devreye sokulmasıyla aşılabileceğini söylerken, İstanbul 2010 AKB Yürütme Kurulu'nu da şöyle eleştirdi: "Oturup şunları sormamız gerekiyor: İstanbul 2010 AKB Yürütme Kurulu bugüne kadar niçin bir proje sunamamış? Projelerin değerlendirilmesi ve seçim sürecinde niçin objektif davranılmıyor? Niçin İstanbul 2010'a gönderilen projeler aylarca bekletiliyor? Açıkçası ben ortada böyle bir krizin olduğuna inanmıyorum." Özgüç, konunun muhatabının Başbakan Yardımcısı ve Devlet Bakanı Hayati Yazıcı olduğunun altını çizdi.

Özgüç 'Seçim arafesinde objektif davranılmıyor' derken, dili sürçmüş bence. 'Seçim arefesinde aktif davranılmıyor' diyerek, gönderildiği merciin cilalanması için çabaladığını gösteriyor (AG)

KADIKÖY, SALI PAZARI HAKKINDA İLERİ-GERİ

2009-03-03T10:29:00.004+02:00

Salı Pazarına bu ucubik alışverişmerkezleri (AVM) konduruluyor. Para gani ya... Bozdur bozdur harca... Olmazsa kredi kartına başvur, gene harca... Para gani ya...

Salı Pazarı hakkında halk ne düşünüyor; aşağılardaki bir haber/yorumda yazmıştım. Ama ya güdümlü basın ne düşünüyor; o da aşağılarda? Hürriyet'in Emlak ekinin spekülatif haberini görün ve ibret alın... Salı pazarının gittiği yerde de emlak fiyatlarında patlama varmış... Son demleridir.. Çünkü seçimlerden sonra kentsel dönüşüm fırtınasına tutulacaklar...

İstanbul'un sembollerinden biri olan ve 1944'den bu yana hizmet veren Kadıköy'deki tarihi Salı Pazarı, 50 milyon dolarlık yatırımla alışveriş ve eğlence merkezi haline gelecek. 45 bin metrekarelik alanda kurulacak olan yeni merkez, dev bir kubbeyi andıracak. İçinde alışveriş, eğlence ve çocuk bakım alanları, spor salonu, yüzme havuzu, park ile çeşitli sosyal aktivitelerin yer alacağı yeni merkezin, yapımına başlanmasının ardından iki yıl içinde tamamlanması planlanıyor. Son otuz yıldır bütün yöneticilerin planlayıp bir türlü gerçekleştiremedikleri "Salı Pazarı Projesi" nihayet hayata geçiyor. Kuşdili'nde yaygın ve dağınık bir halde konuşlanan Salı Pazarı'nın, "Kuşdili Çayırı Sabit Pazar, Kültür ve Rekreasyon Merkezi Kentsel Tasarım Projesi" kapsamında kaldırılması planlandı.
Yeni proje nedeniyle mevcut pazar yeri, 23 Aralık 2008 tarihinde Fikirtepe'deki modern alana taşındı. Pazar, "Kuşdili Çayırı Sabit Pazar, Kültür ve Rekreasyon Merkezi Kentsel Tasarım Projesi" tamamlandıktan sonra eski yerine geri dönecek.
Fikirtepe'deki modern pazar yeri ile "Kuşdili Çayırı Sabit Pazar, Kültür ve Rekreasyon Merkezi Kentsel Tasarım Projesi"ne Mimar Hakan Kıran imza attı. Kıran, Fikirtepe'deki yeni Pazar alanı hakkında ise "Fikirtepe'deki alanı tasarlarken pazaryeri kültürünün, pazar alışverişinin çağdaş bir şekilde günümüz İstanbul'una yakışan bir örnek olmasına dikkat ettik. Fikirtepe'deki pazar alanına gelen vatandaşlar, bunun gerçekleştiğini göreceklerdir" şeklinde bilgi verdi.
50 milyon dolara mal olacakKuşdili Çayırı'nda katlı otopark ve çevre düzenleme işini içeren "Kuşdili Çayırı Sabit Pazar, Kültür ve Rekreasyon Merkezi Kentsel Tasarım Projesi" ihalesini, yap-işlet-devret yöntemiyle 30 yıllığına Taşyapı İnşaat'ın sahibi Emrullah Turanlı'nın şirketi "Salı Pazarı İnşaat Sanayi ve Ticaret AŞ" kazanmıştı. 50 milyon dolara mal olması planlanan projeye göre yeni pazar, 45 bin metrekarelik alanda 22 bin metrekareye kurulacak. Alışveriş ve yemek alanlarının üzeri dev bir kubbeyi andıran çadırla kapatılacak. İçinde pazar tahtası konseptine uygun üç cepheli dükkanlar bulunacak.
Kubbenin ortasından yükselen kulenin tepesinde ise 700 metrekarelik özel bir restoran yer alacak. Ayrıca otopark, sinema, tiyatro, çocuk eğlence merkezi ve spor alanları da bulunacak. Yaz aylarında çadırın üzeri açılabilecek. Üç katlı yapının zemin katında geleneksel sokak dokusu ve meydanlar oluşturulacak.
Yine zemin katta yiyecek ve içecek üniteleri için 1.100 birim olacak. Her sokakta ayrı bir ürün grubu hizmet verecek. Bir üst katta ise kafe, okuma alanları, sosyal alanlar ve sahaflar çarşısı yer alacak. Pazar çevresindeki yollar genişletilip yeni yol ve kavşaklar yapılarak trafik sorunu çözülmeye çalışılacak.Yeni pazar yerinde neler var?Fikirtepe'de altyapısı tamamlanan, otopark ihtiyacı karşılanan, çevre düzenlemesi yapılan, D-100 Karayolu'na yakınlığı dolayısıyla da ulaşım açısından elverişli olan yeni pazar yeri, yaklaşık 40 bin metre karelik bir alanda oluşturuldu. Pazar yerinin ortasında, alışveriş yapan vatandaşların dinlenmeleri için elips geometrili yaklaşık 500 metre kare alanlı, 20 çeşme bulunan bir meydan yapıldı. Toplam 10 bin metreküp saha betonu, 20 bin metreküp stabilize dolgu çalışması yapılan alan üzerinde 4 bin tezgah kurulabilecek. Satış birimleri ada ve parsel olarak tek tek belirlenen ve numaralandırılan geçici pazar yerinde, Pazarcılar Derneği'ne ait 400 metre kare büyüklüğünde bir çalışma ofisi ile büfeler, zabıta binası ve güvenlik birimleri yer alıyor.
Yeni pazar yerinde çevre halkının faydalanması amacıyla 4 bin metre kare yeşil alan düzenlemesi, Kurbağalıdere tarafından pazar alanına ulaşımın sağlanabilmesi için de iki adet çelik köprü yapıldı. Toplam 3 milyon 500 bin TL harcanarak yapılan yeni pazar yerinin ön kısmında 100, arka kısmında 200 araçlık olmak üzere toplam 300 araçlık bir otopark hizmet verecek. Şu an pazar yerinin güneyinde 100 araç kapasiteli otopark bulunuyor.
Alan çevresinde pazar yeri alanı ile aynı kotta, fakat fiziki olarak pazar yerinden ayrılan üç metre genişliğinde bir bant, bisiklet yolu ve koşu bandı olarak düzenlemesi yapılarak çevre sakinlerinin salı ve cuma günleri dışında sportif amaçlı kullanmaları sağlanacak.
Fikirtepe'ye nur yağdıÖte yandan Salı Pazarı'nın geçici olarak Fikirtepe'ye taşınması, bölgeyi de olumyu yönde etkiledi. Bölgedeki emlakçılar, konut fiyatlarının yüzde 30 civarında arttığını, ticari gayrimenkullerdeki bu artış oranın daha yüksek olduğunu ifade ediyorlar. Pazar alanının tam karşısında bulunan Büfe Konak'ın sahibi Şeref Çelik de daha önce 550 TL ödediği dükkânın kirasının, mal sahibi tarafından, bir anda 850 TL'ye çıkarılma şaşkınlığı içerisinde. Pazarın faaliyete geçmesiyle, bizim işlerde yüzde 70-80 artış olmasını bekliklerini ifade eden Çelik, "Ben sekiz yıldır burada esnaflık yapıyorum, fiyatlarda bu kadar artış hiç görmedim. Dükkânları için 3 bin TL isteyenleri duyuyoruz. İçinde kiracı olmayan herkes dükkân kiralarını iki kat ve üzerinde artırdı" şeklinde değerlendirmede bulunuyor.
Yeni Salı Pazarı'nda neler yer alacak?• Salı Pazarı'nın yeni vizyonu ile Kadıköylülerin dışında tüm Anadolu yakasına hatta Kocaeli, Adapazarı ve Yalova gibi civar illere de hizmet verecek.• Salı Pazarı projesi istihdamda da önemli ölçüde katkı sağlayacak. Yaklaşık 10 bin kişiye yeni iş imkanı sunacak olan proje, 50 milyon dolara mal olurken İstanbul Büyükşehir Belediyesi(İBB) kiralama müddeti olan 30 yılın ilk 10 yılında cirodan yüzde 3, sonraki 20 yılda ise yüzde 17,5 oranında pay alacak.• Projede bir yandan hijyen ve kalite sağlanırken öte yandan da vergi kayıplarının önüne geçilmiş olunacak.• İlk üç katı yer altında olacak projenin iki katında yaklaşık 3 bin araçlık bir otopark, en alt katında ise soğuk hava depoları ve yükleme boşaltma alanları bulunacak.• Zemin katında geleneksel Salı Pazarı kimliğinin modernize edilerek korunacağı projede semt pazarı profiline de sadık kalınacak.• 1.100 adet satış noktasının bulunacağı projede sokaklar ürünlere göre adlandırılacak. Örneğin; Baharatçılar Sokağı, Balıkçılar Çarşısı, Konfeksiyoncular Caddesi gibi.• Projenin en üst katında olan ek iki binadan birinde sinema, tiyatro salonları, eğlence merkezleri ile çocuk oyun alanları yer alırken diğer kule katından karşı yakadaki tarihi yarımadanın izleneceği bir "Seyir Alanı" bulunacak.

İLETİŞİMDE ETKİNLİĞİ ARTIRMAK ÜZERİNE...

2009-03-02T10:05:00.004+02:00

Seçimler yaklaşıyor ya... İnsanlar iletişimin her türlü aracını doğru-yanlış kullanıyor. İşin erbapları da öyle değil, böyle diyor. Beyaz yakalılara hitap edildiğini düşünmeyin lütfen, sevgili adaylar ve ekip elemanları dikkatt... Kulak verelim; okuyalım ve güzelleşelim...

İletişimde etkinliği artırmak için ASLA;

1. İddialaşmayın

2. Karsınızdakinin sözünü kesmeyin

3.. Karsınızdaki konuşurken başka şeyle meşgul olmayın

4. Hemen sonuca varmayın

5. Karsınızdakinin duygularının etkisinde kalmayın.

İletişimin temeli DİNLEMEK
Etkili bir dinleme için;

1. Tarafsız olarak dinleyin

2. Konuya, olaya konsantre olun

3. Yargılamayın

4. Not alın

5. Sözel olmayan iletişimi de dikkate alın

6. Fiziksel olarak rahat bir konumda olun

7. Savunmaya geçmeyin.
Anlaşmazlık durumunda, tartışmalarda genellikle "kazanmamızı" sağlayacak iki anahtar:
1. Karsı taraf kendi konumunu sizden daha iyi destekliyorsa, siz de değişmeye açık olmalı ve rahatlıkla "bunu bilmiyordum" diyebilmelisiniz.

2. Gerçeklerle destekleyemiyorsanız, düşünce belirtmeyi veya tavır almayı sürdürmeyiniz.

İletisim' de Kutsal Alanlar

Şöyle bir düşünün bakalım bir gün içerisinde kaç kişiyle görüşüyor, kaç kişiyle iş ilişkisine giriyor, kaç kişiyle bir sorunu halletmek durumunda kalıyor ya da kaç kişiyle yazışıyorsunuz? 5, 10, 30, 50 …? Kuskusuz bu sorunun cevabı kişiden kişiye değişecektir.Birçok meslek için ikili ilişkiler ikinci planda kalıyor olabilir ancak sekreterler isletmelerin, iletişim trafiğinin merkezinde yer alırlar. Bu da meslekte basarı için adeta bir iletişim sihirbazı olmalarını zorunlu kılar. İletişim ustalığına giden yolda ilk durağımız ise yazılı iletişimin görgü kuralları.Sözlü iletişim ya da beden diline dayanan sözsüz iletişimde başarıda eğitimin katkısı büyük olmasına karsın kişinin kendi yetenekleri ve kişilik özellikleri de ön plandadır. Oysa yazılı iletişim belli kuralların bilinmesini ve bunların uygulanmasını gerektirir. Yazılı iletişimde "Adabımuaşeret" olarak adlandırabileceğimiz yazılı iletişimin görgü kuralları sekreterlik mesleğinin "olmazsa olmaz" gerekliliklerindendir. İletişim ustalığına giden yolda ilk durağımız yazılı iletişimin görgü kuralları.
Kutsal Alanlar
Sonu –im ile bitenler: Yazı yazarken temel kural; 'alıcının isim, ünvan ve adresini doğru yazmaktır. Unutmayın ki , sonu "-im" ile biten her şey insanlar için kutsaldır… İşim, evim, eşim, çocuğum, ismim… Yaklaşık ya da tahmini bir şeyler ASLA yazılmamalıdır. Bu konuda hata yapmamak için ayrılacak zaman, boşa geçmemiş bir zamandır.
(Kartvizite bakmak, rehbere bakmak, emin olan birilerini aramak…)

Saygılarımla mı saygılarımızla mı? Günlük, sıradan konular için "Sayın Yetkili, /Saygılarımızla, " kalıbıyla ve üçüncü şahıs kullanılarak yazılan yazılar doğrudur fakat daha spesifik bir şeylere giriliyorsa, mesela bir şikayet veya cevap söz konu ise o zaman "Sayın H….., / Saygılarımla," kalıbı daha doğruolacaktır. Bu tür yazılar daima birinci şahıs kullanılarak yazılmalıdır.

"Son kampanyamızla ilgili değerli görüşlerinizi okudum…"
Selamlar ne zaman kullanılır? Is tanışıklıkları arttıkça da "saygılarımla, "dan önce "selamlar," gibi daha yakın bir hitap kullanmak uygun olacaktır. Buna karsın yabancı ülkelerden kişilerle yazışma yaparken, ne kadar samimi olunursa olsun mutlaka "Saygılarımla, " bitirme sözü kullanılmalıdır. Bunu kullanmazsak , o kişiye veya kurulusuna karsı bir olumsuz düşünce, bir soğukluk duyduğumuz anlamına gelir.
İş arkadaşları arasında, özellikle samimi olanlar birbirlerine yazı yazarken genellikle "Sevgili D, / Selamlar H," kalıbını kullanırlar. Bu tür yazışmalarda hitabın ve selamın el yazısı ile yazılması da bir yakınlık işaretidir.
Anlamak mı , dinlemek mi?Bir insanla ya da bir iş arkadaşınızla nasıl iletişim kurarsınız? Sözlü iletişim deyince hepimizin aklına ilk önce "anlatmak, söylemek istediklerimizi ifade edebilmek" gelir. Oysa iletişim karşılıklı olarak bir mesajın aktarılması ve karsıdan gelen mesajın alınmasıdır. Ve çoğumuzun yaptığı en büyük hata iletişimin en önemli öğesini atlamak; yani karsımızdakini dinlememektir. ..İletişimin öğelerini incelerken, alıcıdan sonraki gelişmeyi de göz ardıetmemeliyiz. Bu "geri bildirim" (feed-back) dir. Her mesaj alışverişinde kaynak, mesajı ilettikten sonra geri bildirimi takip etmek durumundadır.
Aksi takdirde mesajın yerine ulaşıp ulaşmadığını bilemez. Bu hataya en çok iş hayatında rastlarız. Daha doğrusu bu hata iş hayatında büyük problemlere yol açtığı için gerçekten "hata" olarak değerlendirilir.
İletişimi oluşturan vazgeçilmezlerKaynak iletmek istediği bir bilgi, bir söz, bir mesajı olan kişi veya kişiler.Diğer bir ifadeyle mesajın çıktığı yer.Bilgi Anlatılmak, iletilmek istenen şey.Kanal Kaynaktan çıkan bir bilgi, mutlaka alıcının anlayacağı bir araçlailetilmek zorundadır. (Yazılı, sözlü veya beden dili kullanılarak yapılabilir.Asıl kanal kısaca beş duyu organımız diyebiliriz. )Alıcı Mesajın ulaştığı noktadır.Santral operatörü arkadaşa bir not iletmemiz gerek; "Yöneticim, X Bey ile görüşmek istemiyor, ben bir saat yerimde olmayacağım, X Bey ararsa sen ilgilenir misin?"Burada kaynak biziz. Çünkü iletmek istediğimiz bir mesaj, bir bilgi var.Alıcı ise santral operatörü.Kullandığımız kanal sözlü iletişim. Hatta alıcıya mesajı anlatırken destekleyici beden dili hareketlerini de kullandık. Tamam. İşimiz bitti mi? Hayır, kesinlikle hayır. Yani sadece mesajı ilettik, bu is tamam demek yanlış. Alıcının (santral operatörünün) söylediklerimizi anlayıp anlamadığını öğrenmemiz lazım. Tabi bunun için "anladın mı, hadi tekrar et bakalım" gibi bir soru soramayız. Eğer alıcı kişiyi dikkatle incelersek, bizi gerçekten dinleyip dinlemediğini ya da anlayıp anlamadığını beden dili hareketlerinden öğrenebiliriz. Elindeki tümisleri bırakıp, telefondakileri bir-iki saniye için bekletiyor bize kulak veriyorsa, mesajımız alıcıya ulaşıyor demektir.
Dinleyenin ruh halini göz ardı etmeyin…Her şeyden önce mesajı verirken alıcının bulunduğu ortamı, hatta ruh halini düşünmemiz gerekli. Yani en uygun zamanda mesaj iletilmeli; santralde bir kaç hat birden çalıyor ve görevli kişi aynı anda hepsine birden cevap vermek durumunda, bir-ikisini bekletirken bir yandan da telefonda kendisine bir şeyler yazdırılıyor not alıyor, bu arada basında bir ziyaretçi ona randevusuyla ilgili bilgi verip bir şeyler istiyor....Böyle bir durumda, en uygun başka bir kanalla yani başka bir yöntemle bilgi aktarılmasıdır. Ya o kişinin basının rahatlayacağı dakika beklenip anlatılmalı ya da sonradan okuyacağı bir not –görebileceği bir yere- bırakılmalıdır.
İletişimde etkinliği engelleyen hatalarİşyerinde zihninizi meşgul eden koşullardan, günlük hayattaki alışkanlıklarınıza kadar çeşitli etkenler, etkin bir iletişim kullanmanızı engelleyebilir. Bu konuda sorun yasamamak için, kendinizi iletişime hazır olma konusunda eğitmenin yanı sıra karsınızdaki kişinin anlatmak istediğini açıkça ortaya koymasını sağlayacak bazı yöntemleri geliştirmeniz gerekir.
Dinliyor görünmeyin, dinleyin!Karsısındakini dinler görünüp, dinlememek en kolay düşülen tuzaklardan biridir. Geçiştirme alışkanlığının sizi etkisi altına almasına izin vermemek için kendinizi eğitin. Daima dinlemeye hazır olun ve zihninizi buna uygun tutun. Bir görüşmeye gergin ve saldırgan duygularla başlamak konsantrasyonunuzu bozacağını unutmayın. Birisini dinlerken zihniniz berrak olsun.
Mutlaka anlayın!Karsınızdakini dinleseniz bile söylediklerini anlamayabilirsiniz..Anlamadığınızda, 'anlıyor gibi' yapmayın.. Anlamadığınız bir ayrıntı varsa, görüşmeyi kesip derhal açıklama isteyin. Bunu yapmadığınızda, karsı taraf anladığınızı düşünerek devam edecektir. Her söyleneni anlıyor görünmenin size puan kazandıracağını düşünebilirsiniz ancak bu arada kilit önemdeki bir bilgiyi atlıyor olabileceğinizi unutmayın.
Önemseyin!Konuşulan şey sizin için önemsiz olabilir ancak karışınızdaki için belki de hayati bir önemi vardır. Karsınızdaki kişiye zaman ayırıyorsunuz,söylediklerini anlamak için de çaba harcayın.
Unutmamayı sağlayın!Unutkanlık ayıp değildir. Yorgun olmamız bile unutkanlığa yol açabilir. Ancak bu konuda önlem almamak, pek de affedilir değildir. Böyle durumlarda hafızamıza güvenmeyip mutlaka not alın!
Mesajla bulmaca çözmeyin!"Leb demeden leblebiyi anlamak" her zaman doğru bir yaklaşım değildir. Böyle yaptığınızda, mesajdaki boşlukları yanlış dolduruyor olabilirsiniz. Türkçe’mizdeki harika kelime "ŞEY", özellikle kelime bilgisi az olan kişilerin katkısıyla piyasada geniş bir yere sahiptir. Bol "şey"li cümleler ile karsılaştığınızda, boşlukları kendi mantığımıza göre doldurmayıp karsı tarafın ne anlatmak istediğini tam olarak anlayana kadar sabırla dinleyin.
Mesajı zamanında iletinHız ve bilginin zamanında iletilmesinin taşıdığı önem giderek artıyor. Sizin de bu duruma uymanız gerekiyor. Zamanında iletilmeyen bilginin hiçbir değeri olmadığını aklınızdan çıkarmayın.
İletişimi Koparan Sekiz Günahİş yerinde gün içinde defalarca karsı karsıya geldiğiniz ve konuştuğunuz kişileri dinlemediğinizi fark edebilirsiniz. Başkalarının sizi dinlemiyor olduğunu anlamanız da aynı derecede olası. Bazen karsınızda, bos bakışlar ve esnemeye kadar varan tepkilere yol açan bu olumsuz duruma yol açan sekiz günahkarlık bulunuyor. Bunları bilmeniz, sorunu asmanız için bir basamak oluşturabilir.
1. Kül yutmayan dinleyici: Karsınızdaki kişinin konuşmasını süreklibölüyor ve her söylenene itiraz ediyorsanız, istenmeyen öğütler veren bir kişi haline düşebilirsiniz. Karsınızdakinin kendisini hatalı, aptal ve bilgisiz hissetmesine yol açacak böyle bir durum, iletişimi koparır.
2. Karsılaştırma uzmanı: Bir duygu veya düşüncenizi çevrenizdekilerle paylaşırken kullanacağınız örnekleme, dinleyici konumundayken olumsuz sonuç verebilir. Karsınızdaki kişi konuşurken, "Ya biliyorum, bizimki de..." diye başlayacak ifadeleriniz hem konuşma akısına zarar verebilir hem de iletişimin ortadan kalkmasına yol açabilir.
3. Üstün konuşmacı: Konuşmakta olduğunuz kişi bir şey anlatırken,konuyu daha iyi anlatacağını düşündüğünüz ifadeler bulmak her zamanolumlu bir yaklaşım değildir. Bu tavır, karsınızdaki kişiden üstün olduğunuzu göstermeyi hedef aldığında, bu gözden kaçmaz ve iletişim zarar görür.
4. Dertlerin insanı: Yasadığınız sorunlar nedeni ile anlayış gerektiren bir konumda olsanız da, bunları konuşmayı bir alışkanlık olarak ofis ortamına taşımaktan kaçının. Ofis arkadaşlarınız size kulak verseler bile, sorunlarınızın çözülmesine bir uzman kadar yardımcı olamayacaklarını unutmayın.
5. Yargıç dinleyici: Ofiste bir arkadaşınızın gergin olduğu gözleminizi dile getirmeniz yararlıdır. Ancak kendinizi onun yasam tarzı ve kişiliği ile ilgili yargılara varan bir konuma getirmeniz son derece olumsuzdur.. Bu tarzın genellikle kendinizi daha iyi durumda olduğunuza ikna etmekten baksa amacı olduğunu unutmayarak sadece gözlemci olmaya çalısın.
6. Söz kesen dinleyici: Konuşma sırasında birisinin sözünü kesmeniz,söyleyeceğinizin onunkinden daha değerli olduğunu düşündüğünüzizlenimini yaratacaktır. Bunun aksi ise ona verdiğiniz değeri gösterecektir.Altın kural, karsınızdaki kişinin konuşması bittikten sonra konuşmayabaşlamadan önce nefes alacak kadar bir ara vermektir.
7. Şikayetçi dinleyici: Sürekli şikayette bulunan bir kişi, iletişimçabalarının başarısız olmasını sağlamada bulunmaz bir etkendir. Olumlu yaklaşımların insanları çevrenize çekeceğini unutmayarak, olumlu yaklaşımları arkadaşlarınızla paylaşırken şikayetlerinizi müşteri hizmetlerine iletin.
8. Dedikodu iletişimi: Dedikodu, özellikle is yerlerinde en kötü vehastalıklı iletişim yöntemlerinden biridir. Kendiniz dedikodu yapmazken, dedikodu ortamlarını engellemeye de çalısın. Yanınıza yaklaşan bir dedikoducunun bunları dinlemek istemediğinizi anlamasını sağlamanız oldukça olumlu bir tavır olacaktır.

SOL PARTİ -DİE LİNKE- AVRUPA PARLAMENTOSU ADAYLARINI SEÇTİ... KADRİYE KARCI SEÇİLEMEDİ

2009-03-02T09:44:00.003+02:00

Die Linke'nin AP için yaptığı seçimlere destek arayışlarını Türkiye'de bile sürdüren sevgili arkadaşımız Av. Kadriye Karcı -şimdilik- kazanamadı. Aşağıda Berlin'de 'Göç' konulu yaptığım bir dizi söyleşide çektiğim fotoğrafı...

Sol Parti 28 Subat 2009 tarihinde “Dayanışma, Demokrasi, Barış – Avrupa'nın Değişimi İçin Hep Birlikte!“ başlığıyla Almanya'nın Essen kentinde toplanan Avrupa Parti Kongresi`inde, 7 Haziran 2009 tarihinde yapılacak Avrupa Parlamentosu seçimlerine katılacak adaylarını seçti. 562 delegenin katıldığı, 100 civarında kişinin aday adayı olduğu seçimlerde 30 kişi seçim listesine girebildi. Parti merkez komisyonunun Ocak ayının ortalarında ilk 16 aday sırası için önerdiği liste eleştirilere neden olmuştu. Buna rağmen kongrede delegeler komisyonun önerdiği ilk 9 adayı onayladılar. Avrupa Sol Partisi başkanlığına da yürüten Sol Parti başkanı Lothar Bisky % 93, 4 oyla Avrupa Parlemantosu Seçimleri`nin 1. ıira adayı olarak belirlendi. Delegeler ayrıca Avrupa Seçim Programı`nı da belirledi. 2008 Ekim ayında yayınlanan program taslağı parti içerisinde Avrupa Birliği`ne eleştirel yaklaşan kesimler tarafından eleştirilmişti. Kongrede programa ilişkin 60 değisiklik önergesi görüşüldü. Kongrede onaylanan program da Avrupa Birliği ile eleştirel bir münasabeti savunan kesimlerce eleştirilmeye devam ediyor. Seçimler sonrasında delegelere yönelik yaptığı konusmada Bisky şu mesajı verdi: "Seçimlere kendimize güvenli bir bicimde katılalım. Buna nedenlerimiz ve hakkımız var. Şimdi Avrupa çapında solun, ancak yaşatılan çoğulculuğun bizi 21. yüzyılda ileriye taşıyacağı gibi bir tecrübesi var. Bu nedenle Avrupa`da diğer sol kesimlerle birlikte çalışmak ve mücadele etmek benim icin önceliklidir. Çalışmalarımızı ortak bir sol farksiyon içerisinde sürdürmek istiyoruz. 1999`dan beri Avrupa Parlemantosu`nda yer alan ve AB`ne üye ülkelerin silahlanmasını ve bugün krizde olan kapitalist ekonomik düzeni öngören Lizbon Anlasması`nı açıkça savunan André Brie ve Sylvia-Yvonne Kaufmann yeniden seçilemediler. Delegeler böylelikle Lizbon Anlasmasına hayır demiş oldular.

Kongre`de 11. sıra için üç Türkiyeli göçmen kökenli aday adayı da yarıştı. Ön seçimde Sidar Aydınlık-Demirdöğen 252 oy (% 55,1), Songül Karabulut 111 oy (% 24,3) ve Kadriye Karcı ise 83 oy (% 18,2) oy aldı. Buna göre Sidar Aydınlık Demirdöğen 11. sıra için aday seçildi. Şu anda Avrupa Parlamentosu`unda 6 milletvekili bulunan Sol Parti`in 7 Haziran`daki seçimlerde parti yönetimi 10-11 milletvekilliği kazanmayı bekleniyor.

Bu durumda ilk sıralar için şansı kalmayan Kadriye Karcı arkadaşımıza yeni görevleri için başarılar ve kolaylıklar dilemekten başka çaremiz yok...

ERKEKLER Mİ ZEKİ, KADINLAR MI? BİLİM BİLMİŞ!

2009-03-02T08:58:00.004+02:00

Valla bilim bulmuş, söylemiş; medya da bunu en nesnel haliyle almış ve sayfalarına koymuş... Yorum yok, demek lazım. Haberi böylece versem epeyce azar işitirim. Bu konuda başımdan geçen tatsız olaylar var. Medya İzleme Komitesi gibi bir ismi kısaltıp MEDİZ yaparak; kadınlar adına önemli gözlem / denetim işlevi gören feminist kadınların bana yollamış olduğu mektubu 'Mediz hanım' diye yanıtlayarak bin iki yüz civarında kadının arasında düşüp mahcup olduğumu hatırlıyorum. Zor bela kurtulmuştum. Araya ne tanıtık ve etkin feministler koyduğum halde kimse arka çıkmamıştı. Başka bir talihsiz adam sayesinde gündemden düşmüştüm. Şimdi bu haberi niye buraya koyuyorum sorusunun yanıtına gelince. Özel bir yanı yok. Ne bir genellemeye tabi olabilecek bir konudur bu konu; ne de buradan bir çıkarsama yaparak kimileri kendilerine paye çıkarabilir. Yani, en azından bu zekâyı gösterebiliyorum :-) Fotoğrafa gelince; pratik zekâ sahibiyim ya; Google'a başvurdum 'zeki kadın' fotoğrafı diye bunu verdi. Ne diyeyim?...
HABERE GELİRSEK...
Bilimadamları tartışmaya son noktayı koydu.Londra'daki University College'ta görevli Professor Adrian Furnham tarafından yapılan araştırmada erkeklerin kadınlardan daha zeki olduğu kanıtlandı. Yetenek testlerinde erkeklerin kadınlardan az da olsa daha başarılı olduğu, aynı zamanda erkeklerin kendilerinin daha zeki olduklarını düşündükleri için kadınlara karşı bir psikolojik avantajları da bulunduğu ortaya çıktı. İngiliz bilimadamı Rushton da aynı görüşte İngiliz bilim adamı John Philippe Rushton'dan tartışma yaratacak bir araştırma daha: 'Erkekler kadınlardan daha zeki.' Daha önce zekanın ırkla ilgili olduğunu söyleyerek tepki çeken bilim adamı bu kez de erkeklerin IQ'sunun kadınlara göre 4 puan daha yüksek olduğunu söyledi. Kanada'daki Western Ontario Üniversitesi'nde psikoloji profesörü olan Rushton, yaşları 17-18 arasında değişen 100 bin kadın ve erkek gönüllüye zeka testleri uyguladı. Rushton, sözlü ve yazılı ifade, yaratıcılık, problem çözme gibi bölümlerden oluşan testlerin sonuçlarında erkeklerin kadınlara göre ortalama 3,63 puan daha yüksek not aldığını tespit etti. Bilim adamı kadınların iş hayatında yükselememesinin nedenini de buna bağlayarak "Bunun nedeni sosyal adaletsizlik değil. Kadınların erkeklerden daha az akıllı olmasıdır. Satranç şampiyonlarının da erkeklerden çıkması bunu gösteriyor" demesi tartışmaları alevlendirdi.
'DOĞAL SELEKSİYON'
Erkeklerin daha zeki olmasının sebeplerinin taş devrine kadar geriye gittiğini söyleyen Rushton, 'Kadınlar eş seçerken kendilerinden daha zeki erkekleri tercih ediyor. Bu nedenle de nesiller ilerledikçe erkekler daha zeki oluyor' dedi. Ayrıca erkek beyninin kadınınkinden daha ağır olduğunu belirten Rushton, 'Bu da erkek beyninde daha fazla nöron var demektir. Nöronlar da bilgi akışını hızlandırarak daha zeki olmayı sağlar' diye konuştu. Bilim adamı, okullarda kız çocuklarının erkeklerden daha başarılı olduğu yönündeki eleştirilere de cevap vererek 'Bu kızların daha erken gelişmesiyle ilgili. Ergenlik tamamlanıp durumlar eşitlendiğinde erkekler daha zeki oluyor' dedi. Profesör Rushton bundan 4 yıl önce de siyahilerin suça daha yatkın olduğunu ve Asyalıların da daha zeki olduğunu söyleyerek tartışma yaratmıştı.

FİKRİ TAKİP İLE ZİKRİ TAKİP'İN KAKAFONİSİ...

2009-03-01T20:46:00.005+02:00

Aaaa!! Doğan grubu gazetelerinde THY'nin Amsterdam'daki kazalarına ilişkin haberler bitmiyor. Elbette bu gazetecilik, bitmesini beklemek safdillik olur. Zaten gazeteler, nesnel habercilik ve kamuoyunu aydınlatmakla görevli değiller mi; olay henüz taze ve üzerine yazılabilir. Ama neler yazılabilir ve hangi başlıklarla verilebilir. Her gün 'Kazada gizli bulgular', 'Yeni ihmaller çıktı' gibisinden verilince haberin devamını okumak istiyorsunuz. Biri şöyle diyor; "Uçağın hızla irtifa (yükseklik) kaybettiği saptandı." Hadi yaaa. Hatta, 'çüüüşş'.. Yahu, bu başından beri belli. Pilot(lar) marifet gösterip tam da öğretildiği gibi uçağı üçe bölerek yere kondurmuşlar... Asgari ölümlü kayıpla -ki, kendileri de öldüler- herkes durumu mucize olarak değerlendiriyor. Buna bir inanmayan bir tek Doğan grubu gazeteleri, medyası. Niye? Hakikaten niye, ben bir meslektaş olarak bu gazetelerin sor(g)ularını fazlasıyla pipiriklenerek mi merak ediyorum? Mesela grubun başkanı hanımefendinin eşi bir başka havayolu şirketinin sahibiyle evliyse... İmaj yaratmak ve öteki firma adına prestij yaratmak olabilir (mi?)... Hatta bir başka firmayla ilgili bir de haber(cik) yaratılmış bugün. Atlas'ın kazasındaki soruşturma.. falan, filan... Ben inandım dostlar. Artık Pegasus'la uçacağım valla..

BELEDİYELER İÇİN KADIN ADAYLARA BAŞARILAR...

2009-03-01T16:59:00.011+02:00

Nursel Şengür (Kadıköy Bağımsız Adayı) için yapılan tanıtım toplantısına İstanbul (ÖDP) Milletvekili Ufuk Uras da gelmişti.

Seçimlerin kadın adayları belli oldu. Rize Fındıklı'da ise solcular -Karadeniz'de çoğu zaman olduğu gibi aynı soyadını taşıyan- kadın adaylar üzerinden kapışıyorlar (ortak yenilgi için muhtemelen)... Bu adaylardan bazıları arkadaşlarım. CHP'nin Hatay ili için aday gösterdiği İris Şentürk daha önce de bu kadim kentin belediye başkanıydı. İkbal Polat ise Bursa'da büyükşehirin sol adına ortak bağımsız adayı. Kadıköy'de ise Nursel Şengür de Polat gibi ortak aday... Yerel Seçimlerde Partilerin Kadın AdaylarıAKP'nin 18, MHP'nin 34, CHP'nin 45, SP'nin 9, BBP'nin 5, DTP'nin 33, TKP'nin 37, EMEP'in 3, ÖDP'nin 3, Ortak Platformun 5, DP'nin 37, DSP'nin 52 kadın adayı var.
29 Mart'ta yapılacak yerel seçimler için siyasi partiler aday listelerini açıkladı.
AKP'nin kadın adayları

Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP) seçime 18 kadın belediye başkan adayıyla giriyor. Sadece 1 büyükşehirde kadın aday gösteriyor. Ayşe Bahar Çebi (Ordu) Filiz Ulusoy (Ankara/Kalecik) Şule Özsoy (Aydın/Bozdoğan) Işıl Zeliha Gençoğlu Maydaer (Bursa/Nilüfer) Ayşe Güney (Eskişehir/Mahmudiye) Nazmiye Kabadayı (Giresun/Doğankent) Fatma Sibel Çarmıklı (İstanbul/Beşiktaş) Havva Gök (Nevşehir/Hacıbektaş) Mebrure Gürlek Gürbaz (Adana/Ceyhan/Kösreli) Meryem Yamak (Artvin/Yusufeli/Kılıçkaya) Güler Nalbant (Aydın/Germencik/Ortaklar) Canan Atasoy (Burdur/Bucak/Kızılkaya) Fatma Görgen (Hatay/Dörtyol/Yeşilköy) Vesile Keleş (Kayseri/Sarıpğlan/Karaözü) Hülya Gürman (Kırklareli/Babaeski/Büyükmandıra) Feraye Aslan (Manisa/Salihli/Adalar) Funda Çim Akın (Muğla/Bodrum/Konacık)
CHP'nin kadın adayları
Cumhuriyet Halk Partisi'nin (CHP) listesinde 45 kadın aday var. 8'i il belediye başkanlığı için aday gösterildi. Özlem Çerçi (Aydın) Nedret Can (Balıkesir) Sena Kaleli (Bursa) Nuran Uygun (Erzincan) İris Şentürk (Hatay) Aysel Erdoğan (Isparta) Atiyye Müjgan Alagöz (Kastamonu) Nazime Nazan Odabaşı (Şanlıurfa) Özler Salış (Adana/Yumurtalık) İsmihan Nergiz (Afyon/Sultandağı/Yakasinek) Meryem Bıçkıcı (Ankara/Nallıhan) Fadime Orbay (Aydın/İncirliova) Meliha Okutay (Bartın Merkez/Kozcağız) Serap Gezer (Batman/Beşiri) Hamdiye Öner (Batman/Gercüş/Hisar) Necla Atasagun (Burdur/Gölhisar) Emine Erdoğan (Burdur/Yeşilova/Salda) Neşe Aksak (Bursa/Orhaneli) Semahat Akkan (Denizli/Çameli) Şenay Ünsalan (Denizli/Pamukkale) Hülya Fidan (Diyarbakır/Ergani) Mübeccel Çalışkan (Edirne/Uzunköprü/Kurtbey) Fatma Kaya (Erzincan/Refahiye) Sema Altan (Eskişehir/Alpu) Ayşegül Ünügür (Eskişehir/Tepebaşı) Gülşen Arpalık (Eskişehir/Tepebaşı/Gündüzler) Fatma Karaibrahim Canik (Giresun/Bulancak) Sabriye Uçum (Hatay/Belen) Nuray Özkalay (Isparta/Yalvaç) Sema Barlın (İstanbul/Üsküdar) Berna Baran Demir (İzmir/Bergama/Yenikent) Nadide Sevgi Yalçın (Kayseri/Develi) Şirin Önal (Kayseri/Develi/Gazi) İnci Tunç (Kırklareli/Kavaklı) Hatice Bayram (Kırşehir/Karahıdır) Türkan Pınar Çiğdem (Konya/Akşehir/Adsız) Cemile Kocaoğlu (Konya/Akşehir/Engili) Hatice Şimşek (Malatya/Kale) Neslihan Çelebi (Mersin/Erdemli/Ayaş) Tevhide Yağan (Sakarya/Arifiye) Ayşe Çubukçu (Samsun/Çarşamba) Filiz Gür (Sivas/Şarkışla) Asiye Bulak (Trabzon/Akçaabat/Yıldızlı) Bilkay Aksoy (Trabzon/Çarşıbaşı) Aynur Yurtsever (Uşak/Ulubey/Hasköy)
MHP'nin kadın adayları
Milliyetçi Hareket Partisi'nin (MHP) il için gösterdiği kadın belediye başkanı adayı yokken ilçe ve beldeler için 34 adayı var. Safiye Hüyük (Adıyaman/Besni) Zeliha Daşıyıcı (Antalya/İbradi) Mehtap Abay (Antalya/Konyaaltı) Ayşe Hız (Aydın/Söke/Sazlıköy) Sema Ertuna (Balıkesir/Edremit/Zeytinli) Gülşen İşgüden (Balıkesir/Gönen/Sarıköy) Fevziye Ertuğrul (Bolu/Mudurnu/Taşkesti/Karaçomak) Selen Kınalı (Burdur/Altınyayla) Şenay Uslu Doğan (Bursa/M.Kemalpaşa/Yalıntaş) Nurten Aşuluk (Çankırı/Çerkeş/Saçak) Sevil Tütüncü (Edirne/Lalapaşa) Sadife Dalkın (Eskişehir/Mihalgazi) Aynur Zorlu Kaya (Gümüşhane/Kürtün/Özkürtün) Müjgan Nazmaz (Hatay/Merkez/Dursunlu) Esra Bicik (İstanbul/Bakırköy) Cennet Teker Süzer (İstanbul/Beşiktaş) Nilgün Nurseli Aparı (İstanbul/Kadıköy) Vedide Bektaş (İzmir/Bergama/Göçbeyli) Mutlu Acar (İzmir/Çeşme/Alaçatı) Tülin Dilşen (İzmir/Konak) Hatice Akkaş (İzmir/Ödemiş/Kayaköy) Zerrin Çalışkan Yöndem(İzmir/Torbalı) Türkan Öztürk (Kocaeli/Başiskele) Ayşe Aydın Taşdemir (Manisa/Salihli/Durasıllı) Fatma Oral (Mardin/Derik) Arzu Yılmaz (Mardin/Kızıltepe) Nesrin Ertürk (Muğla/Milas/Selimiye) Nİlgün Cura (Muğla/Yatağan/Bencik) Gönül Er (Rize/Merkez/Çaykent) Oya Arapoğlu (Sakarya/Sapanca) Zekiye Kartal (Samsun/Terme/Ambartepe) Ayşe Aydoğmuş (Yozgat/Şefaatli/Kuzaycı) Zehra Çağdaş (Aksaray/Merkez/Doğantarla) Ülkü Geçkin (Yalova/Çınarcık/Koru)
SP'nin Kadın Adayları

Saadet Partisi (SP) bir ilden toplam 9 kadın belediye başkanı adayıyla seçime katılıyor. Arzu Tanrıkulu (Iğdır) Esra Acun (Ankara/Çankaya) Fetiye Başboğa (Balıkesir/Erdek/Ocaklar) Ayşe Bıçak (Çorum/Alaca) Deryanur Şimşek (Gümüşhane/Kelkit) Güler Öztürk (Gümüşhane/Köse) Fethiye Atlı (Elazığ/Keban) İlknur Karaaslan (İstanbul/Şişli) Semra Şahin (Konya/Altıtekin)
BBP'nin kadın adayları
Büyük Birlik Partisi (BBP) toplam 5 kadın aday gösterdi.
Fatma Gezer (Adana/Yüreğir) Gülbeyaz Kurt (Antalya/Serik) Gülcan Çetin (Erzincan/Dörtler) Şükran Ünal (Erzurum/İspir/Çamlıkaya) Reyhan Şeyhoğlu (Kocaeli/Derince)
DTP'nin kadın adayları
Demokratik Toplum Partisi'nin 33 kadın belediye başkan adayı var. DTP biri büyükşehir toplam 6 ilde belediye başkanlığı için kadınları önerdi.
Kamile Öncel (Ankara) Ayşe Alınak (Kars) Edibe Şahin (Tunceli) Yüksek Baran (Diyarbakır/Bağlar) Cemile Eminoğlu (Diyarbakır/Bismil) Fikriye Aytin (Diyarbakır/Lice) Suna Ünsal Aydın (Diyarbakır/Çermik) Petek Çapanoğlu (Diyarbakır/Eğil) Selma Irmak (Mardin/Derik) Ayşe Gökhan (Mardin/Nüsaybin) Gülbeyaz Güneş (Mardin/Yeşilalan) Ruken Yetişkin (Hakkari/Yüksekova) Asiye Kolçak (Elazığ/Karakoçan) Leyla Güven (Şanlıurfa/Viranşehir) Canan Can Korkmaz (Ağrı Doğubeyazıt) Şükran Sincar (Şırnak/Uludere) Gülşen Değer (Muş/Varto) Nezahat Ergüneş (Van/Bostaniçi)
TKP'nin Kadın Adayları
Türkiye Komünist Partisi'nin (TKP) listesinde 37 kadın belediye başkan adayı var. 14 kadınsa illerden aday gösterildi.
Canan Dayıoğlu (Bingöl) Dilek Günsel Doğan (Edirne) Gülay Dinçel (Erzincan) Özlem Şen Abay (Erzurum) Şule Tüblek (Iğdır) Fatma Mürüvet Deniz (Kastamonu) Zehra Güner (İstanbul) Nimet Çakıcı (Bartın) Münire Koç (Bayburt) Gülbin Cingöz (Samsun) Özgür Sarı (İzmir) Havise Atlıhan (Kayseri) Bedriye Yıldızeli (Kocaeli) Melek Yıldırım (Karaman) Emel Çatal (Adana/Ceyhan) Ayşe Coşkun (Aksaray/Aksaray) İlknur Çıplak (Ankara/Yenimahalle) Zeynep Gültekin (Ankara/Pursaklar) Ayser İren (Ankara/Sincan) Kaniye Şeker (Şanlıurfa/Halfeti) Semiha Kahraman (Antalya/Manavgat) Bilge Han Acılıoğlu (Aydın/Nazilli) Oya Sönmez (İstanbul/Sultanbeyli) Ödül Eda Çakıcıoğlu (İstanbul/Şişli) Sükun Öztoklu (İstanbul/Sarıyer) Huriye Polat (İstanbul/Zeytinburnu) Saime Karadeniz (İstanbul/Bahçelievler) Nuray Duman (İstanbul/Fatih) Meral Aktaş (İstanbul/Bağcılar) Hanım Şener (İstanbul/Çekmekeköy) Esra Zenginyer (İstanbul/Avcılar) Selen Kartay (İstanbul/Beşiktaş) Pınar Güzelcan (İzmir/Karabağlar) Aslı Aytan (Konya/Karatay) Fatma Çetin (Konya/Meram) Menekşe Özer (Mersin/Yenişehir) Candan Polat (Tekirdağ/Çorlu)
EMEP'in kadın adayları
Emek Partisi'nin (EMEP) 3 kadın adayı var. Serpil Tanrıverdi (İstanbul/Sancaktepe) Gülsüm Zorlucan (Rize/Fındıklı) Bahar Aykır (Tokat/Merkez)
ÖDP'nin kadın adayları
Özgürlük ve Dayanışma Partisi'nin (ÖDP) de 3 kadın adayı var. Üçü de ilçelerden aday gösterildi. Ayşegül Altınbaş (İzmir/Karşıyaka) Deniz Ateş (Mersin/Yeniateş) Gülten Zorlucan (Rize/Fındıklı)
Solda Ortak Platform'un Bağımsız Kadın Adayları
Esen Karabulut (Balıkesir) İkbal Polat (Bursa) Derya Özgüzel (İzmir/Konak) Sevgi Mutlu (Bursa/Nilüfer) Nursel Şengür (İstanbul/Kadıköy)
Bağımsız Kadın Adaylar

Ülfet Taylı (İstanbul/Beyoğlu) Fatma Yılmaz (Mersin/Gözne)

Demokrat Parti (DP) 37 kadın adayla seçime girdiğini açıkladı. Kadınların 3'ü büyük şehir, 27'si ilçe, 6'sı ise beldelerden aday gösterildi. Ancak DP henüz tam listesini açıklamadı.

Demokratik Sol Parti (DSP) 52 kadın belediye başkan adayı olduğunu açıkladı. Adayların isimlerini ve hangi il/ilçe/beldeden aday olduklarına dair bilgiyi ise açıklamadı.

DSP'nin 52 aday içinden açıkladıkları isimler şöyle:

Tülay Yıldız (İstanbul/Şile) Nesrin Altun (İstanbul/Kağıthane) (EZÖ - Bianet.org)

PAZAR NEŞESİ NİYETİNE: ABD, EVİNE DÖN...

2009-03-01T09:12:00.005+02:00

Fotoğrafın görsel lezzeti kadar, epeyce tanıdığım da varmış, yerleştirince fark ettim... ABD, Evine Dön...

Pazar sabahı nereden aklına düştü demeyin; aklımdan çıkmıyor: Bush, Ortadoğu'dan Defol... Fotoğrafın güzelliğine bakar mısınız; nasıl da renkli ve coşku dolu... Birazdan Sabah Atv grev eylemine gidip meslektaşlarımı destekleyeceğim. Pikniğe gider gibi gidilmez, di'mi? Biraz ara gazı ve sabah neşesine niyetine...

Not: Gidemedik iyi mi; bu çocuklar grev pankartı altında pek durmuyor galiba. Yoklarmış...

Sokaklar Güzelleştirir

WALTER BENJAMİN'İN MOSKOVA GÜNLÜKLERİ...

2009-03-01T08:48:00.011+02:00

Moskova Kremlin Meydanı'ndan ibaret değil. Varoşlar da siyah/beyaz renkte zuhur ediyor...

Eş zamanlı okuduğum bir kitap daha var elimde. Viriginia Woolf'un Alkım Yayınları'ndan çıkan Londra Manzaraları adlı kitabından kısa bir pasaj vererek, okumanızı ve güzelleşmenizi önermiştim... Şimdi de Walter Benjamin'in Moskova Günlüğü'nden azıcık söz edeceğim... Geçen yüzyılın (ki, epeyce bölümünde bizler vardık bu yüzyılın) Moskova'sından söz ediyor yazar... Birbirine tam da kaynaşmadan dolanan üç öykü çizgisi var: Biri, Letonyalı Bohşevik tiyatrocu Asja (Asya olabilir mi?) ja Lacis'e aşkıyla ilgilidir. İkincisi, Benjamin'in kendi siyasal bağlanma süreveninin öyküsüdür ve üçüncüsü de devrim sonrası Moskova'yı belirir...

Orhan Koçak, kitabın Sunuş bölümüne şöyle yazmış: "Benjamin, 1924'te, Alman yas oyununu konu alan tezini yazmak için gittiği Capri adasında tanışmıştır Asja Lacis'le. Birkaç ay sonra yazdığı bir mektupta da adını anmadan Lacis'ten sözeder: "Bu konu -komünizm- üzerinde düşünürken vardığım sonuçların büyük kısmının bunu tartışmığım insanlar tarafından şaşırtıcı bir ilgiyle karşılandığını sana yazmıştım sanırım, -bu kişiler arasında, Duma ayaklanmasından bu yana Parti'de çalışan, olağanüstü bir komünist kadın da vardı." (Capri'de tartıştığı ve etkilendiği birkaç kişiden biri de Ernst Bloch'tur)...

Benjamin bu altı aylık tatil süresinci Lacis'le birlikte İtalyan anakarasına da geçecek ve güney İtalya izlenimlerini içerek, 'Napoli' yazısını onunla birlikte yazacaktır. Ama, Scholem'e denemenin 'Letonca ve belki Almanya olarak yayımlanacağını' bildirirken bile Lacis'in adını anmaz. Berlin'e dönüp birkaç ay kaldıktan sonra yine uzun bir geziye çıkar: İspanya, İtalya ve sonunda da Lacis'in tiyatrosunun bulunduğu Riga. Bu habersiz ziyaret tam bir hayal kırıklığı olur. Asja Lacis tiyatro çalışmalarına gömülmüştür ve bir 'tatil aşkını' canlandırmaya hiç niyeti yoktur. Benjamin 1925 sonunda Berlin'e döner. 1926 sonlarında Lacis'in ağır bir depresyon sonucu Moskova'da sanatoryuma kaldırıldğı haberini alır ve Moskova izlenimlerini yazacağı Die Kretur dergisinden aldığı avansla aralık başlarından Rusya'da gider..."

Devamı kitapta... KitapMetis'ten yayımlanmış...

BATI HEMŞİNLİ KİMLİĞİNİN İKTİSADİ, TOPLUMSAL VE KÜLTÜREL BİLEŞENLERİ; ERİVAN SUNUMU

2009-02-28T22:26:00.000+02:00

Erivan'da bir kültür merkezinde açtığımız fotoğraf sergisinin geniş salonunda horon vuruyoruz. Horona birazdan Kırgız ve Rus Hemşinliler de katılacak. Hemşin'den giden ve Erivan'dan katılan Hemşetsiler, horona aynı dilden verilen komutla uyum sağlıyor...

Erivan'a ağustosta yaptığımız seyahat ve Hemşin Haftası etkinlikleri kapsamında sunum yapan Dr. Erhan Gürsel Ersoy* hayli ilgi toplayan bildirisinde, Pazar Hemşin civarından söz ediyor... Ankara'da bir üniversitesi öğretim üyesi olan Erhan hocanın metni aşağıda...

Hemşinlilerin, atalarının 8.yüzyılda Hamam Amatuni liderliğinde doğuda Sevan gölü civarlarından göçle geldikleri Fırtına Deresi’nin yukarı çığırlarında yer alan Dampur’u iskân etmelerine (“Hamam-ı şen” yani Hamam’ın iskân ettiği yer) atfen bu aidiyeti taşıdıklarına neredeyse hiç şüphe yoktur. Bugün Kaçkarlar üzerinde eski haritalarda geçen Tahpur mevkiindeki harabeler kim bilir belki de bu tarihe ışık tutabilecek belgeleri gizliyor olabilir. Hemşinlilerin “Geleneksel Hemşin” coğrafyasından zamanla gerek Batı’da Samsun, Sinop ve Karasu’ya gerekse doğuda Batum’a gruplar halinde göçlerinin tarihi ise Osmanlı-Rus harbi yıllarına yani 19. yüzyılın son çeyreğine rastlamaktadır.[1] Rus işgalinin ardından özellikle doğu Hemşin coğrafyasında Rusların nüfuzu oldukça fazla hissedilir. 1914–15 olayları ise bölgede Hıristiyan Hemşinlilerin varlığını tamamen yok etmiştir. Geride bugünkü Müslümanlaşmış Hemşin nüfusu kalmış bulunmaktadır.
Batı grubu Hemşinli coğrafyasının merkezini oluşturan ve Bläsing’in “Traditional Hamshen”[2] dediği Çamlıhemşin ilçesindeki mahalle köyler arasında en çok dikkat çeken hemen ilçenin batı yakasındaki Vice mahalleriyle Fırtına deresinin karşı yakasına düşen Mikrun-Kavak ve Sırt mahalleleri (Üçpareköy); derenin ana kolu ya da Makrevis mahallesi ve üzerindeki Şenyuva ve yukarısındaki köyler topluluğu ile Ayder üzerinden gelen Hala Deresi’nin iki yakasındaki Hala köylerdir. Elbette bu köylerin tasarrufundaki yaylaları da bu coğrafyaya dâhil etmek gerekir. Bu gruba Pazar ilçesine bağlı Akbucak ve diğer Hemşin köyleri ile yukarıda Baş Hemşin ile Zuga Hemşin belde ve nahiyelerindeki Hemşinlileri de dâhil edebiliriz. Bu mahalle ve köylerde oturan Hemşinli nüfusunu kesin bir rakam olarak bilmiyoruz. Zira köylere kayıtlı nüfusun önemli bir kısmı bugün Türkiye’nin birçok kentine dağılmış kalabalık bir gurbetçi nüfusu oluşturuyor. Dahası bu durum ileride göreceğimiz gibi Hemşinli kimliğinin inşasında da önemli bir unsur ya da değişken olma özelliği gösteriyor.
Batı Grubu Hemşinli kimliğinin inşasında önemli itki ve katkıları bulunan iktisadi toplumsal ve kültürel değişkenden ilki, agro-pastoral yaşam tarzlarının bir parçası olan yaylacılıktır. Hemşinlilerin dağlık ve ormanlık coğrafyalarına uyum stratejilerinin bir sonucu olarak biçimlenen mevsimlik yayla göçleri dikey (vertical) transhumans tarzındadır. Diğer bir iktisadi değişken ise, geleneksel uyarlanma stratejisinin zamanla halkın geçim gereksinimlerini karşılayacak düzeyde bir güvence teşkil edemediği iktisadi buhran yıllarında, yurt dışına göçle şekillenmiş olan ve yakın zamanlara kadar neredeyse ismi sadece Hemşinlilerle anılan pastacılıktır. Her ne kadar fırıncılık, lokantacılık ve kafeterya işletmeciliği alanlarında da Hemşinli işletmeci ve çalışanlarla sık olarak karşılaşılsa da, Hemşinlilerin özellikle pastacılıkla ün sağladıklarından kesin olarak söz edebiliriz. Öyle ki, Hemşin halkının yakın dönem tarihini, pastacılık serüvenleri vasıtasıyla anlatmak dahi mümkündür.[3] Şimdi sırasıyla bu iki iktisadi faaliyet alanının Hemşinli kimliğinin inşasındaki işlevlerine bakabiliriz
Geleneksel Hemşin köy iktisadının bir eklentisi olan yaylacılık, ne bu halkın etnik kökenlerinin ne de atalarının yüzlerce yıl öncesinde yaşadıkları eski coğrafyalarından edindikleri göçebelik deneyim ve ideolojisinin bugünkü Hemşin coğrafyasındaki tezahürüdür[4]. Bu yaşam tarzını, tüm Doğu Karadeniz için geçerli olan topoğrafya ve iklim koşullarına halkın geçimlik gereksinimleri için zorunlu bir uyarlanma stratejisinin sonucu olarak görmek gerekir. Yaylacılık ya da çobanlığı sadece belli bir etnik grup ya da etni ile ilişkili gören primordiyalist milliyetçi anlayış ya da ideoloji, bugün hala yaylacılıkla Türklük arasında tek-doğrusal bir ilişki kurma eğilimindedir. Bu Türkiye’de beşeri ve sosyal bilimlerde alanında karşılaştığımız en bilindik ve eski (ideolojik yönelimi ağır basan) yapay korelâsyonlardan biridir. Bu nedenle Hemşin yaylacılığına bakarak bu toplumu Oğuz boyu Türklerinden biri olarak göstermeye çalışmak ise bugün hala Kürt meselesinde olduğu üzere Milliyetçi Türk Tarih Tezi doğrultusunda, ulus devlet sınırları içindeki tüm etnik unsurların Türklüğünü kanıtlama çabalarının yerel ya da bölgesel yansımalarından biridir.[5] Hemşindeki transhumansın, başat olarak koyun ve keçi sürüleriyle şekillenen, yazlak ve kışlaklar arasında daimi horizontal transhümans şeklinde tezahür eden “İç Asya step nomadizmi” ile uzaktan yakından bir ilişkisi yoktur. Ancak dağılım alanı tüm Akdeniz ve Ortadoğu coğrafyasını içine alan koşullar içinde çeşitlenerek şekillenmiş, Anadolu’da izleri Batı Toroslar’da Likya ve Psidya antik yerleşimlerinden Pontos’a kadar sürülebilen kadim Anadolu dağlık bölge halklarının en eski ve köklü iktisadi ve toplumsal uyarlanma stratejilerinden birini oluşturuyordu. Transhümans ya da yaz mevsiminde köylülerin yüksek dağ çayırlarından yararlanmak üzere hayvanlarıyla birlikte organize ettikleri vertikal transhumans geleneği, muhtemelen Hemşin halkı bölgeye gelmeden önce de bu coğrafyada sürdürülmekte olan eski bir stratejiydi.[6] Bununla birlikte Hemşinliler bir zamanlar Anadolu genelinde yaygın geçim stratejilerinden birini oluşturan “yaylacılığı” Kaçkar Dağları’nın özgül ekolojik koşullarına uygun pastoral tekniklerle ve kendi kültürel gelenekleri vasıtasıyla çeşitli anlamlarla ve önem atfettikleri değerlerle donatarak, kültürel kimliklerinin ayırt edici bir unsuru haline getirdiler.
Peki, Hemşin yaylacılığının tikel ya da Hemşinlilere özgü karakteristikleri nelerdir diye soracak olursak işte bu noktada hemen söylenecek ilk şey, Hemşinin kültürel gelenekleri arasında zengin motiflerle karşımıza çıkan her yaz coşkuyla kutlanan Vartavar şenliğidir. Zira bu şenlik bu isimle ve buna ilaveten Hodoç şenliği sadece Batı Hemşin grubunun Çamlıhemşin ilçesi Hemşin halkı tarafından sadece yaylalarda kutlanır. Doğu Hemşin grubu Vartavarı kutlamazlar. Hodoc ise bu isimle sadece Hala grubu Hemşinli nüfusu tarafından Eylül başlarında Ayder’de kutlanan, ot biçme işlerini akşamları eğlenceli ve bereketli kılmaya dönük bir şenliktir. Horon, tulum ve atma türküler ise şenliklere anlam kazandıran asli sözlü folklorik unsurlardır.[7] Zira yaylalarda buluşan Hemşin nüfusu alt birimlere göre (birden fazla köy ve/veya mahalleden ve kentlerden katılımlarla) daha kalabalık ve kozmopolit olduğundan daha geniş bir toplumun bir araya gelip nüveleşmesine olanak sağlar. Dahası evlilik çağındaki gençlere eş bulma fırsatı da sunar. Bu bakımdan yayla mâni ve türkülerinde sevdalanmaya ve (yayla mevsimi kısa olduğundan) ayrılığa dair motiflere çok rastlanır.
Maalesef bugün Ayder oldukça kozmopolit bir turistik merkez haline gelince, eski Hodoc kutlamaları giderek popülerleşip turistik bir hüviyet kazanan Ayder şenliği tarafından massedilip eski önemini kaybetmiştir. Ayder şenliği, geleneksel kutlamaları, Hemşin halkının kendine özgü toplumsal-kültürel işlev ve bağlamlarından kopartarak kimliksizleştirmiştir. Bugün Ayder (Yukarı Ambarlık mevkii dâhil) artık Hala grubu Hemşin köylerinin kültürel geleneklerini sürdürebileceği bir mekân olma özelliğini kaybetmiştir. Zira turizmin yol açtığı karmaşa ve kozmopolitlik nedeniyle bu coğrafya üzerinde eski toplumun kendi geleneklerini organize etme kabiliyet ve kontrolü artık kalmamıştır. Benzer bir tehdit üst zonda, Kavrun yaylası gibi yayla turizmi ile gelişen mekânlar için de söz konusudur. Zira Hemşin yaylacılığının iktisadi önemi azalmış olsa da, izole olmalarını sağlayan coğrafi imkânları sayesinde, çok sayıda Hemşin köyünün ortak buluşma mekânları olarak yakın zamanlara kadar Hemşinli kültürel kimliğinin pekiştirilerek yaşatılmasına fırsat veriyordu. Daha da önemlisi geniş tekne vadiler içinde yer almaları nedeniyle yaylalar köylerden daha kalabalık nüfusları bir araya getirecek mekânsal kapasitelere de sahipler ve alt orman kuşağı içindeki dağınık ve parçalı köy yerleşmelerinin aksine, alp kuşağındaki yaylalar oldukça derli toplu birer köy görünümüne sahiptir. [8]
Turizmle dışarıdan denetime açık hale gelen ve turistik taleplere göre yeniden biçimlenerek farklılaşmaya başlayan yaylaların Hemşinli kültürel kimliğinin taşıyıcısı olma özelliği de artık hızla kaybolmaya başlamıştır. Zira yaylalarda süre giden düzen ve organizasyonlar, yerel toplumun iktisadi, toplumsal ve kültürel gereksinim ve taleplerinden çok, turizme yönelik dış taleplerin denetimi altına girmeye başlamışlardır. Örneğin, her yaz “Vartavar’da genç ve bekâr kızların köylerdeki çay toplama ve ot biçme işi bitince, iş kıyafetlerini çıkarıp temiz özenli kıyafetler üzerine ve bolca altın takıar takıştırıp, yine birbirinden süslü baş donanımlarıyla gruplar halinde ve türküler atarak yaylalara çıktıkları bilinir. Batı grubu Hemşin halkına özgü folklorik bir unsur olan bu Kuşiva veya Küşeve başı, pullu siyah şifon üzerine renkli ve desenli ipek şalın (şay dedikleri renkli desenli puşi) önden alın üzerinde çaprazlanarak arkada uzun ve havalı bir topuz ve kuyrukla sonlandırılması ile elde edilen bir baş donanım tarzıdır. Doğu Grubu Hemşin halkında görülmeyen bu donanım, bugün turizmin bölgeye girişiyle birlikte o denli popülerleşmiştir ki neredeyse bütün turistik Karadeniz rehber kitap ve broşürlerinin kapakları üzerine işlenen figürlerin başında gelmektedir.
Pastacılık meselesine gelince, bu meslek alanında yakın zamanlara kadar Hemşinlilerin ustalıkları ile nam salmaları, bölgesel coğrafi ve iktisadi koşulların yanı sıra, özellikle bu çalışmanın başında sözünü ettiğimiz 19. yüzyılda Anadolu’nun doğusunda cereyan eden siyasi çalkantıların yol açtığı zorunlu kitlesel göç olaylarıyla da ilişkilidir. Şüphesiz Hemşinlilerin, 15. yüzyıldan itibaren bölgedeki İslamlaştırma politikalarından, mollaların baskısından ve kıyımlarından muzdarip olarak Batum’a ve diğer Rus vilayetlerine kaçmış Hıristiyan akrabaları da vardı. Göç ve gurbetçiliğin öyküsünün buralarda yazılmaya başlanması bu nedenle sürpriz değildi. Uğur Biryol’un “gurbet Pastası” kitabında Bu göç serüvenin yaşanmış öykülerle süslü zengin anlatımlarını bulabiliyoruz. Bu göç ve pastacılık serüveni haliyle diğer etnik grupların iç göç ve gurbet öykülerinden bir hayli farklıdır. Örneğin Türkiye’deki neredeyse bütün midyecilerin Mardinli olması, Ankara sebze ve meyve halinin Haymana Kürtlerinin tekelinde olmasından da bir hayli farklıdır. Zira yurt dışına (Doğu Bloğu ülkelerine) iş göçüyle birlikte pastacılık alanındaki uzmanlaşmaları ve Bolşevik ihtilalini takiben (özellikle Stalin dönemindeki sürgün politikalarıyla) Türkiye’ye dönerek bu mesleği icra etmeye yönelik teşebbüsleri, ulusal ekonomiye diğer etnik gruplardan oldukça farklı bir eklemlenme sürecini de beraberinde getirmiştir. Pastacılık mesleği vasıtasıyla ulusal ekonomiye eklemlenmenin, klasik köyden kente göç olgusundan farkı, mesleki uzmanlaşmaları sayesinde kent varoşları veya kenar semtleri yerine, dönem itibariyle pastane ürünlerinin yegâne müşterileri olan burjuvazinin yaşadığı kent merkezlerine doğru olmasıdır. Bu nedenle ilk işletme örneklerinin isimleri de Avrupalı isimlerdi: Cafe Maya, Zürih, Milka, Flamingo gibi. Gurbet Pastası kitabının önsözünde, dönemin koşulları itibariyle bu eklemlenme sürecinin daha detaylı bir analizini yapmıştım:
…Çünkü pastaneler o yıllarda [1950–1960] ancak orta sınıf ile daha çok yüksek tabakaların tüketim kalıpları arasında yer alıyordu. Hatta bunlar arasında (Örneğin, Reyhanlar gibi) bir dönem Cumhurbaşkanlığı resepsiyonlarına hizmet vermiş olmakla övünenler dahi bulunmaktaydı. Dolayısıyla böylesine yüksek sınıftan kesimlere ve bürokratlara ürün ve hizmet sunmanın gereği olarak ona uygun bir etiket taşımayı tercih etmişlerdi denebilir. Şüphesiz bunlar arasında Avrupa deneyiminden öykünmelerle ya da esinlenmelerle seçilmiş isimler de olmalıydı. Oysa fırıncılık, farklı bir statüydü ve ekmeği alt sınıflar dâhil tüm kesimler için üretmek Hemşinli için böyle bir statü ayrıcalığı bahşetmiyordu ve dolayısıyla Kaçkar fırını gibi yerel isimler konmasında da bir sakınca yoktu. Ama pastacılık, yüksek sınıftan insanlarla münasebetin gereği olarak farklı bir statüye ayrışmayı getiriyordu… Ancak yerel kültürel kimliğin yani farklılıkların gizlenmesinin çok daha önemli bir nedensel açıklaması bulunuyor: Hemşinlilerin kültürel farklılıklarını ön plana çıkarmadan toplumsal hayata asimile olmaları. İşte bir meslek grubu halinde örgütlenmeleri nedeniyle Hemşinliler toplumsal sisteme [sorunsuzca ve kolayca] asimile olma yolunu seçmişlerdi ve Hemşin seçkinlerinin etnik kimliklerini gizleme yönündeki katı tutumlarının nedeni buydu. Hemşinliler, pastacılık sayesinde ulus-devlete entegrasyonlarını kolaylaştıracak uygun bir [mesleki] örgütlenme biçimi elde etmişlerdi ve önceleri “akraba ve hemşeri dayanışması” ile başlayıp gelişen süreç, kapitalistleşme ve örgütsel bağların gevşemesiyle birlikte yabancı (Hemşinli olmayan) unsurların geçişine izin verdi. (Biryol, 2007: 15-16).
Diğer gruplar açısından bunu söylemek ise pek mümkün değil. Gurbetçilik ve bunun ucunda bir zamanlar en ideal meslek olarak pastacılık sadece Hemşinli gençlerin gelecek ve kurtuluş umudu olarak bir arada değer kazanmaktaydı. Bu Hemşinli olmanın umudu olduğu kadar gurur kapısıdır. Göç ve gurbetle kaderi bağlanmış Hemşinlilik gururu, genç yaşta erkek çocuklarını pastacılık sanatını öğrensin diye gurbete göndermiş olan gözü yaşlı anaların buruk bir gönençle dile getirdikleri “gurbet uşağı” betimlemesinde saklıdır. Öyle ki, gurbete gidip para kazanmayana kız dahi verilmez:
“Köyde oturan erkeğe kız vermeyiz. Gurbete gidip para kazanacak, ev bark sahibi olacak ki evlenebilsin (Balıkçı 1997: 51).
Hemşin halkı günümüzde kentlerde nam saldıkları pastacılıkla ilgili o gururlu gurbetçi geçmişlerinin artık sonuna geldiklerini, süpermarketlerin pasta işine de girmeleri nedeniyle pastacılığın artık eski cazibesini kaybettiğini söylüyorlar. Gerçekten de örneğin başkent Ankara’da, sadece yaşadığım semt Kavaklıdere’de Meram, Puding, Fidan pastaneleri birer birer kapandılar. Reyhanlar’ın en son kafe’ye dönüştürdükleri dükkânlarını daha ne kadar süre açık tutabileceklerini bilmiyoruz. Ankara’nın popüler caddelerinden birinde olduğundan Tunalı’daki Flamingo pastanesi hala ayakta. Ama Kızılay’daki şubesi kapandı. Bu örnekleri çoğaltabiliriz. Dahası Ankara’nın en seçkin lokanta işletmelerinden Makrevis’li Şişmanlar’a ait Washington restoran da (Elazığlılara) el değiştirdi. Beklide bu nedenlerle son yılarda kentlerden memleketleri Hemşin’e dönerek yayla turizmiyle uğraşmak, özellikle işsiz kalan gençlerin yeni umudu oldu diyebiliriz. Bu yeni oluşum kentlerdeki okumuş ve iş güç sahibi (belli bir gelir ya da sermaye sahibi) Hemşinlilerin (Çinçiva’da Fırtına Pansiyon ve A. Vice’ Ekodanitap gibi) kendi memleketlerinde pansiyonculuk ve doğa turlar organizasyonları gibi girişimlerine de olanak sağlıyor. Özellikle okur-yazar ve entelektüel Hemşinlilerin büyük kentlerden (kentlerin gürültülü, sağlıksız, gerilimli hayatından) kaçarak kendi memleketlerine dönme isteği ve girişimleri, Hemşinlilik bilinci gibi Kaçkar doğasının koruma bilinci açısından umut verici bir gelişme olarak görülebilir. Ancak şimdilik turizmin iştah kabartan parasal getirileri, bu iki bilincin önünde gidiyor ve hızla yerel iktisadi yapı ve ilişkiler gibi toplumsal-kültürel ilişkileri de çözmeye devam ediyor.
Bugün Hemşinlilerin kendilerini nasıl algıladıkları konusuna gelirsek, Ermeni kökenli olmak gibi zor bir etiketi taşımak ile, tüm doğu Karadeniz halklarıyla birlikte Laz steorotipleştirmesi içine sokulmak arasında kaldıkları söylenebilir. Zira ilki pastacılık sayesinde sorunsuzca eklemlendikleri ulus devletin resmi ideolojisi ile sorunlu hatta çatışmalı bir seçeneği oluştururken, diğeri kendilerini ezelden beri ayrı tuttukları komşularıyla bir tutulmak anlamına gelmektedir. Üstelik Hemşinliler adları birlikte anılmasın diye Lazlarla hala kız alıp vermekte çekice görüyorlar.
Batı Hemşin grubunun kimlik algısındaki sorunlu alan, etnik kimliklerinin tarihsel arka planıyla ilgili ciddi bir toplumsal hafıza kaybıyla malul olmasıdır. Gerçekten de geçmişte yaşanmış veya tanıklık etmiş olunan toplumsal bir travmayla ilişkilendirilebilecek denli bir hafıza kaybıyla karşılaşıyoruz. Çok can alıcı ve burada girmek istemediğin 1914–1915 olaylarının bu coğrafyada nasıl cereyan ettiği elbette bir “sır” olarak duruyor. Ancak, Hemşin halkının büyük bir kısmının Karadeniz genelindeki İslamlaştırma ve Türkleştirme politikalarıyla tehcirden çok önceleri din değiştirmiş olarak etnik kıyımdan kurtulduklarını söyleyebiliriz. Bununla birlikte de Hıristiyan komşu ve akrabalarının akıbetini tanıkları olarak yaşadıkları travmayı gösterebiliriz. 1990 yılında doktora tezimin alan çalışması sırasında bu konuda aldığım tek malumat, Ayder’de pansiyonlarında kaldığım yaşlı bir kadının anlattığı, o yıllarda çocukluk çağını idrak eden kendi kuşağından insanların, Elevit’te oturan son birkaç Hıristiyan haneyi jandarmaların boşaltıp götürdüklerini ve arkalarından el salladıklarını hatırladıklarından ibarettir. Günümüzde AB süreciyle tekrar alevlenen soykırım tartışmaları ve özellikle yeni toplumsal travmamız Hrand Dink’in öldürülmesinin ardından şüphesiz Hemşinliler haklarındaki iddialara daha da büyük bir hassasiyet gösteriyorlar ve temellendirilmesinde ve özdeşleşmekte güçlük duydukları bu kökenle barışık hale gelmeleri, ortam demokratikleşmediği sürece çok güç görünüyor. Ama en azından şu açık ki kendi kimliklerini geniş Laz steorotipleştirmesinin dışına çıkarmalarına yetecek denli elle tutulur ve gözle görülür kültürel kimlik farklılıkları var ve fizyonomik açıdan dahi benzemedikleri Lazlarla da Ayder’de gelişmekte olan turizmden kimin daha çok pay alacağı “kavgasından” başka bugün alıp veremedikleri bir şey bulunmuyor. Transaksiyonalist yaklaşımla çözümlenecek olursa, bu elbette iki halkın çok eskiden beri rekabetçi değil de birbirlerini destekleyici (tamamlayıcı) iktisadi uzmanlaşmaları sayesinde mümkün olmuştur. İki halk birbirlerinin uzmanlaşma alanlarına girmeyip, mock fighting düzeyindeki sözlü rekabetten öteye gitmeyen atışmalarla, çatışmasız bir şekilde, gizli bir uzlaşmayla etnik sınırlarını sürekli yeniden inşa edip koruyabildiler.
Dışarıdan Hemşin halkı ve kültürünün nasıl algılandığı konusu ise, bugüne kadar çalışılmamış bir konudur. Ne ki Hemşin coğrafyasına eskiden Kaçkar dağları ekspedisyonları için gelen yabancı grupların raporlarından bazı bilgilere ulaşmamız mümkün görünüyor. Örneğin, Fedden ve Goodfellow ‘a ait 1960’lı yıllarda Kaçkar dağlarına yönelik bir ekspedisyon raporunda Hemşin erkeklerinin ekspedisyona “şerpalık” etmeyi (yani yük taşımayı) reddetmeleri üzerine yöre erkekleri hakkında “aristokrat tavırlı” betimlemesinin kullanıldığını görüyoruz.[9] Aynı raporda kadınların “tavus kuşları” gibi süslü başörtülerinden de söz ediliyor. Yabancılar, erkeklerin değil de kadınların –üstelik bu kadar süslü kıyafetler içindeyken- sırtlarında iple ya da sepetle ağır yük taşıyor olmalarını epeyce yadırgamış olsalar gerek. Ne ki, bu manzara bugün Türk kamuoyu ve medyasında dahi hâkim bir klişedir ve sürekli çalışan, erkeğine hizmet eden Karadeniz kadınına karşılık, çalışmayarak kahvede vakit geçiren ve kumar oynayan Karadeniz erkeği kalıp yargısı, hala çok yaygındır. Rize’nin kıyı köylerinden biri olan Sümer’de çay işletmelerindeki iş bölümü ilişkilerini incelemiş olan Hann’ın (1990: 4-5), erkeklerin çay üretimindeki rolleriyle ilişkili gözlem ve analizleri şöyledir:
“…çay üretimine geçişten önceki dönemlerde, erkeklerin bölgesel ekonomik faktörler ve nüfus baskısı nedeniyle başka bölgelere göç etmeleri sonucu yöredeki tüm ekonomik uğraşıları kadınların üzerine kalmıştır. Sanılanın aksine erkekler boş durmamaktadır; çayın ekonomiye girişinden sonra, başka bir işi olmayan erkekler pek âlâ çay üretimiyle ilgili işlerde, hatta çoğunlukla kadınların yaptığı, çay toplama ve taşıma işinde de çalışmaktadır. Köyden birçok erkeğin aynı dönemde yöredeki çay fabrikalarında, geçici işçi statüsünde el emeğine dayanan işlerde çalışmalarının, çayla ilgili işlerin yoğunluk kazandığı dönemlerde çay bahçelerinde erkeklere rastlanmamasını anlaşılır kılmaktadır.”

Benim çayın ekonomiye girişiyle birlikte köylerde kalan işsiz ya da gurbete çıkmamış Hemşin erkeklerinin işgücüne katılımlarıyla ilgili gözlemlerim bundan pek farklı değildir. Bunun bir istisnası pastacı işletme sahibi Bağkur emeklisi erkeklerle, devlete ait hizmet sektöründe çalışıp emekli aylığı olan erkeklerdir. Gurbette çalışan genç erkeklerden yazın köylerine izinli geldiklerinde ot biçme, evin onarımı, odun tedariki, hayvanların veterinere götürülmeleri, yaylaya çıkış erzak hazırlıkları gibi işleri görmeleri hala beklenen şeylerdir. Hemşin’de erkeğin statü ayrışmasını sağlayan esas meslek pastacılıktır. Birçok okumuş, yüksek okul diplomalı Hemşinli kadın ve erkekler sayılmazsa, kente yerleşmiş Hemşin kadını ancak dükkânda tezgâhta oturabilir:
“…[Erkekleri gurbette olduğundan] Yaz kış Hemşinde kalan diğer hane üyeleri, özellikle kadınlar ise günlük rutinin yanı sıra çay dâhil tarıma dayalı üretimin asıl taşıyıcılarıdır. Odun, ot ve gıda maddeleri gibi ağır yüklerin taşıyıcısı da çoğunlukla kadınlardır. Ancak, onlar daha çok erkeklerinden onlara düşen destek ve güvenceleri yerine getirmedikleri zaman yakınırlar. Yani gurbetten para göndermedikleri, ot biçmeyle ve yaşlılarının şikâyetleriyle ilgilenmedikleri zaman. Bir Hemşinli kadına, “her işe sen koşuyorsun, kocan neden sana yardım etmiyor, yükleri neden ona taşıtmıyorsun?” diye soracak olursanız kendisinden genellikle şöyle bir karşılık duyarsınız: “O bütün yıl şehirde çalıştı, para kazandı, ailemizin direğidir. Şimdi tatilde, dinlenmek hizmet görmek hakkıdır.” Elbette kadın bu dinlenme hakkını kendinde görmeyen ve her zaman çalışan bir cinsiyet olarak eşitsiz bir konumdadır. Ama erkeğine yük taşıtmayacak kadar onun gurbette edindiği statüye de saygılıdır…” (Biryol 2007: 18-19)

Son yıllarda yerel kültürel kimliklerin önem kazanması süreci açısından Hemşinlinin durumunu inceleyecek olursak; bu sürecin oldukça somut (nesnel) tanıklıklarından söz edebilirim. Turizmle birlikte daha doğrusu 1990’larda gelişen yerel kimlikleri pazara sürme modasının artmasıyla birlikte kentlerdeki Hemşin pastane ve lokantalarında da tabelalar değişmeye başladı. Örneğin oturduğum semtte kapanmadan önce Esat’taki Puding pastanesinin tabelası indirilip yerine Palovit asıldı; üstelik yaylayı sembolize eden figürlerle. Nayla, Serender, Pilita, pastane ve lokanta isimleri oldular. Dahası bir gün Nenehatun’da Hatun pastenesine servis yapan station vagon bir arabanın arka camında italik ve elyazısı harflerle Hemşinli yazısını gururla yazacak kadar cesaret kazandıran bir gelişmeydi ve bu bugün de devam ediyor. Ancak “o tulumla konuşan gururlu insanlar”dan söz edildiğinde yaşlılar gençleri bu çemberin dışına iterken ve Hemşinliliğin yozlaşmasından yakınırken, gençler de Hemşin coğrafyasını bu güne kadar kendi kaderine terk etmekle ve hiçbir yatırım yapmamakla suçladıkları yaşlı kuşağın gelecek Hemşinli nesillere pek bir şey bırakmadıklarından yakınıyorlar. Bu arada yaşlıların bağnazlığından da dem vuran, Hemşinliliğin tarihi arka planına meraklı daha yürekli okumuş bir genç kuşak ta milliyetçi tezlerden, doğmalardan örülü o eski köhnemiş “gövdeyi” zorlayıp geçmeye daha istekli görünüyorlar.
Sonuç Yerine
Doğu Karadeniz’in etnik ve kültürel çeşitliliğinin ortaya çıkarılmasında, Zugaşi Berepe ile geçen yıl kanserden yitirdiğimiz Kazım Koyuncu’nun, Birol Topaloğlu, Grup Helesa ve benzeri yürekli entelektüel ve sanatçı insanların önderliği ile uyanan bilincin verdiği –tüm korku kültürü senaryo ve tehditlerine rağmen- cesaretin bunda şüphesiz büyük payı var. Vova grubunun kurulması ve Hemşin Ermenicesiyle ezgiler seslendirmeleri de aynı yürekli girişimin bir parçası oldu. Yaşadığım topraklarda bugünlerde yükselen milliyetçilik dalgasında, Türkiye’nin çeşitlilik içinde birlik bilincine doğru uyanışının önüne geçme çabalarının önemli bir rolü var. Doğu Karadeniz bölgesi bu bakımdan en hassas coğrafyalardan birini oluşturuyor. Rahip Santoro ve Hrant Dink cinayetlerinin faillerinin bu bölgeden çıkması muhakkak bir tesadüf değildi. Türkiye üzerinde dış güçlerin ve özellikle toprakları üzerinde hak iddia eden grupların ciddi plan ve tezgâhlar kurdukları dedikodu kültürü ile yaratılan infial, Karadeniz’de işsiz ve medya vasıtasıyla yayılan şoven milliyetçilik ve şiddeti özendiren yayınlarla bombardımana uğrayan gençler, bu cinayetleri planlayan güçler ve örgütleri (Ergenekon gibi) için kullanılmaya hazır tetikçiler haline getiriliyorlar. Muhtemelen buraya davet edilişimizin gerçek amacı konusunda akademik çevremden birçoklarının kafalarındaki soru işaretlerini veya şüpheleri dağıtmak, Türkiye’ye döndüğümde de pek mümkün olmayacak. Ne ki, Türkiye genelinde akademia, statükonun bir parçası olmaya devam ettiğinden, bu benim için pek de şaşırtıcı gelmiyor. Aslen mübadele ile kültürel köklerinden sökülüp Balkanlardan Anadolu’ya getirilmiş bir toplumun üçüncü kuşaktan üyesi olarak Samsun doğumlu olmak dışında Hemşinlilerle doğuştan bir akrabalık bağı bile olmayan bir kişi olarak bu misyonu bir akademisyen olarak üstlenmekten gurur duyuyorum. Korku kültürünün ve şiddetin söz sahibi olmayacağı bir gelecek için daha cesurca ortaya çıkmak gerektiğini de savunuyorum.

Yararlanılan Kaynaklar:
Balıkçı, Gülsen (1997) “Rize/Pazar/Akbucak, Ortayol ve Uğrak Köylerinin Etnik Yapıları.” (Basılmamış yüksek lisans tezi), Ankara: A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Halkbilim Anabilim Dalı.
Biryol, Uğur (2007) Hemşinliler, Göç ve Pastacılık: Gurbet Pastası. İstanbul: İletişim Yayınları.
Bläsing, Uwe (2001) “Some aspects of Armenian-Turkish language contacts.” Paper presented at the International Conferance on Armenian Dialectology, Stepanakert, August, 11 -12.
Bryer, Anthony (1975) “Greeks and Turkmens: The Pontic Exception.” Dumbarton Oaks Papers, XXIX,, 115-151.
Ersoy, E. G., (2003) “Herkesin Türklüğü”ne Dair Yerel Yansımalara Örnekler: Lazlar ve Hemşinliler.” Toplum ve Bilim, 96, 75 - 92.
Ersoy, E. G., (1995) "Hemşinli Etnik Kimliğine Antropolojik Bir Bakış." Birikim, 71 -72 (Etnik Kimlik ve Azınlıklar Özel Sayısı), 139-143.
Fedden and Goodffellow (1964) “Kaçkar (North Eastern Turkey).” Alpine Journal, LXIX, 129 -132.
Georgeon, F. (1995) “Bölüm XIII: Son Canlanış (1878-1908) s.145-211.” Osmanlı İmparatorluğu Tarihi II, Yayın Yönetmeni: Robert Mantran, (Çeviren: Server Tanilli). İstanbul: Cem Yayınevi
Hann, Chris M. (1990), “The Sexual Division of Labour in Lazistan.” (Paper Prepared for the Workshop), Culture and the Economy: Changes in Turkish Villages. London: S.O.A.S. (25th May 1990).
Kırzıoğlu, Fahrettin (1966) “Eski-Oğuz (Arsaklı-Part) Kalıntısı Hemşinliler.” Türk Folklor Araştırmaları, X, 201, Yıl:17, 4099-4104.
Shahnazarian, Nona (2003) “Nomadic Identity: the Case of the Hemshils (Hemshins)” Paper presented to “Hamshen Workshop 2003” Leiden: Leiden University, Dept. Of Comparative Linguistics, (23-24 September 2003).
Soysu, Hale (1991) “Hemşinliler: Tulumla Konuşan Gururlu Insanlar.” İkibin’e Doğru, 41: 44 - 47.
Ulusoy, Duygu 2002 Çamlıhemşin Yöresi Hemşin Halkının Toplumsal Yaşamında Tulum ve Horon’un Yeri ve İşlevleri.(Basılmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara: H.Ü. S.B.E.
* Assistant Professor, Hacettepe Üniversitesi, Antropoloji Bölümü.
[1] Geogeon, F. (1995: 175) 1878 ile 1914 yılları arasında özellikle Hıristiyan (Ermeni, Rum, Arap) olmak üzere 300 bin insanın Osmanlı İmparatorluğunu terk ederek, Rusya’ya sığındığını (özellikle Ermeniler söz konusu olduğunda) ya da Birleşik Devletlere gidip, talihlerini denemeye kalkıştıklarını söylemektedir.
[2] Bkz. Bläsing, Uwe, August 11-12, 2001.
[3] Örnek bir çalışma, geçtiğimiz yıl İletişim Yayınları tarafından yayımlanan Uğur Biryol’a ait Gurbet Pastası kitabıdır.
[4] Her ne kadar Nona Shahnazarian, Krasnodar Hemşinlilerinde göçebeliğin bu bölge Hemşinli kimliğinin ayırıcı unsuru olduğunu ileri sürse de, Türkiye Hemşinlilerinde böyle bir göçebelik ideolojisi ya da göçebelikle ilişkilendirilen bir kimlik algısı bulunmamaktadır (Shahnazarin 2003)
[5] Kırzıoğlu (bkz 1966: 4100) ismi özellikle Laz ve Hemşinliler üzerine bu milliyetçi tarih tezinin bölgede kapsamlı bir propagandisti olarak literatürde sık olarak karşımıza çıkıyor. Kırzıoğlu, yerel muharrir ve ileri gelenler üzerinde de etkin bir figür oluşturduğundan, fikirleri, etnik bilincin uyanmasına yol açabilecek tezlerin sızmasını engelleyici milliyetçi bir gövde (corpus) oluşumuna da hizmet etmiştir.
[6] Bu konuda bkz., Bryer (1975)..
[7] Hemşin horonuyla tulumunun işlevleri üzerine detaylı bir çalışma için bkz., Ulusoy, Duygu, 2002.
[8] Sadece Kavrun yaylasında, biri Pazar diğerleri Çamlıhemşin ilçesinden gelerek buluşan üç köy ile üç mahalleye ait 154 hane bulunuyordu ve bu hanelerden 92’si 1990 yazındaki alan çalışmam sırasında yayladaydı. Bu hanelerdeki toplam nüfus ise olağan koşullarda 240 iken; şenliklerde bunun üç, dört katını geçiyordu. Yaylalar yaz sezonunda aşağıdaki köylerin birçoğunun toplam nüfusundan da daha kalabalık nüfuslara ulaşmaktaydı (bkz. Ersoy, 1994: 56)
[9] Fedden and Goodffellow (1964) “Kaçkar (North Eastern Turkey).” Alpine Journal, LXIX, 129-132.